Μέση Ανατολή πετρέλαιο κορονοϊός

Μέση Ανατολή: Η γειτονιά της Ελλάδας αλλάζει για πάντα

Του Άρη Χατζηστεφάνου για το Sputnik
Τους τελευταίους μήνες, όταν οι συντάκτες ξένων εντύπων αναφέρονται στις επιπτώσεις που έχει η πανδημία στη Μέση Ανατολή, συνοδεύουν τα άρθρα τους με την εικόνα της άδειας Μέκκας στη Σαουδική Αραβία.

Η φωτογραφία είναι πράγματι συγκλονιστική, καθώς το ετήσιο προσκύνημα είχε να ακυρωθεί εδώ και 222 χρόνια, από την εποχή που ο Ναπολέοντας πραγματοποίησε την αποτυχημένη εισβολή του στην Αίγυπτο. Η φετινή ακύρωση έρχεται να συμβολίσει εξίσου σημαντικές γεωπολιτικές αναταράξεις στη Μέση Ανατολή οι οποίες, μάλιστα, ίσως να ανατρέψουν αρκετές από τις «βεβαιότητες» στις οποίες στηρίζεται και η ελληνική εξωτερική πολιτική. Ένα νέο Βατερλώ ίσως να είναι προ των πυλών για αρκετά από τα καθεστώτα της περιοχής.

Το φαινομενικά παράδοξο με την κρίση, η οποία πυροδοτήθηκε από τον κορονοϊό, είναι ότι χτυπά πρώτα και με βαθύτερες συνέπειες τις ισχυρές οικονομίες της περιοχής. Συγκεκριμένα, οι χώρες του Περσικού Κόλπου συμπαρασύρουν την ευρύτερη Μέση Ανατολή, με αποτέλεσμα η τελευταία να παρουσιάζει τη χειρότερη εικόνα ανάμεσα στις αναπτυσσόμενες περιοχές του πλανήτη. Με τις τιμές του πετρελαίου να βυθίζονται παγκοσμίως, τρεις χώρες (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κατάρ και Σαουδική Αραβία) έχουν φτάσει να εκδίδουν το 84% του χρέους ολόκληρης της περιοχής, σύμφωνα με στοιχεία της Abu Dhabi Bank. Ήδη, από τις αρχές του καλοκαιριού το ΔΝΤ υπολόγιζε ότι οι παραγωγοί πετρελαίου στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική θα έχαναν 270 δισεκατομμύρια δολάρια και οι προβλέψεις γίνονται όλο και χειρότερες για όσο διάστημα δεν φαίνεται σαφής έξοδος από το τούνελ του κορονοϊού.

Μία από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές επιπτώσεις αυτής της κατάρρευσης είναι η ολοένα και μεγαλύτερη εξάρτηση αυτών των χωρών από το Πεκίνο. Η Κίνα, όχι μόνο έχει φτάσει να εισάγει περίπου το ένα τρίτου του αργού πετρελαίου της Μέσης Ανατολής (για το Ιράκ το ποσοστό φτάνει σχεδόν στο 50%), αλλά είναι και η μοναδική οικονομική δύναμη που μπορεί να χρηματοδοτήσει το τεράστιο χρέος που συσσωρεύει ο Περσικός Κόλπος. Ενώ όμως η εξάρτηση από την Κίνα θεωρούνταν δεδομένη για χώρες όπως το Ιράν, το οποίο έχει τεθεί σε «καραντίνα» από το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Δύσης λόγω των αμερικανικών κυρώσεων, δεν συμβαίνει το ίδιο και με τα φιλοαμερικανικά καθεστώτα της περιοχής. Η εικόνα χωρών όπως η Σαουδική Αραβία ή τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που αγοράζουν όπλα από τις ΗΠΑ και «πουλάνε» το χρέος τους στην Κίνα, είναι ένα παράδοξο που δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ειδικά όσο κλιμακώνεται ο Ψυχρός Πόλεμος της Ουάσινγκτον και του Πεκίνου.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.