Θάνος Ανδρίτσος

Το βασικό μου πρόβλημα με όλη αυτή την ηθικίστικη και λίγο γεροντίστικη αριστερίζουσα κριτική στα πόκεμον, τις σέλφι, τα φεισμπουκ κτλ… είναι ότι αναφέρεται σε μια διαφορετική εποχή που υπόγεια προσδοκά να φτάσει. Σε μια εποχή ίσως πριν μια δεκαετία που μπορούσε κάποιος να τεκμηριώνει την αριστεροσύνη του και να αιτιολογεί την απουσία επαναστατικών γεγονότων στη βάση μιας πολιτισμικής κριτικής για την αλλοτρίωση, την υπερκατανάλωση, την εικονική πραγματικότητα κτλ. Να λέει για τα χαζά παιδάκια που είναι όλη την ώρα μπροστά στο χαζοκούτι ή στο γκειμ μπόι τους ενώ τα παλιά τα χρόνια πηγαίναμε σε συνελεύσεις. Να κρίνει τη νωθρότητα και την αδράνεια. Δεν είναι ότι δεν κατανοώ τις αληθινές πλευρές αυτής της κριτικής.

Όμως είμαστε σε αυτή την εποχή; Τα τελευταία πέντε χρόνια, ο κόσμος γνώρισε επαναστατικά, εξεγερτικά, αντεπαναστατικά και κάθε άλλου είδους γεγονότα που κινητοποίησαν εκατομμύρια κόσμου (σε μεγάλο βαθμό και μέσα από αυτά τα μέσα). Οι χρονιές που ζούμε ήταν οι πλέον έντονες από τη δεκαετία του 70, σε παγκόσμια κλίμακα ίσως και από τον Β παγκόσμιο πόλεμο.

Τα χαζά παιδιά με τα λάπτοπ τους κάναν πιο ενδιαφέροντα πράγματα από τους νέους της δεκαετίας του 80 και του 90. Τα παιδιά του φεισμπουκ έκαναν εξεγέρσεις στον μισό κόσμο, οι μαύροι με τα ακουστικά στο μετρό σηκώνονται μπροστά στο τέρας των ΗΠΑ, τα παιδιά που δεν παίζαν στις αλάνες αλλά κάθονταν στο χαζοκούτι, έφεραν την πιο εξεγερσιακή περίοδο στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, τη στιγμή που οι γονείς τους κλαίγανε για τον χαμένο παράδεισο των χρηματιστηρίων και του δανεισμού που υποθήκευσε το μέλλον αυτών των «χαζών παιδιών».

Οι επαναστάσεις δε νικάνε ή δε γίνονται ή (ακόμα χειρότερα) δεν παίρνουν προοδευτική προοπτική επειδή δεν υπάρχουν τα επαναστατικά υποκείμενα (πολιτικά και κοινωνικά) που να είναι έτοιμα να μπουν στην πρώτη γραμμή. Επειδή η Αριστερή διανόηση αρκέστηκε να λέει αυτάρεσκες παπαριές για το πόσο χαζή είναι η νέα γενιά αντί να προτείνει πραγματικούς ανατρεπτικούς δρόμους. Επειδή στην αριστερά ηγεμονεύουν τα ηττημένα σχέδια της ενσωμάτωσης και της υποταγής.

Όχι επειδή υπάρχουν τα Πόκεμον, το φεισμπουκ κτλ. , όσο καλά ή κακά και να είναι….

20
CLOSE
CLOSE