Ενώ στην Αγγλία αναμένονται νέες αυξήσεις στα εισιτήρια των τρένων και η επανεθνικοποίηση των σιδηροδρόμων έχει γίνει κομμάτι του προγράμματος των Εργατικών ήδη από το 2017, στην Ελλάδα μόλις ιδιωτικοποιήσαμε την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και αρνούμαστε πεισματικά να κάνουμε τη συζήτηση που πέρα από το κανάλι της Μάγχης γίνεται εδώ και καιρό – οι ιδιωτικοποιήσεις αυτές γίνονται για να κερδίζουν κρατικές εταιρείες άλλων Ευρωπαϊκών χωρών.

Όπως είχαμε επισημάνει παλαιότερα, αρκετές από τις μεγάλες εταιρείες που ελέγχουν τα βρετανικά τρένα ανήκουν σε δημόσιες υπηρεσίες της Γαλλίας, της Ολλανδίας και της Γερμανίας, ενώ τα ελληνικά ανήκουν πλέον στην ιταλική κρατική εταιρεία σιδηροδρόμων. Οι χώρες αυτές διατηρούν τους σιδηροδρόμους τους υπό κρατικό έλεγχο αλλά συχνά, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, απαιτούν να ξεπουλιούνται τα δημόσια συστήματα συγκοινωνιών άλλων χωρών στις δικές τους κρατικές εταιρείες, προσπαθώντας μάλιστα να μπλοκάρουν αντίστοιχα ξεπουλήματα σε κρατικές εταιρείες χωρών εκτός της ΕΕ.

Ενδεδυμένες τον μανδύα της ιδιωτικής αγοράς, οι κρατικές εταιρείες των χωρών αυτών έχουν καταφέρει, όχι μόνο να χρηματοδοτούνται από το επιβατικό κοινό άλλων χωρών αυξάνοντας συνεχώς το κόστος των εισιτηρίων σε αυτές, αλλά και να καρπώνονται κρατικές επιδοτήσεις άλλων χωρών, που το 2013 στη Βρετανία ήταν τέσσερα δισεκατομμύρια στερλίνες ετησίως.

Στην περίπτωση της Βρετανίας, οι πολίτες ταλαιπωρούνται από τους ιδιωτικούς σιδηρόδρομους εδώ και δεκαετίες, και πλέον στηρίζουν μαζικά την επανεθνικοποίησή τους, ενώ πρόσφατα η εφημερίδα Independent δημοσίευσε μια αναλυτική λίστα με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των σιδηροδρομικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στο νησί, δείχνοντας πως η συντριπτική πλειοψηφία βρίσκεται στα χέρια Γερμανικών, Ολλανδικών, Γαλλικών και Ιταλικών κρατικών εταιρειών.

Άραγε στην Ελλάδα θα χρειαστεί εξίσου πολύς χρόνος για να επανέλθουμε στην άποψη του σκληρού πυρήνα των χωρών της ΕΕ, ότι η μετακίνηση των πολιτών αποτελεί δημόσιο αγαθό και ως εκ τούτου πρέπει να ελέγχεται και να παρέχεται από το κράτος;

CLOSE
CLOSE