Ορκισμένος εχθρός του Παλαιστινιακού λαού, φίλος της φιλοφασιστικής κυβέρνησης της Ουκρανίας και βασικός μοχλός για την πλήρη παράδοση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στις επιταγές των ΗΠΑ ήταν ο Νίκος Κοτζιάς, ο οποίος υπέβαλε την παραίτησή του θεωρώντας ότι ο πρωθυπουργός τον “άδειασε” στην πρόσφατη αντιπαράθεσή του με τον ακροδεξιό Καμμένο.

Η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής για την επίλυση των διαφορών με την ΠΓΔΜ, η ολομέτωπη σύγκρουση με τη Ρωσία αλλά και τα σχέδια ανάπτυξης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα, αποδεικνύουν την απόλυτη ταύτιση του ελληνικού ΥΠΕΞ με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Ορισμένες άλλες κινήσεις (και αδράνειες) του Νίκου Κοτζιά, όμως είναι ίσως ακόμη πιο χαρακτηριστικές για το πραγματικό πρόσωπό του.

1) Ο Κοτζιάς εφάρμοσε την ακραία φιλοϊσραηλινή στάση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ακόμη και όταν αυτή ερχόταν σε σύγκρουση με το διεθνές δίκαιο και την πολιτική του ΟΗΕ και της  Ευρωπαϊκής ένωσης για το θέμα. Ισραηλινές εφημερίδες ανέφεραν ότι η Ελλάδα (μαζί με την ακροδεξιά κυβέρνηση της Ουγγαρίας) διαφώνησαν στην απόφαση της ΕΕ να υπάρξει ειδική σήμανση στα προϊόντα που προέρχονται από κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Το ΥΠΕΞ είχε διαψεύσει τότε τα σχετικά δημοσιεύματα.

2) Η ισραηλινή κυβέρνηση είχε χαιρετίσει με ενθουσιασμό την απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να καταψηφίσει απόφαση της UNESCO που καταδικάζει την στάση του Ισραήλ σε κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και κυρίως στην Ιερουσαλήμ. Στο ψήφισμα, η Ιερουσαλήμ (την οποία μόνο ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο Ντόναλντ Τραμπ έχουν χαρακτηρίσει «ιστορική πρωτεύουσα του Ισραήλ») χαρακτηρίζεται «κατεχόμενη» πόλη, ενώ τονίζεται ότι το κράτος του Ισραήλ δεν ασκεί νόμιμη κυριαρχία στην περιοχή. Το ψήφισμα πέρασε με την στήριξη 22 χωρών έναντι 10 που καταψήφισαν, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

3) Στις σχέσεις με το θεοκρατικό κράτος της Σαουδικής Αραβίας, το οποίο αποκεφαλίζει, σταυρώνει (και σύμφωνα με τις τελευταίες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες) τεμαχίζει πολιτικούς του αντιπάλους, ο Κοτζιάς δεν έθεσε κανένα εμπόδιο στην προσπάθεια του Πάνου Καμένου να πουλήσει όπλα στο σαουδαραβικό καθεστώς. Μια απόφαση που όπως προκύπτει από δηλώσεις του Ζαχαριάδη αποτέλεσε κεντρική επιλογή και του ΣΥΡΙΖΑ. Σιγή ιχθύος όμως κράτησε το υπουργείο Εξωτερικών του Κοτζιά και όταν ο καμένος δήλωνε δημόσια ότι η Ελλάδα ανήκει «στον ίδιο άξονα με τη Σαουδική Αραβία»

4) Ο Κοτζιάς έσπευδε κάθε φορά να αναπαράγει με στόμφο τις ανακοινώσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για το πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας και άλλων χωρών. Παρόλα αυτά, με τον ίδιο στο τιμόνι της ελληνικής διπλωματίας, η κυβέρνηση  καταψήφισε στην Πρώτη Επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ  την πρόταση για έναρξη διαλόγου που θα οδηγήσει σε δεσμευτική συμφωνία για κατάργηση των πυρηνικών όπλων.

5) Από τις πρώτες ημέρες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ο Ν.Κοτζιάς επισκέφθηκε το Κίεβο. Όπως είχε καταγγείλει τότε η «Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία» η κυβέρνηση είχε αποφασίσει να περιθάλψει σε νοσοκομεία της χώρας στρατιώτες της Εθνικής Φρουράς (National Guard) του ουκρανικού στρατού, στον οποίο συμμετείχαν και φασιστικές μονάδες του Δεξιού Τομέα και του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος Σβόμποντα. Στην ανακοίνωσή της η αντιφασιστική Καμπάνια σημείωνε ότι “ο Υπ. Εξωτερικών της Ελλάδας, Νίκος Κοτζιάς είχε αναφερθεί στη δυνατότητα της χώρας να προσφέρει τέτοιου είδους βοήθεια στην Ουκρανία και όπως φαίνεται δεν έμεινε στα λόγια…»