Ρούσης 17Ν πολιτική βία

Γιώργος Ρούσης: Κατάθεση περί πολιτικής βίας και κινήτρων

Αλιεύσαμε από το προφίλ στο Facebook του καθηγητή Γιώργου Ρούση, απόσπασμα της κατάθεσής του στη δίκη της 17Ν, ως μάρτυρα υπεράσπισης του Γιάννη Σερίφη:

Απ’ αφορμή την απολύτως θεμιτή απεργία πείνας του Δημήτρη Κουφοντινα, δημοσιεύω για πρώτη φορά εκτενές απόσπασμα από την μαρτυρική μου κατάθεση υπέρ του Γιάννη Σερίφη στη δίκη της 17Ν.

«Ποιον έχουμε τώρα; Ο κ. Γιώργος Ρούσης, ο καθηγητής. Ο κ. Ρούσης είναι ο υπ αριθμ. 4 κ. Πρόεδρε. Τον πατέρα σας;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Τηλέμαχο.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Γεννηθήκατε πού;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Στην Κέρκυρα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πότε;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Το 1948.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είστε πανεπιστημιακός γνωστός και κατοικείτε στο Χαλάνδρι.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Πειράζει αυτό να το βάλω εδώ; (αναφέρεται στο Ευαγγέλιο)
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Όχι κύριε Πρόεδρε εκεί θα μείνει.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Καλά μην εκνευρίζεστε για να βάλω τα χαρτιά μου, να μη μου πέσουν.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Από τον Οργανισμό των Δικαστηρίων χαρτιά δεν σας επιτρέπουμε.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Κανένα πρόβλημα, έχω δυο σημειώσεις να σας διαβάσω, αν δεν θέλετε θα σας τις πω απ’ έξω, δεν είναι πρόβλημα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μην εκνευρίζεστε.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Εγώ εκνευρίζομαι; Ο Εισαγγελέας εκνευρίζεται.
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Με ενοχλεί διότι απομακρύνατε το Ευαγγέλιο από την θέση του. Σας το ξαναλέω, με ενοχλεί πολύ.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ωραία ξαναμπήκε ποιο είναι το πρόβλημα;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παρακαλώ πολύ να είμαστε ήρεμοι.
Γ.ΡΟΥΣΗΣ: Ζήτησα την άδεια για να το μεταφέρω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πρώτα το πήρατε και μετά.
Γ.ΡΟΥΣΗΣ: Όχι, είπα πειράζει να το βάλω εκεί; Τέλος πάντων τώρα μη χάνουμε το χρόνο μας. Δεν ήλθα εδώ να συζητάω για τη θέση του Ευαγγελίου
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και χαρτιά δεν επιτρέπω να έχετε έξω.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ωραία αν σας ενοχλούν να τα βάλω στη τσέπη μου.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν ξέρω τι μάθημα διδάσκετε, αν είστε όμως νομικός έπρεπε να το ξέρατε αυτό, ούτε χαρτιά έχουν οι μάρτυρες, είστε νομικός;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Θέλω για να είμαι ακριβής να σας διαβάσω τον ορισμό του FBI για την τρομοκρατία.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν χρειάζεται να μου διαβάσετε.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Χρειάζεται σε εμένα, στην αποδεικτική μου λογική χρειάζεται. Αν νομίζετε ότι δεν χρειάζεται τότε θα σας τον αναλύσω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αν μου το ζητήσετε, εγώ θα σας επιτρέψω να το διαβάσετε.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Μα θα σας το ζητήσω οπότε χρειάζονται τα χαρτιά.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όταν θα μου το ζητήσετε. Διαβεβαιώνετε με την τιμή σας και την υπόληψή σας ότι θα πείτε την αλήθεια;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Βεβαίως.

