«Να μου το θυμηθείτε αυτή η υπόθεση αποτελεί ένα προπέτασμα καπνού για κάτι πολύ μεγαλύτερο». Αρχικά κανένας δεν έδωσε σημασία σε αυτή τη φράση του Πολ Κράντζ. Ο πατέρας της Πάολα Μπρόντγουελ, της γυναίκας που κατηγορήθηκε ότι διατηρούσε εξωσυζυγικές σχέσεις με τον πρώην διευθυντή της CIA Ντέιβιντ Πετρέους, είχε κάθε λόγο να αισθάνεται οργισμένος για το διασυρμό της κόρης του και πολλοί πίστευαν ότι προσπαθούσε μάταια να προστατεύσει την οικογενειακή του τιμή. Καθώς όμως το κουβάρι της απομάκρυνσης του Πετρέους από τη CIA άρχισε να ξεδιπλώνεται το ένστικτο ενός πατέρα φάνηκε να επιβεβαιώνεται.

Τα σεξουαλικά σκάνδαλα ανθρώπων που βρίσκονται σε θέσεις κλειδιά για την πολιτική, οικονομική και ευρύτερα γεωστρατηγική θέση υπερδυνάμεων και μεγάλων οργανισμών κρύβουν πάντα πίσω τους ευρύτερες διεργασίες. Ακόμη και όταν δεν είναι «στημένα», από λιγότερο ή περισσότερο φανερά κέντρα, λειτουργούν σαν καταλύτες επιταχύνοντας εξελίξεις που έχουν ωριμάσει από καιρό. Δεν χρειάζεται δηλαδή να καταφύγει κανείς σε (ανυπόστατες συνήθως) θεωρίες συνομωσίας για να καταλάβει ότι έστω και η παραμικρή υπόνοια σεξουαλικού σκανδάλου θα γιγαντωθεί ή θα συγκαλυφθεί ανάλογα με τις εκάστοτε ισορροπίες δυνάμεων.

Το σκάνδαλο Λεβίνσκι, λόγου χάρη, σηματοδότησε την ολομέτωπη επίθεση των νεοσυντηρητικών με στόχο την κατάληψη της εξουσίας σε μια κρίσιμη περίοδο στην μεταψυχροπολεμική εποχή. Η περίπτωση του Ντομινίκ Στρος Καν επίσης επέτρεψε την αλλαγή φρουράς στην ηγεσία του ΔΝΤ με την κυριαρχία των πλέον φιλοαμερικανικών δυνάμεων, που εκφράζει η Λαγκάρντ.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι λεπτομέρειες του σεξουαλικού σκανδάλου είναι δευτερεύουσας σημασίας. Για να καταλάβει κανείς τους μηχανισμούς που κινούνται στο παρασκήνιο πρέπει απλώς να παρακολουθήσει τη διαδικασία που ακολουθείται για την προώθηση του σκανδάλου στα μέσα ενημέρωσης. Στην περίπτωση του Πετρέους το κλειδί για την κατανόηση της υπόθεσης είναι οι κινήσεις του FBI, το οποίο έφερε στο φως την αλληλογραφία των πρωταγωνιστών της. Χωρίς να διαθέτει την παραμικρή ένδειξη για τέλεση οποιασδήποτε παράνομης η παράτυπης πράξης από την πλευρά του Πετρέους το ομοσπονδιακό γραφείο ερευνών έθεσε σε κίνηση έναν γιγαντιαίο μηχανισμό παρακολούθησης και στη συνέχεια τροφοδότησε, όπως όλα δείχνουν, τα μέσα ενημέρωσης με τα στοιχεία της έρευνάς του.

Τα ερωτήματα λοιπόν που πρέπει να απαντηθούν είναι το ποιός είχε συμφέρον από την αποκαθήλωση του επικεφαλής της CIA και ποιός είχε τη δυνατότητα να διατάξει μια έρευνα τέτοιου μεγέθους.

Ένα γεράκι από τα παλιά

Ο Πετρέους, παρά τα διθυραμβικά σχόλια που δεχόταν από την πλειονότητα των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης θεωρείται από σειρά αντιπολεμικών οργανώσεων ως ένας από τους χειρότερους «εγκληματίες πολέμου» των τελευταίων δεκαετιών. Ως επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν χρησιμοποίησε όλα τα μέσα για να επιβάλλει την αμερικανική κυριαρχία. Η πυροδότηση του εμφυλίου μεταξύ σουνιτών και σιιτών στο Ιράκ θεωρείται από πολλούς σαν δική του «επιτυχία», όπως επίσης και η κλιμάκωση των επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν που άφησε πίσω της χιλιάδες θύματα μεταξύ του άμαχου πληθυσμού.

‘Οπως επεσήμαιναν μάλιστα χαιρέκακα οι αντίπαλοί του «το σεξουαλικό σκάνδαλο ήταν ίσως η μοναδική ανθρώπινη στιγμή στην καριέρα ενός απάνθρωπου στρατηγού».

