Ελλάδα Κύπρος Ισραήλ πετρέλαιο ενεργειακά

Σύντροφοι, μήπως πουλήσατε τζάμπα την ψυχή σας στο Ισραήλ; – του Α. Χατζηστεφάνου

Η πρωτοφανής κατάρρευση των τιμών του πετρελαίου προκαλεί αναταράξεις στο σύνολο της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας και φυσικά δεν θα μπορούσε να αφήσει αλώβητους τους σχεδιασμούς της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το γεγονός ότι ο μαύρος χρυσός εμφάνισε αρνητική τιμή καθώς οι επενδυτές πάσχιζαν να ξεφορτωθούν πάση θυσία το πετρέλαιο το οποίο δεν έχουν πλέον χώρο να αποθηκεύσουν, έχει αλυσιδωτές αντιδράσεις.

Με τόσο χαμηλές τιμές αρκετά κοιτάσματα που μέχρι πρότινος θεωρούνταν εκμεταλλεύσιμα θα είναι για μεγάλο χρονικό διάστημα τόσο κοστοβόρα, ώστε καμία εταιρεία δεν θα τολμά να τα πλησιάσει. Η τιμή του πετρελαίου μάλιστα θα συμπαρασύρει και όλες τις άλλες μορφές ενέργειας με πρώτο βέβαια το φυσικό αέριο.

Ήδη η αποχώρηση της Exxon Mobil από την Κύπρο την περασμένη εβδομάδα δείχνει τον δρόμο που θα ακολουθήσουν αρκετές ακόμη εταιρείες σε διάφορες περιοχές του πλανήτη.

Οι τιμές δεν πρόκειται να ακολουθήσουν φυσικά κάποιο σχήμα V, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι, καθώς η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται σε μια μακρά περίοδο βαθιάς κρίσης. Τα υποθαλάσσια κοιτάσματα, που απαιτούν τιμές άνω των 50 δολαρίων το βαρέλι (και συνήθως άνω των 70) για να προσφέρουν κερδοφορία, θα μείνουν για πολλά χρόνια στην αγκαλιά της γης. Ακόμη και μετά την έξοδο από την κρίση όμως, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας θα έχουν καταλάβει σημαντικότερο μερίδιο της αγοράς.

Μαζί με την αποχώρηση των ενεργειακών κολοσσών σβήνουν και τα όνειρα ορισμένων (συμπεριλαμβανομένης της κυβερνητικής αριστεράς στην Ελλάδα και την Κύπρο) ότι θα μετατρέπονταν στους μεγάλους ραντιέρηδες της Ανατολικής Μεσογείου.

Η πρόσοδος κεφαλαίων (που δεν αντιστοιχεί σε αληθινή παραγωγή) δεν θα έρθει – και άλλωστε όπως είχαμε προειδοποιήσει, ακόμη και αν ερχόταν το πιθανότερο ήταν να είχε καταστροφικές συνέπειες για τις εθνικές οικονομίες δημιουργώντας συνθήκες Ολλανδικής Ασθένειας.

Πρόκειται για μια επανάληψη της καταστροφής που έφεραν στη χώρα όσοι ψήφιζαν παλαιότερα το Μάαστριχτ πιστεύοντας ότι θα σωθούμε από το ευρώ και τον φθηνό δανεισμό που προσέφερε ο πυρήνας της ΕΕ. Το φθηνό «ζεστό» χρήμα, όπως και το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, όταν εισρεύσουν απότομα σε μια αδύναμη οικονομία, με ισχυρή διαφθορά και ανύπαρκτους αναδιανεμητικούς μηχανισμούς, δεν είναι ευλογία αλλά κατάρα.

Οι ίδιοι άνθρωποι είχαν ποντάρει δηλαδή όλα τα χαρτιά τους σε λύσεις οι οποίες ήταν επικίνδυνες για το περιβάλλον, την οικονομία αλλά και τη σταθερότητα της περιοχής.

Το πρόβλημα στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι το όνειρο της μετατροπής της Ελλάδας σε ενεργειακό Ελντοράντο, προϋπέθετε και την μετατροπή του κράτους του Ισραήλ σε στρατηγικό σύμμαχο της χώρας. Και αν το να συνεργάζεσαι με ένα κράτος-τρομοκράτη είναι απόλυτα φυσιολογικό για την ελληνική δεξιά, είναι ασυγχώρητο για όσους δηλώνουν αριστεροί.

Για την ακρίβεια η συνεργασία με κάθε κατακτητή και βασανιστή ενός ολόκληρου λαού σου αφαιρεί αυτοστιγμεί τον τίτλο του αριστερού… για πάντα.

Και τώρα τρέχα σύντροφε, ο γενναίος, νέος κόσμος που μας υποσχόσουν βρίσκεται πίσω σου. Μάλλον σου έπεσε από την τσέπη μαζί με το ηθικό σου πλεονέκτημα.

Άρης Χατζηστεφάνου