Λεωνίδας ΒατικιώτηςΕφημερίδα Νέα Σελίδα
Περιβόλι είναι τα δεκάδες μηνύματα εσωτερικής ηλεκτρονικής αλληλογραφίας μεταξύ στελεχών του Facebook που περιλαμβάνονται στο έγγραφο 250 σελίδων το οποίο έδωσε στη δημοσιότητα το βρετανικό κοινοβούλιο την Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου (εδώ).

Οι διάλογοι που εκτυλίσσονται την ιδιαίτερα κρίσιμη χρονική περίοδο 2012-2015, όταν κορυφώνονταν οι αλλαγές στις εφαρμογές ώστε να προσαρμοστούν από τους υπολογιστές γραφείου στην αυξανόμενη χρήση κινητών, αποκαλύπτουν τις πρακτικές χειραγώγησης κι εκμετάλλευσης των προσωπικών δεδομένων εκατομμυρίων χρηστών που επέτρεψαν στον δημοφιλή τόπο κοινωνικής δικτύωσης να γίνει τόσο…δημοφιλής όσο είναι σήμερα.

Μεταξύ πολλών λεπτομερειών ξεχωρίζει η πηγή έμπνευσης του ιδρυτή του Facebook, Μαρκ Ζούκερμπεργκ, που είναι οι…τράπεζες! Ο πιο μισητός κλάδος της οικονομίας, που έχει ταυτιστεί με την αισχροκέρδεια, την εξαγορά της πολιτικής εξουσίας και την συνεχή κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης του.

Ας μην αναρωτιόμαστε επομένως πώς το Facebook κατάφερε σε τόσο λίγο χρόνο από συνώνυμο της οριζόντιας δικτύωσης κι ανεμπόδιστης ανθρώπινης επικοινωνίας να γίνει συνώνυμο της εταιρικής αλαζονείας.

«Έχω διαβάσει πολλά βιβλία περί χρηματοπιστωτικής και τραπεζικής πρόσφατα και καθώς η ιδέα μιας τράπεζας πληροφοριών δεν ταυτίζεται με τη χρηματοπιστωτική τράπεζα, η σύγκριση μας υποδεικνύει ορισμένα ενδιαφέροντα πράγματα», αναφέρει για να συνεχίσει προτείνοντας την επιβολή διαφορετικών κατά περίπτωση τελών χρήσης στις πλατφόρμες κι εφαρμογές που χρησιμοποιούν στοιχεία χρηστών του Facebook και φίλων τους, που να μοιάζουν με επιτόκιο. «Όλη η τραπεζική βιομηχανία στηρίζεται στη χρέωση των ανθρώπων με διαφορετικά επιτόκια», αναφέρει κατά λέξη, αποκαλύπτοντας πολλά πράγματα για το επιχειρηματικό μοντέλο λειτουργίας του Facebook…

Από την αλληλογραφία αποκαλύπτεται η ύπαρξη μιας ομάδας από πλατφόρμες (Netflix, Airbnb, Lyft, Badoo, Hot or Not, κ.α.) που είχαν απεριόριστη πρόσβαση σταδεδομένα του Facebook, ενώ μια άλλη κατηγορία Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης (πχ twitter) αντιμετώπιζε τείχη κι αλλεπάλληλα εμπόδια ειδικά όταν κυκλοφορούσε κάποια καινοτόμα εφαρμογή, που έφερνε ή απειλούσε να φέρει σε μειονεκτική θέση το Facebook.

Η βασική αρχή που διαπερνούσε τη χορήγηση άδειας σε εφαρμογές για να έχουν πρόσβαση στο χρυσορυχείο δεδομένων του Facebook ήταν η ανταποδοτικότητα. «Αυτό μπορεί να είναι καλό για τον κόσμο, αλλά δεν είναι καλό για εμάς», έγραφε ο Ζούκερμπεργκ σε ένα μήνυμα το 2012, δείχνοντας ότι κάθε συνέργεια εξεταζόταν υπό το πρίσμα των κερδών που άφηνε στο Facebook.

To Facebook χρησιμοποίησε την ισραηλινή εταιρεία Onavo, που είχε αναπτύξει σειρά εφαρμογών για να έχουν οι χρήστες τον έλεγχο και την προστασία των δεδομένων τους, την οποία εξαγόρασε το 2013 για να αποκτήσει η ίδια πρόσβαση στις επιλογές εκατομμυρίων χρηστών. Προφανώς, εν αγνοία τους!

Τα μηνύματα αποκαλύπτουν τους χειρισμούς πίσω από μια τυπική ενημέρωση χρηστών (από τις εκατοντάδες που έχουμε δει να περνούν μπροστά από τα μάτια μας) για την αλλαγή των όρων χρήσης έτσι ώστε να μην προκαλέσει την αντίδραση δημοσιογράφων και χρηστών. Το ζητούμενο ήταν να αποσπασθεί η συναίνεση τους χωρίς να πρέπει να εγκρίνουν τις αλλαγές σε παράθυρο διαλόγου.

Η αλληλογραφία των στελεχών του Facebook υπογραμμίζει την ανάγκη λήψης δραστικών μέτρων εναντίον του, όπως έχουν κατ’ επανάληψη προταθεί: από τη διάσπασή του μέχρι να τεθεί υπό δημόσιο έλεγχο και ιδιοκτησία.

CLOSE
CLOSE