Σ. ΦΥΤΡΑΚΗΣ: Γιατί κ. Ρούση ήρθατε εσείς τώρα, καθηγητής πανεπιστημίου να καταθέσετε για τον Σερίφη Γιάννη που λέει ότι είναι εργοστασιακός εργάτης, όλη του την ζωή, ότι δεν έχει ανάμιξη με την ένοπλο βία, ότι είναι αυτόνομος και ενδιαφέρεται για την πρόοδο του εργατικού κινήματος κλπ που τα έχετε ακούσει και που κατηγορείται ότι συμμετείχε ως μέλος από το 1975 μέχρι το 2002, ως πέρσι δηλαδή, στην επαναστατική οργάνωση στην 17Ν ,ως μέλος και ότι κατείχε τον οπλισμό της, ήταν συγκάτοχος του οπλισμού;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Να σας πω. Η παρουσία μου ως μάρτυρα υπεράσπισης του Γιάννη Σερίφη προκύπτει από 4 κυρίως λόγους, θα σας τους αναφέρω επιγραμματικά και στη συνέχεια θα τους αναλύσω όσο πιο γρήγορα γίνεται σεβόμενος και το χρόνο σας, δεν θέλω να μακρηγορήσω. Ο πρώτος λόγος είναι ότι θεωρώ ότι αυτή η υπόθεση γενικά και δεν αναφέρομαι στην συγκεκριμένη απόφασή σας για τον χαρακτήρα της δίκης, είναι πολιτική. Πρόκειται για μια κατ’ εξοχήν πολιτική υπόθεση. Και αυτό είτε αυτή η οργάνωση αντιμετωπιστεί σαν τρομοκρατική οργάνωση, είτε όπως η ίδια αυτοπροσδιορίζεται σαν μια επαναστατική οργάνωση. Έτσι κι αλλιώς έχουμε να κάνουμε με μια πολιτική υπόθεση. Και νομίζω ότι αυτό έχει μια σχέση με την παρουσία του Σερίφη εδώ, διότι εάν ήταν μια υπόθεση κοινού ποινικού δικαίου δεν θα βρισκόταν εδώ ο Σερίφης. Αν ήταν μια υπόθεση δηλαδή χρηματιστηρίου, απάτης, παιδεραστίας κλπ, δεν θα ήταν εδώ ο Σερίφης, αυτή είναι η άποψή μου. Δεύτερο, θέλω να συμβάλω από την σκοπιά της επιστήμης μου της πολιτικής θεωρίας, της πολιτικής φιλοσοφίας που διδάσκω, στις βαθύτερες αιτίες γέννησης τέτοιου τύπου οργανώσεων και κατ’ επέκταση της αποκάλυψης των κινήτρων τους. Και έχει αυτό μια σημασία και έχει άμεση σχέση με τον Σερίφη, γιατί υποστηρίζω ότι όσοι το μόνο τους έγκλημα είναι να μάχονται αυτές τις αιτίες και να μην κάνουν καμιά εγκληματική ενέργεια, θα πρέπει μάλλον να τους αποδίδονται τα εύσημα παρά να βρίσκονται κατηγορούμενοι. Η τρίτη αιτία που βρίσκομαι εδώ, είναι ότι πιστεύω ότι η φύση των διωκτικών αρχών του τόπου μας, η παράδοσή τους και κυρίως το γεγονός ότι συνεργάστηκαν γι’ αυτήν την υπόθεση με ξένες υπηρεσίες και κυρίως τους Αμερικανούς και τους Άγγλους, με οδηγεί στο συμπέρασμα να έχω ορισμένες αμφιβολίες αν θέλετε, κατά πόσον ορισμένοι από τους κατηγορούμενους μεταξύ των οποίων και ο Γιάννης Σερίφης, δεν είναι θύματα μιας σκευωρίας. Και τέλος θα ήθελα να σας πω την γνώμη μου, γιατί αν και αθώος, βρίσκεται εδώ ο Γιάννης Σερίφης. Γιατί από πολλούς, είτε με δόλο, είτε εύλογα, προκύπτει το ερώτημα, δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά. Ίσως και εσείς οι ίδιοι λέτε, γιατί ο Σερίφης, πάλι ο Σερίφης και όχι κάποιος άλλος.