Δηλώσεις του προέδρου του συνδικαλιστικού οργάνου των αστυνομικών της Μινεάπολης, σε συνέντευξή του τον περασμένο Απρίλιο, υπογραμμίζουν τη βίαιη λογική υπό την οποία λειτουργούν οι αστυνομικές αρχές στις ΗΠΑ, αλλά φέρνουν και έντονα στον νου παρόμοιες δηλώσεις των συνδικαλιστικών εκπροσώπων της ελληνικής αστυνομίας, έπειτα από τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου τον Σεπτέμβριο του 2018.

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων της Μινεάπολης, υπαστυνόμος Μπομπ Κρολ, σε συνέντευξή του σε ραδιοφωνικό σταθμό της πόλης τον περασμένο Απρίλιο, είχε αναφερθεί μειωτικά στα αυξανόμενα περιστατικά Διαταραχής Μετατραυματικού Άγχους (PTSD) σε αστυνομικούς από τη χρήση πυρών εν ώρα εργασίας. «Εγώ έχω εμπλακεί σε τρία περιστατικά πυροβολισμών [από την αστυνομία]», είπε ο Κρολ, «και κανένα δεν με ενόχλησε».

«Από τα 10 μέλη του διοικητικού συμβουλίου [της Ομοσπονδίας Αστυνομικών] περισσότεροι από τους μισούς έχουν εμπλακεί σε οπλισμένες αναμετρήσεις, και αρκετοί από εμάς σε πολλαπλές. Δεν φαίνεται να έχουμε προβλήματα», συνέχισε ο Κρολ, μιλώντας για τη συνήθη πρακτική της αμερικανικής αστυνομίας να ανοίγει πυρ εναντίον υπόπτων, ακόμα κι όταν αυτοί δεν είναι οπλισμένοι.

Οι δηλώσεις αυτές είχαν γίνει πριν τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ από αστυνομικούς της Μινεάπολης, όμως ο εκπρόσωπός τους δεν σταμάτησε εκεί. Σε επιστολή του προς τα μέλη της Ομοσπονδίας την περασμένη Δευτέρα, ο Κρολ χαρακτήρισε τον δολοφονηθέντα Φλόιντ ως «βίαιο εγκληματία» και τις διαμαρτυρίες ως «τρομοκρατικό κίνημα» που ετοιμαζόταν για χρόνια.

Οι δηλώσεις του Κρολ, που είναι ένθερμος υποστηρικτής του Ντόναλντ Τραμπ και έχει ανέβει στη σκηνή σε ομιλία του προέδρου, μας θύμισαν έντονα αντίστοιχες δηλώσεις των εν Ελλάδι συναδέλφων του, έπειτα από τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών, Δημοσθένης Πάκος, με την περίφημη πλέον δήλωσή του στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1: «Αυτή είναι η πρακτική. Σε όποιον αρέσει».

Για να θυμίσουμε σε ποια «πρακτική» αναφερόταν ο κ. Πάκος, ήταν οι κλωτσιές, τα χτυπήματα, το πάτημα στο κεφάλι και το σύρσιμο του σώματος του Ζακ Κωστόπουλου, ενώ οι αστυνομικοί προσπαθούσαν να περάσουν χειροπέδες σε έναν αιμόφυρτο άνθρωπο που δεν είχε τις αισθήσεις του.

Στο ίδιο μήκος κύματος είχε κινηθεί και ο γενικός γραμματέας των Ειδικών Φρουρών Στράτος Μαυροειδάκος, μιλώντας στον ΣΚΑΪ: «Αυτή είναι η διεθνής αστυνομική πρακτική για να χειροπεδήσεις άτομο που είναι επικίνδυνο. Κάνουν άριστα τη δουλειά τους».

«Διεθνής αστυνομική πρακτική», φαίνεται λοιπόν πως είναι αφενός η περιφρόνηση για την ανθρώπινη ζωή, η χρήση ακραίας βίας, αλλά και η προσπάθεια συκοφάντησης του θύματος της αστυνομικής βίας. Όπως είχαμε τονίσει πρόσφατα, είναι γνωστές οι διαδρομές «εξαγωγής» των βίαιων αστυνομικών πρακτικών, είτε από το Ισραήλ προς τις ΗΠΑ και άλλες χώρες, είτε από την αμερικανική αστυνομία σε φιλικά καθεστώτα και συμμαχικές κυβερνήσεις.

Ανδρέας Κοσιάρης