Του Άρη Χατζηστεφάνου
Το τελευταίο διάστημα, ύστερα από τη δημοσίευση ενός κειμένου με τίτλο «Απειλή για τα υπόλοιπα παιδιά τα ανεμβολίαστα» δεχθήκαμε ένα μπαράζ επιθέσεων από οπαδούς του αντι-εμβολιαστικού κινήματος.

Τα σχόλιά τους περιελάμβαναν ψεκασμένες ανοησίες του τύπου «με τα εμβόλια μας βάζουν καρκίνους», οι οποίες συχνά καλύπτονταν από ένα πέπλο ψευτοαριστεροσύνης και δήθεν κριτικής του καπιταλισμού («οι πολυεθνικές αναγκάζουν τις κυβερνήσεις να μας εμβολιάζουν με επικίνδυνα σκευάσματα» κτλ). Συχνά μάλιστα τα σχόλια συνοδεύονταν από video διάφορων τσαρλατάνων που είτε δεν είχαν καμία σχέση με την επιστήμη, ή είχαν χάσει την άσκηση άδειας επαγγέλματος γιατί διέδιδαν fake news για συγκεκριμένα εμβόλια προωθώντας δικά τους επιχειρηματικά συμφέροντα.

Προφανώς δεν θα μπούμε στη διαδικασία να εξηγούμε στον κάθε ψεκασμένο ότι οι πολυεθνικές δεν έχουν ιδιαίτερο συμφέρον να μας γεμίζουν «καρκίνους και ασθένειες», και πως έχουν χίλιους άλλους τρόπους να κερδοσκοπούν οικονομικά σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος από το να σκοτώνουν τους πελάτες τους με επικίνδυνα εμβόλια.

Εξήγησα προσωπικά ότι αν οι αντι-εμβολιαστές θέλουν να διαδίδουν ψευδείς πληροφορίες που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή συνανθρώπων τους, μπορούν να το κάνουν ΜΟΝΟ χαράσσοντάς τις με πέτρες μέσα στις σπηλιές τους – εκεί όπου θα πρέπει να παραμείνουν. Κάθε σχετικό σχόλιο όμως, στα δικά μας μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα διαγράφεται αυτομάτως και ο συντάκτης του θα μπλοκάρεται – όπως θα κάναμε και με οπαδούς της παιδεραστίας, της κτηνοβασίας (χωρίς συναίνεση) κτλ.

Εξαίρεση αποτελούν  οι οπαδοί της επίπεδης Γης γιατί έχουν πλάκα και προς το παρόν τουλάχιστον δεν έχουμε αποδείξεις ότι θέτουν σε κίνδυνο το κοινωνικό σύνολο.

Πέρα όμως από την πλάκα, αρκετοί σχολιαστές έθεσαν το ερώτημα «γιατί κινδυνεύουν άλλα μέλη της κοινωνίας (που έχουν εμβολιαστεί) από τα ανεμβολίαστα παιδιά;». Τα περισσότερα σχόλια προέρχονταν από αντι-εμβολιαστές που πίστευαν ότι βρήκαν έναν εύκολο τρόπο να παρακάμψουν το μπλοκάρισμα. Ανάμεσά τους όμως  αποδείχθηκε ότι υπήρχαν και αναγνώστες που έθεταν το ερώτημα καλοπροαίρετα (και έναν τον βρίσαμε κατά λάθος… συγγνώμη, γύρνα πίσω).

Συγκεντρώσαμε λοιπόν ορισμένα μόνο επιχειρήματα από διάφορες πηγές τις οποίες μπορείτε να αναζητήσετε και εσείς. Σε κάθε περίπτωση πάντως το καλύτερο – από το να διαβάζετε ό,τι γράφει ο καθένας στο ίντερνετ – είναι να συμβουλευτείτε το γιατρό σας, αλλά και φορείς όπως το ΚΕΕΛΠΝΟ, που θα σας μιλήσουν για την ανάγκη εμβολιασμού των παιδιών

Έχουμε λοιπόν και λέμε…

Το να μην εμβολιάζεται κανείς δεν είναι μια προσωπική επιλογή που αφορά μόνο το συγκεκριμένο άτομο. Είναι μια απόφαση που αφορά την κοινωνία μέσα στην οποία ζει το άτομο.

«Η λογική του “γιατί να εμβολιαστώ αφού δεν αρρωσταίνω;” είναι άκρως επικίνδυνη και αντικοινωνική» αναφέρει ο Αθανάσιος Τσακρής, καθηγητής Μικροβιολογίας στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ, σε άρθρο του στην Καθημερινή «αφού ο λόγος για τον οποίο κάποιος ίσως δεν αρρωσταίνει είναι επειδή οι υπόλοιποι γύρω του, οι οποίοι εμβολιάζονται, έχουν δημιουργήσει ανοσιακό τείχος έναντι της νόσου στην κοινότητα»,

Όταν αρκετοί άνθρωποι εμβολιάζονται για μια μεταδοτική ασθένεια, όπως η γρίπη ή η ιλαρά, τότε δημιουργείται στο κοινωνικό σύνολο μια προστασία ακόμα και για εκείνους που δεν έχουν εμβολιαστεί, κάτι που είναι γνωστό ως «ανοσία αγέλης».

Το συγκεκριμένο φαινόμενο μπορεί αφενός να οδηγήσει στην εξάλειψη της ασθένειας ενώ παράλληλα μπορεί να βοηθήσει άτομα που δεν μπορούν να εμβολιαστούν για ιατρικούς λόγους. Έτσι ένα άτομο που βρίσκεται σε ανοσοκαταστολή ή κάνει χημειοθεραπείες, προστατεύεται και αυτό.

Παράλληλα, σύμφωνα με το ΚΕΕΛΠΝΟ,υπάρχουν παιδιά με ειδικού τύπου έντονες αλλεργίες που δεν μπορούν να λάβουν κάποιους τύπους εμβολίων, όπως αυτό της γρίπης. Επίσης το εμβόλιο MMR, που προστατεύει από την ιλαρά, την ερυθρά και την παρωτίτιδα χορηγείται στα βρέφη συνήθως μετά την ηλικία των 12 μηνών. Έτσι ένας πληθυσμός με «ανοσία της αγέλης» μπορεί να προστατεύσει τα παιδιά σε αυτές τις δύο περιπτώσεις αλλά και τους ενήλικες.

Στο παρακάτω γράφημα παρουσιάζεται εύληπτα το πως μπορεί να βοηθήσει τους άλλους ο εμβολιασμός ενός ατόμου. Στις πρώτες εικόνες βλέπουμε την εξάπλωση ασθενειών σε πληθυσμούς που δεν έχουν εμβολιαστεί ή έχουν πολύ χαμηλά επίπεδα εμβολιασμού ενώ προς το τέλος, όπου το ποσοστό εμβολιασμού αυξάνεται, η μετάδοση της ασθένειας είναι ελάχιστη.