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ως προς το ότι αυτή η υπόθεση είναι μια πολιτική υπόθεση. Εάν θεωρήσουμε ότι η 17Ν -όπως κυρίαρχα αντιμετωπίζεται- είναι μια τρομοκρατική Οργάνωση, θα ήθελα να σας θυμίσω -πολύ πιθανά να το ξέρετε- ότι πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε ο όρος τρομοκρατία, ήταν στο συμπλήρωμα του λεξικού της γαλλικής Ακαδημίας για να υποδηλώσει ένα συγκεκριμένο καθεστώς: το καθεστώς του Ροβεσπιέρου και ξέρετε ότι από τότε έχει μείνει ως όρος terreur, δηλαδή τρομοκρατία. Στη συνέχεια ο όρος χρησιμοποιήθηκε σε αναφορά με σημαντικά πολιτικά γεγονότα όπως η γαλλική επανάσταση, οι αντεπαναστάσεις του ’48, το Κίνημα των Ναρόντνικων στη Ρωσία, συνεπώς πρόκειται για ένα όρο, που χρησιμοποιείται σε σχέση με πολιτικά γεγονότα. Αυτό με την κλασική του μορφή. Αλλά και αργότερα το Κίνημα των Αναρχικών με τους Ναρόντνικους στην Ευρώπη και άλλους στην Αμερική, είχε ένα πολιτικό χαρακτήρα. Συνεπώς με αυτή την έννοια πρόκειται για πολιτική έννοια, η έννοια της τρομοκρατίας. Με τη σύγχρονη άποψή της, με τη σύγχρονη όψη της και πάλι εάν δείτε όλους τους ορισμούς διαφοροποιούν την τρομοκρατία από το κοινό έγκλημα, γιατί η τρομοκρατία περιέχει το στοιχείο της πολιτικής. Θέλετε να σας διαβάσω τον ορισμό του FBI;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εγώ σας αντιλαμβάνομαι αλλά να σας πω και κάτι άλλο. Όπως γνωρίζετε η γλώσσα είναι ένα ζωντανό στοιχείο που μπορεί να ξεκινάει μια λέξη με το Α νόημα και να καταντάει πολλές φορές διαφορετικά, δηλαδή να διαφοροποιείται μέσα στο γλωσσικό αίσθημα. Ο συκοφάντης στην αρχή ήταν αυτός που φανέρωνε τους εξαγωγείς σύκων. Τελικά συκοφάντης όταν λέμε είναι εκείνος ο οποίος χαλκεύει κατηγορίες. Ή η λέξη προφανώς. Στα λεξικά είναι «απόλυτα σαφές» ενώ για άλλους προφανώς είναι «μάλλον θα είναι έτσι». Καταλάβατε; Έχουμε μια κινούμενη άμμο στη γλώσσα. Πέστε μου το FBI τι λέει για την τρομοκρατία.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Αν η γλώσσα είναι κινούμενη άμμος όπως λέτε δεν θα πρέπει να υπάρχουν και ορισμένες σταθερές για να μπορούμε να συνεννοηθούμε; Διαφορετικά δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ανθρώπινη συμβίωση. Άλλωστε και εσείς με βάση τέτοιες σταθερές δικάζετε και αποφασίζετε. Διαφορετικά οι αποφάσεις σας στηρίζονται σε κινούμενη άμμο. Να σας πω λοιπόν δυο φράσεις από τον ορισμό της τρομοκρατίας κατά FBI για να μην τον παραφράσω και δεν ακριβολογήσω. Μιλάμε για δυο γραμμές, δεν πρόκειται να καθυστερήσω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εντάξει αν πρόκειται για δυο γραμμές. Απλώς δεν θέλω να μου διαβάζουν κείμενα ολόκληρα.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Προς Θεού. Έχει όμως σημασία το τι λέει, το FBI, διότι όπως γνωρίζετε συνεργάστηκαν οι αρχές του τόπου μας με το FBI.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν με νοιάζει εμένα τι λέει το FBI, αλλά αφού το θέλετε πέστε το.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Εμένα με νοιάζει διότι οι Αρχές του τόπου μας συνεργάστηκαν με αυτή την υπηρεσία για να εξαρθρώσουν -υποτίθεται- τη συγκεκριμένη Οργάνωση. Συνεπώς όταν συνεργάζομαι με κάποιον για να εξαρθρώσω κάτι, σημαίνει ότι αν μη τι άλλο έχω περίπου την ίδια αντίληψη για αυτό το κάτι…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν το ξέρουμε αυτό.