Σημαντικά ερωτήματα προκύπτουν, σε κύκλους νομικών, από την ανακοίνωση του υπουργείου Δημόσιας Τάξης ότι δεν θα απαντά σε ερωτήσεις βουλευτών της Χρυσής Αυγής.

Επικαλούμενος τα «κοινοβουλευτικά θέσμια» ο υπουργός υποστηρίζει ότι δεν θα υπεισέρχεται σε θέματα κοινοβουλευτικού ελέγχου που θέτει το νεοναζιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής.

Συγκεκριμένα στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι:

«Κατόπιν της άσκησης ποινικής δίωξης για διεύθυνση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση (άρθρο 187 Π.Κ.) σε βάρος πλειάδας στελεχών του κόμματος Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή και της διαταχθείσας προσωρινής κράτησης, μεταξύ άλλων, του γενικού γραμματέα και δύο ακόμη βουλευτών αυτού ως επικίνδυνων για τέλεση νέων εγκλημάτων (άρθρο 282 Π.Κ.), ευρισκόμαστε σε αδυναμία να υπεισέλθουμε σε θέματα τιθέμενα δια μέσων κοινοβουλευτικού ελέγχου υποβαλλόμενων από βουλευτές της ομώνυμης κοινοβουλευτικής ομάδας, καθόσον η διεκπεραίωσή τους, ενόσω εκκρεμεί η ποινική υπόθεση και αυτοί παραμένουν στην εν λόγω ομάδα και κόμμα, θα ερχόταν σε αντίθεση με τα συνταγματικά και κοινοβουλευτικά θέσμια».

«Την τελευταία φορά που κοίταξα» σχολίαζε σκωπτικά γνωστή δικηγόρος στο info-war.gr «σε αυτή τη χώρα είχαμε νόμους και όχι θέσμια».

Μέχρι στιγμής οι διώξεις εναντίον των εγκλημάτων της Χ.Α κινήθηκαν (έστω και με καθυστέρηση και με μεγάλα προβλήματα) προς την σωστή κατεύθυνση καθώς χρησιμοποιήθηκε το υπάρχον νομικό οπλοστάσιο.

Ποιος μπορεί να εμπιστευθεί όμως τη σημερινή κυβέρνηση ότι στη θέση της Χ.Α δεν θα θέσει αύριο ένα άλλο κόμμα του κοινοβουλίου; Αν λόγου χάρη η κυβέρνηση στήσει μια ποινική δίωξη για ένα βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΚΚΕ θα διακόψει και το δικαίωμα αυτών των κομμάτων να ασκούν κοινοβουλευτικό έλεγχο;

Με δεδομένη τη μέχρι σήμερα στάση της ελληνικής δικαιοσύνης, η οποία άφηνε ατιμώρητα τα εγκλήματα της Χ.Α ενώ εξαντλούσε την αυστηρότητά της σε κάθε μορφή λαϊκής κινητοποίησης, υπάρχει έστω και η παραμικρή αμφιβολία για το ποια κατεύθυνση θα πάρουν τα πράγματα τους επόμενους μήνες;

Σε μια χώρα όπου ο πρωθυπουργός εξισώνει τους νεοναζί εγκληματίες με όσους ασκούν κριτική στη λειτουργία της ευρωζώνης και του ΝΑΤΟ η κίνηση του Δένδια συνιστά μείζον πολιτικό θέμα και προετοιμασία κοινοβουλευτικής εκτροπής.

Όσο για τον υπουργό που κάλυπτε όσους βασάνιζαν αντιφασίστες, άφηνε το κέντρο της Αθήνας να μετατρέπεται σε άβατο από τους νεοναζί και έκλεινε καταλήψεις που λειτουργούσαν σαν κέντρα αντιφασιστικής δράσης, θα έπρεπε να αναθεωρήσει τις προτεραιότητές του.

Έχει πολύ δρόμο μπροστά του για να βγάλει τη ρετσινιά του ανθρώπου που βοήθησε όσο λίγοι στην άνοδο του φασισμού στην Ελλάδα.

Σχετικά θέματα:
Δικαιοσύνη: Η κρυφή γοητεία του νεοναζισμού

CLOSE
CLOSE