Η μεγαλύτερη τροποποίηση που επέφερε όμως στα τελευταία χρόνια της θητείας του ήταν η αλλαγή προσανατολισμού της CIA. Εγκαταλείποντας την στόχευση σε κατασκοπευτικές επιχειρήσεις η βασίλισσα των μυστικών υπηρεσιών είχε αρχίσει να λειτουργεί με χαρακτηριστικά παρακρατικού μηχανισμού αναλαμβάνοντας τις πιο σκοτεινές και βρώμικες αποστολές.

Δεν είναι τυχαίο ότι, λίγες ημέρες πριν αναγκαστεί να υποβάλλει την παραίτησή του, ο επικεφαλής της CIA είχε κληθεί να καταθέσει ενώπιων των επιτροπών πληροφοριών του κογκρέσου και της Γερουσίας σχετικά με τη δολοφονία του Αμερικανού πρέσβη στη Λιβύη. Εκτός από τις κατηγορίες για ελλειπή μέτρα προστασίας της αμερικανικής πρεσβείας αλλά και για την αποτυχία των μυστικών υπηρεσιών να ενημερώσουν έγκαιρα για τους κινδύνους που αντιμετώπιζε η διπλωματική αποστολή, η εξέταση ενδέχεται να έφερνε στο φως σημαντικές πληροφορίες για σχέσεις της Ουάσινγκτον με τρομοκρατικές οργανώσεις. Τους τελευταίους μήνες πληθαίνουν οι πληροφορίες ότι οι ΗΠΑ, στην προσπάθειά τους να ανατρέψουν το καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι συνεργάστηκαν με εξτρεμιστικές ισλαμικές οργανώσεις, ορισμένες από τις οποίες φέρονται να συνεργάζονται και με την Αλ Κάιντα. Το σκηνικό φαίνεται να επαναλαμβάνεται και στη Συρία με αρκετούς αναλυτές να υποστηρίζουν ότι το Πεντάγωνο στρατολογεί και χρηματοδοτεί ανθρώπους που πριν από λίγους μήνες πολεμούσαν εναντίον του στα μέτωπα του Ιράκ και του Αφγανιστάν.

Ένας μικρός στρατός

Ο Πετρέους όμως επιχειρούσε σκλήρυνση της αμερικανικής στάσης και σε έναν άλλο τομέα. Όπως αποκάλυψε πριν από μερικές εβδομάδες η εφημερίδα Washington Post ο Πετρέους πίεζε για την ενίσχυση του στόλου των μη επανδρωμένων αεροσκαφών που διαθέτει η CIA και τα οποία χρησιμοποιούνται για δολοφονίες αντιπάλων σε πολεμικές επιχειρήσεις. Αυτή η στρατιωτικοποίηση της CIA ενοχλούσε ιδιαίτερα τον Τζον Μπρέναν, ο οποίος έχει επιφορτιστεί από τον Αμερικανό πρόεδρο να επιβλέπει τις αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις της Ουάσινγκτον σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης. Αρκεί να διαβάσει κανείς «ανάμεσα στις γραμμές» του σχετικού άρθρου της Washington Post για να καταλάβει ότι η αντιπαράθεση του Πετρέους με τον Μπρέναν είχε ξεπεράσει τις τυπικότητες και πιθανότατα θα εξελισσόταν σε ολομέτωπη σύγκρουση δυο διαφορετικών αντιλήψεων στην καρδιά της Ουάσινγκτον.

Ο Πετρέους, παρά το γεγονός ότι κατάφερε να διατηρήσει την ισχύ του επί προεδρίας Ομπάμα, παρέμενε ένα απομεινάρι της εποχής των νεοσυντηρητικών και ως εκ τούτου θεωρούνταν «αγκάθι» για τον αμερικανό πρόεδρο. Οι στενές σχέσεις του με πρωτοκλασάτα στελέχη και συμβούλους των ρεπουμπλικάνων τον καθιστούσαν επικίνδυνο και σε πολιτικό επίπεδο καθώς θα μπορούσε να στραφεί πολιτικά εναντίον του προέδρου.

Το μεγάλο ερώτημα που συνεχίζει να απασχολεί στρατιωτικούς αναλυτές σε όλο τον κόσμο είναι τι συνέβη με τον διάδοχο του Πετρέους στο Αφγανιστάν Τζον Άλεν ο οποίος βρέθηκε επίσης μπλεγμένος στο ίδιο σεξουαλικό σκάνδαλο με τον Πετρέους. Ο Άλεν θα αναλάμβανε σύντομα ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του ΝΑΤΟ και η αποκάλυψη του σκανδάλου πάγωσε τη διαδικασία. Πρόκειται άραγε για μια παράπλευρη απώλεια της πολιτικής καρατόμησης του Πετρέους ή είναι ένα ακόμη κομμάτι στο ντόμινο των αλλαγών που φέρνει στο στράτευμα ή νεα διακυβέρνηση Ομπάμα;

Άρης Χατζηστεφάνου

Επίκαιρα 20 Νοεμβρίου 2012

Σχετικά θέματα:

CLOSE
CLOSE