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Πως;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καμιά φορά και το διάβολο συνεργάζονται πολλοί! Ενώ αυτοί που συνεργάζονται είναι απλώς αντίχριστοι πολλές φορές.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Εν πάση περιπτώσει. Εγώ είμαι πεπεισμένος και θα σας πω και στη συνέχεια γιατί έχουν την ίδια αντίληψη οι ελληνικές Αρχές με τους ξένους συνεργάτες τους.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πέστε το αν αυτό βοηθάει.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Κατά τη γνώμη μου βοηθάει. «Τρομοκρατία: είναι ο παράνομος, καταναγκασμός ή χρήση βίας για να προωθηθούν πολιτικοί ή κοινωνικοί σκοποί». Αρα κατά το FBI πρόκειται για σαφώς πολιτική δραστηριότητα. Το State Department το ίδιο και λέει: «Τρομοκρατία υπάρχει όταν υπάρχουν πολιτικά κίνητρα».
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κίνητρα λοιπόν. Είδατε;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Όχι οτιδήποτε κίνητρα αλλά Πολιτικά κίνητρα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ήρθαμε λοιπόν στα κίνητρα.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ναι. Ακόμη χειρότερα δηλαδή.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είναι άλλο η εννοιολογική σημασία του πολιτικού εγκλήματος και άλλο τα κίνητρα.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Εγώ δεν μίλησα για πολιτικό έγκλημα, λέω για πολιτική υπόθεση.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σε σχέση με τα κίνητρα.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Βεβαίως.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εντάξει δεν έχουμε διαφορά.
Γ.ΡΟΥΣΗΣ: Διαφορά δεν έχουμε αλλά αρνείστε να δεχτείτε ότι τούτη η δίκη είναι πολιτική.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Το ίδιο ορίζει την τρομοκρατία και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Τώρα δεν θα ήθελα να αναφερθώ σε δηλώσεις που έγιναν γι’ αυτή τη δίκη από Πρωθυπουργούς, τον κ. Χρυσοχοϊδη, τον κ. Χριστοδουλάκη, είναι περιττό.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μην κουράζεστε γιατί μας τα έχουν πει.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Για τις αντιδράσεις της πολιτικής εξουσίας που ήταν καθ’ εαυτώ πολιτικές, για τα μέτρα που πάρθηκαν, για τις παρεμβάσεις των ξένων κι αυτές πολιτικές. Συνεπώς έχουμε να κάνουμε με μια πολιτική δίκη. Εάν τώρα έρθουμε στη λογική αυτών που ήταν σε αυτή την Οργάνωση, που λένε ότι είναι μια επαναστατική Οργάνωση. Οι στόχοι αυτής της Οργάνωσης ήταν πολιτικοί. Ποιοι ήταν; Να φθείρουν -με τον τρόπο που νόμιζαν αυτοί- το υπάρχον σύστημα, μακροπρόθεσμα να το ανατρέψουν και να παρεμβαίνουν ιδεολογικά στη συνείδηση των μαζών με τον τρόπο που νόμιζαν. Βεβαίως η αναποτελεσματικότητα των μέσων που χρησιμοποίησαν δεν αναιρεί σε καμιά περίπτωση το γεγονός ότι αυτή η οργάνωση ήταν πολιτική. