ενημέρωση έλεγχος κυβέρνηση ΜΜΕ δημοσιογραφία

Ποια επικοινωνιακή γραμμή έδωσε το Μαξίμου σε στελέχη και τρολ της ΝΔ

Ύστερα από αρκετές ώρες αφωνίας ο επικοινωνιακός μηχανισμός του Μαξίμου κατάφερε τελικά να χαράξει μια στρατηγική για το πως θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τα στελέχη (και τα τρολ) της ΝΔ τις καταιγιστικές εξελίξεις σχετικά με τις υποκλοπές. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέλαβε να συνοψίσει τη νέα γραμμή με τη φράση του «όταν διατυπώνονται τέτοιοι ισχυρισμοί, δύο βασικά ερωτήματα που τίθενται είναι ποιος τους λέει και ποιος είναι ο σκοπός του».

Αυτό βέβαια θα έπρεπε να είναι το περιεχόμενο ενός non paper προς στελέχη και τους embedded δημοσιογράφους του κόμματος και όχι να συμπεριληφθεί σε επίσημη κυβερνητική ανακοίνωση. Όταν γίνονται καταγγελίες σημασία έχει να καταρριφθούν οι καταγγελίες με επιχειρήματα όχι να πληγεί η προσωπικότητα που κάνει την καταγγελία. Αντίθετα, ο Οικονόμου καλεί δημόσια τον επικοινωνιακό μηχανισμό του κόμματος να πραγματοποιήσει μια επίθεση τύπου ad hominem (που στρέφεται κατά του προσώπου) με στόχο να αποσιωπηθεί κάθε αναφορά στις αποκαλύψεις.

To μήνυμα πέρασε αμέσως στον μηχανισμό και έτσι είδαμε την Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου να αμφισβητεί τις καταγγελίες λέγοντας ότι «προέρχονται από ένα μέσο ενημέρωσης ο εκδότης του οποίου είχε συνδεθεί με Ρώσο ολιγάρχη που χρηματοδοτούσε την αγορά τηλεοπτικού σταθμού». Εδώ βλέπουμε μια υποκατηγορία της λογικής πλάνης του ad hominem που ονομάζεται guilt by association (ενοχή από συσχέτιση) στην οποία δεν κρίνεται το επιχείρημα αλλά ούτε αυτός που το εκφράζει. Κρίνεται ένας τρίτος με τον οποίο εμφανίζεται να σχετίζεται ο αντίπαλος.

Τα νεοδημοκρατικά τρολ προχώρησαν στην ίδια λογική προσθέτοντας τη δική τους αισθητική (μεταξύ άλλων έφτιαξαν meme στα οποία ένας σκύλος φαίνεται να αφοδεύει στο στόμα ενός ανθρώπου και από επάνω γράφει Βαξεβάνης και ΣΥΡΙΖΑ). Η χυδαιότητα προφανώς δεν συγκρίνεται με το λόγο των κυβερνητικών στελεχών, γίνεται όμως χρήση της ίδιας λογικής πλάνης του ad hominem και των υποκατηγοριών του.

Από την πλευρά τους τα μέσα ενημέρωσης της Νέας Δημοκρατίας, όπως το Πρώτο Θέμα, εφάρμοσαν μια πρακτική την οποία θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε «διάψευση της μη είδησης». Ενώ δηλαδή δεν είχαν γράψει ούτε λέξη για τις πρόσφατες καταγγελίες περί υποκλοπών δημοσίευσαν αυτούσια την απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου, χωρίς και πάλι να αναφερθούν στις ίδιες τις καταγγελίες. Ίσως την πιο τραγελαφική εκδοχή αυτής της πρακτικής είχαμε δει πριν από χρόνια όταν το Πρώτο Θέμα δημοσίευσε διάψευση αποκαλύψεων του πρακτορείου Reuters για την τράπεζα Πειραιώς χωρίς ποτέ να αναφέρει τι περιείχαν αυτές οι αποκαλύψεις.

* Περισσότερα για την ιστορία και την εξέλιξη αυτών των επικοινωνιακών πρακτικών και άλλων που θα δούμε να αναπτύσσονται τα επόμενα 24ωρα μπορείτε να διαβάσετε στο νέο βιβλίο του Άρη Χατζηστεφάνου «Προπαγάνδα και Παραπληροφόρηση: Πως τις εντοπίζουμε» που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τόπος.

Προπαγάνδα και Παραπληροφόρηση