Οι ΗΠΑ είναι μια από τις μόνες χώρες του αναπτυγμένου κόσμου που πληρώνει τους ανθρώπους που δίνουν αίμα, το περισσότερο από το οποίο πωλείται στο εξωτερικό — το 70% του πλάσματος σε ολόκληρο τον κόσμο πηγάζει από την Αμερική. Καθώς οι εμπορευματοποιημένες αιμοδοσίες έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, το αίμα αποτελεί πλέον το 2% των εξαγωγών της χώρας, περισσότερο από όσο το καλαμπόκι ή η σόγια.

Αναμένεται περισσότερη ανάπτυξη στα «προϊόντα αίματος», σύμφωνα με έναν αναλυτή ο οποίος πανηγύριζε για την αύξηση της τάξης του 13% μεταξύ 2016-2017.

Σύμφωνα με μία έρευνα, ο μέσος «πωλητής αίματος» βγάζει περίπου το ένα τρίτο του εισοδήματός του από το αίμα. Η Κάθριν Έντιν του πανεπιστημίου Πρίνστον έχει αποκαλέσει την εμπορική βιομηχανία αίματος ως «η πηγή που κρατά ζωντανούς τους φτωχούς των 2 δολαρίων την ημέρα».

Συνεντεύξεις του Mintpress News με πωλητές αίματος αποκαλύπτουν «ένα μείγμα ανάπηρων, άστεγων, ανύπαντρων γονέων και φοιτητών», που περιγράφουν ένα σύστημα τυχαίων και αρπακτικών πληρωμών, οι οποίες κυμαίνονται ευρέως από μέρα σε μέρα.

Η χρόνια αφαίμαξη προκαλεί ληθαργία και νοητικές βλάβες. Οι απελπισμένοι Αμερικανοί επιτρέπεται να δίνουν αίμα δύο φορές την εβδομάδα, 104 φορές τον χρόνο. Όμως η απώλεια τόσου πλάσματος μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία, οι περισσότερες από τις οποίες δεν έχουν ερευνηθεί. Περίπου το 70% των πωλητών αίματος παρουσιάζει επιπλοκές υγείας. Οι πωλητές έχουν λιγότερη πρωτεΐνη στο αίμα τους, κάτι που τους θέτει σε κίνδυνο για λοιμώξεις και παθήσεις του ήπατος και των νεφρών.

Πολλοί από τους συνήθεις πωλητές υποφέρουν από σχεδόν μόνιμη κόπωση και είναι στο όριο της αναιμίας. Όλα αυτά για έναν μέσο όρο 30 δολαρίων ανά επίσκεψη. Μία από αυτούς, η Ρέιτσελ, περιγράφει την παγίδα στην οποία βρίσκονται πολλοί από τους εργαζόμενους φτωχούς:

«Με απέρριψαν δύο φορές — τη μία επειδή ήμουν πολύ αφυδατωμένη και μία επειδή ήμουν αναιμική. Η φτώχεια δημιούργησε ένα σκατένιο παράδοξο, όπου δεν μπορούσα να φάω, και επειδή δεν μπορούσα να φάω τα επίπεδα σιδήρου μου δεν ήταν αρκετά υψηλά για να μου επιτραπεί να δώσω αίμα. Ουσιαστικά για μία εβδομάδα είχα μείωση μισθού, λεφτά που χρειαζόμουν απελπισμένα για το νοίκι και τους λογαριασμούς και τα φάρμακά μου».

Πηγή: boingboing.net