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Διότι διαφορετικά μπορούσαμε να πούμε ότι επειδή η Νέα Δημοκρατία ή άλλο νόμιμο κόμμα, δεν παίρνει την εξουσία, και συνεπώς οι εκλογές είναι αναποτελεσματικό μέσο, τότε η ΝΔ ή όποιο άλλο κόμμα δεν είναι πολιτικό. Καταλαβαίνετε το σκεπτικό…….. ΔΙΑΚΟΠΗ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να συνεχίσει ο κ. Ρούσης.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Έλεγα προηγούμενα για τους σκοπούς της Οργάνωσης. Οι σκοποί της Οργάνωσης κατά τη γνώμη μου ήταν πολιτικοί με την έννοια ότι ήθελαν να ανατρέψουν την υπάρχουσα τάξη και να παρέμβουν ιδεολογικά. Ως προς τους ανθρώπινους στόχους. Ξέρετε, έχει πει ο Μαρξ στο «Κεφάλαιο» το εξής: «Εγώ δεν περιγράφω με ρόδινα χρώματα τους κεφαλαιοκράτες και τους γαιοκτήμονες. Αυτό όμως συμβαίνει διότι τους αντιμετωπίζω σαν φορείς συγκεκριμένων κοινωνικών ιδιοτήτων». (Διαλογικές συζητήσεις)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συνεχίστε.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ήθελα να πω το εξής: στο βαθμό που οι στόχοι της Οργάνωσης δεν ήταν στόχοι με την έννοια της καθ’ εαυτώ υπόστασής τους ως ανθρώπινης υπόστασης, αλλά όπως έλεγε και ο Μαρξ για να επανέλθω εκεί -μην σας διαβάζω το κομμάτι τώρα- «ήταν φορείς, σύμβολα συγκεκριμένα είτε εξουσίας, είτε οικονομικά». Αυτό, απλώς το λέω σαν επιχείρημα ότι ήταν πολιτικοί οι στόχοι της Οργάνωσης, με αυτή την έννοια. Τίποτα άλλο.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Για τον κ. Σερίφη όμως θα ήθελα να μάθω.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Μα για τον Σερίφη σας λέω διότι αν ήταν μια δίκη παιδεραστών ή σκανδάλου του Χρηματιστηρίου ή απατεώνων του κοινού ποινικού δικαίου δεν θα ήταν εδώ ο κ. Σερίφης, αλλά άλλοι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και δεν θα ερχόσασταν κι εσείς.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Άλλο εγώ τι θα έκανα, δεν θα ήταν εδώ όμως ο κ. Σερίφης. Αυτό είναι το θέμα μας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εντάξει.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ο κ. Σερίφης λοιπόν είναι εδώ γιατί είναι πολιτική αυτή η ιστορία, κατά τη γνώμη μου. Όσον αφορά τα κίνητρα -και εδώ έχει μια σημασία και έχει σχέση για να προλάβω πιθανή αντίδρασή σας- θεωρώ ότι υπάρχουν ορισμένες αιτίες γέννησης αυτών των Οργανώσεων. Στο βαθμό που το «έγκλημα» του Σερίφη και του όποιου άλλου βρίσκεται εδώ είναι ότι αντιμάχεται αυτές τις αιτίες, συνεπώς αγωνίζεται για μια κοινωνία που ούτε θα έχει η ίδια τρομοκρατία, ούτε θα παράγει τρομοκρατία, θα έπρεπε να τους αποδίδουμε τα εύσημα και όχι να είναι κατηγορούμενοι. Γι αυτό έχει σημασία να σας πω ποιες κατά τη γνώμη μου είναι οι αιτίες γέννησης τέτοιων οργανώσεων και γιατί ο Σερίφης αντιμάχεται αυτές τις αιτίες. Αν δεν ξεκινήσουμε από το σκεπτικό του Χομπς «homo homini lupus». (ο άνθρωπος