κυρώσεις αμερικανοί βουλευτές Ιράν Βενεζουέλα άμαχοι
Τοιχογραφία έξω από την πρώην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Τεχεράνη. Οι κυρώσεις των ΗΠΑ στο Ιράν έχουν δυσχεράνει σημαντικά τη δυνατότητα της χώρας να προμηθευτεί φάρμακα, εμβόλια και ιατρικό εξοπλισμό.

«Οι κυρώσεις εμποδίζουν την αντιμετώπιση της πανδημίας», λένε Αμερικανοί βουλευτές

Σε επιστολή τους προς τον πρόεδρο Μπάιντεν, βουλευτές των Δημοκρατικών ζητούν την επανεξέταση της πολιτικής κυρώσεων των ΗΠΑ προς άλλες χώρες, λόγω των «καταστροφικών ανθρωπιστικών επιπτώσεων» στη δυνατότητα αντιμετώπισης της πανδημίας της CoViD-19.

Η επιστολή που υπογράφεται από τα μέλη του Κογκρέσου Ιλχάν Ομάρ και Χεσούς Γκαρσία και τη γερουσιαστή Ελίζαμπεθ Γουόρεν, και συνυπογράφεται από 23 ακόμα μέλη των δύο νομοθετικών σωμάτων των ΗΠΑ, τονίζει πως η αντιμετώπιση της πανδημίας είναι ζήτημα παγκόσμιας εμβέλειας. «Η πανδημία δεν αναγνωρίζει σύνορα, ούτε λογαριάζει τις περίπλοκες γεωπολιτικές πραγματικότητες — μέχρι να εξαλειφθεί ο ιός παντού, δεν έχει εξαλειφθεί πουθενά».

Οι βουλευτές προτρέπουν την αμερικανική κυβέρνηση να συμβουλευτεί για το ζήτημα εθνικές και διεθνείς οργανώσεις όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες και μια σειρά ανθρωπιστικών οργανώσεων.

Συνεχίζουν εκφράζοντας την επιθυμία τους να δουν μία συνολική επανεξέταση της πολιτικής κυρώσεων. «Υπερβολικά συχνά και για υπερβολικά πολύ καιρό, οι κυρώσεις έχουν επιβληθεί ως μία σπασμωδική αντίδραση χωρίς μετρημένη και μελετημένη αξιολόγηση των επιπτώσεών τους. Οι κυρώσεις επιβάλλονται εύκολα, αλλά αίρονται πολύ δύσκολα».

Όπως παραδέχονται οι βουλευτές που υπογράφουν την επιστολή, οι κυρώσεις είναι ως μέσο εξαιρετικά αναποτελεσματικές στη «μεταστροφή» των κυβερνήσεων των χωρών στις οποίες επιβάλλονται, και «τιμωρούν» ουσιαστικά μόνο τον πληθυσμό αυτών των χωρών. «[Οι κυρώσεις] έχουν αποδεδειγμένα βλάψει άμαχους πληθυσμούς, έχουν προκαλέσει τον περαιτέρω περιορισμό της κοινωνίας των πολιτών και την καταστολή κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων από αυταρχικές κυβερνήσεις, έχουν περιστείλει τη δυνατότητα των ανθρωπιστικών οργανώσεων να παρέχουν υποστήριξη κατά τη διάρκεια κρίσεων και καταστροφών, έχουν κάνει απαγορευτικά ακριβά βασικά αγαθά όπως το φαγητό, τα φάρμακα και τα καύσιμα, έχουν δημιουργήσει και τροφοδοτήσει οικονομίες της μαύρης αγοράς και έχουν οδηγήσει τους αντιπάλους μας σε βαθύτερη εξάρτηση ο ένας από τον άλλο».