είναι λύκος για τον συνάνθρωπό του) Αν δεν δεχτούμε αυτό το σκεπτικό -οπότε θα επρόκειτο για κοινωνία ζούγκλα- και δούμε ποιες είναι οι κοινωνικές αιτίες γέννησης τέτοιων φαινομένων, τέτοιων μορφών δράσης, ακόμη και αν δεν δεχόμαστε την αριστερή σκέψη, δηλαδή την άποψη του Έγκελς ο οποίος σε αντιπαράθεσή του με τον Ντίρινγκ έλεγε ότι η βία δεν είναι πρωτογενής, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς ότι την ίδια άποψη υποστήριζαν όλοι οι σημαντικοί στοχαστές. Ας πάμε για παράδειγμα στον Πλάτωνα, στον Αριστοτέλη. Ξέρετε όταν τον Πλάτωνα τον ρωτούσαν ποια είναι η αιτία σύγκρουσης στην αρχαία πόλη, έλεγε «Οι διαφορές πλουσίων-φτωχών». Όταν έλεγε ο Αριστοτέλης «Πώς πρέπει να υπερβούμε αυτή την κατάσταση και να πάμε προς ένα ιδανικό πολίτευμα; Έπρεπε να σταματήσουμε το βαθύ χάσμα ανάμεσα σε πολύ πλούσιους και πολύ φτωχούς».

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αλλά ο Αριστοτέλης τους έβαζε σε τάξη.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Άλλο θέλω να πω. Το σκεπτικό μου είναι ότι η αντίληψη ότι οι αιτίες της τρομοκρατίας δεν είναι πρωτογενείς, δεν είναι μόνον μια αριστερή αντίληψη. Αν θέλετε την «έκλεψε» ο Μαρξ από τους αρχαίους Έλληνες. Άρα η «τρομοκρατία» δεν είναι μια πρωτογενής κατάσταση πραγμάτων. Θα μου επιτρέψετε δυο λέξεις. Απόφαση του ΟΗΕ στο 8ο Συνέδριό του σχετική με αυτές τις μορφές δράσης: «Εξαθλίωση, απογοήτευση, δεινά, απόγνωση σπρώχνουν ορισμένα άτομα να θυσιάζουν ανθρώπινες ζωές συμπεριλαμβανομένης και της δικής τους ζωής, επιδιώκοντας να φέρουν ριζοσπαστικές αλλαγές». Άρα αυτή η μορφή δράσης δεν είναι πρωτογενής. Δεύτερον, είναι και δευτερεύουσα σε σχέση με την κρατική τρομοκρατία -και θα σας εξηγήσω αμέσως τι εννοώ για να μην παρεξηγηθώ- και την παγκόσμια ιμπεριαλιστική τρομοκρατία. Δευτερεύουσα ως προς την κρατική τρομοκρατία με ποια έννοια; Ο Μακιαβέλι τι είπε; Τι είναι το κράτος; Τα δύο ζωάκια, αλεπού και λιοντάρι. Δηλαδή δόλος και βία. Αυτό το υιοθετεί όλη η πολιτική φιλοσοφία. Άρα το κράτος εμπεριέχει τη βία και τον καταναγκασμό. Αυτό που ο Γκράμσι είπε ότι είναι καταναγκασμός σε συνδυασμό με συναίνεση, ιδεολογική δηλαδή ηγεμόνευση. Άρα αυτή η μορφή της βίας δεν είναι ούτε πρωτογενής ούτε πρωτεύουσα από την άποψη ότι υπάρχουν άλλες μορφές τρομοκρατίας πολύ πιο σημαντικές και άσκησης βίας. Επίσης κατά τη γνώμη μου μια σημαντική αιτία εμφάνισης και μιας ορισμένης απήχησης που έχουν τέτοιου είδους Οργανώσεις, είναι το γεγονός ότι ένα μεγάλο τμήμα της Αριστεράς -και αυτό φαίνεται εκεί που δεν υπάρχει καθόλου, στις αραβικές χώρες ή τις μουσουλμανικές- έχει ενσωματωθεί στο σύστημα και αντί να αντιδρά, να αντιστέκεται, να θέλει να το αλλάξει, να το μετασχηματίσει, ενσωματώνεται και αυτό οδηγεί σε τέτοιου είδους αντιδράσεις. Αν αυτές είναι οι αιτίες γέννησης αυτού του φαινομένου νομίζω ότι όσοι επιδιώκουν να ανατρέψουν αυτές τις αιτίες και το μόνο έγκλημά τους είναι αυτό, είναι προφανές ότι δεν θα πρέπει να κατηγορούνται.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δηλαδή τι θέλετε να πείτε;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Θέλω να πω με απλά λόγια ότι ο Σερίφης που αγωνίζεται μια ζωή για να ανατρέψει αυτές τις αιτίες, θα πρέπει να φύγει από αυτήν την αίθουσα με παράσημο.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ακριβώς. Τώρα το καταλάβαμε.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Αν το μόνο του έγκλημα είναι αυτό.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μάλιστα τώρα κατάλαβα τι εννοούσατε.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Λέω ότι πέρα από αυτό, τα κίνητρα αυτής της Οργάνωσης -και δεν αναφέρομαι εδώ στον Σερίφη- δεν ήταν ούτε ιδιοτελή με την έννοια ότι δεν είχαν στόχο το ίδιο συμφέρον τους, είχαν στόχο πολιτικό. Επίσης κατά τη γνώμη μου δεν είναι ούτε ταπεινά και θα είναι πολύ επικίνδυνο να αποφασιστεί ότι είναι ταπεινά, διότι τότε αποφασίζετε ότι οποιοσδήποτε αντιστέκεται στην υπάρχουσα τάξη πραγμάτων και θέλει να την αλλάξει, για μια άλλη κοινωνία, έχει ταπεινά κίνητρα.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Βεβαίως τα μέσα που χρησιμοποίησαν….
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εξαρτάται και με την πράξη αυτό. Το σκεφτήκατε αυτό;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Έρχομαι στα μέσα. Με προλάβατε. Έχετε μπει στην σκέψη μου.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν είμαι μακριά εγώ από τον ειρμό της σκέψης σας.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Λέω ότι τα μέσα που χρησιμοποίησαν, έχουν την αδυναμία ή μπορεί να κατακριθούν, από το γεγονός ότι υιοθέτησαν την ηθική των αντιπάλων τους για να τους πολεμήσουν. Είναι η λογική: βία στη βία.
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Αυτό είναι λάθος όμως, αν κατάλαβα καλά.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Αφήστε με να ολοκληρώσω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ολοκληρώστε κ. Ρούση.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Όταν οι αριστοκράτες διαμαρτύρονταν γιατί οι ξεβράκωτοι τους ασκούσαν βία, ο Σαίντ Ζίστ το ερμηνεύει με τον ακόλουθο τρόπο: «Μα εσείς τους γαλουχήσατε με αυτήν τη βία και τώρα εξανίστασθε, διαμαρτύρεστε, γιατί πια στρέφεται εναντίον σας». Ή, με διαφορετικό τρόπο αυτό που είπε ο Μπρεχτ: «Αν είναι πιο εγκληματική πράξη η ίδρυση μιας Τράπεζας ή η ληστεία της Τράπεζας».
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ε, ο Μπρεχτ!
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Μεγάλη μορφή. Εδώ θα διαφωνήσω μαζί σας. Θέλω να πω ότι ναι μεν τα μέσα είναι αυτά που είναι, αλλά πιστεύω ότι η κοινωνία μας είναι μια κοινωνία βίας και ότι εισπράττει τη σπορά που έσπειρε.
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Η βία φέρνει βία. ……..
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο Γιάννης Σερίφης τώρα.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Γιατί πιστεύω ότι ο Γιάννης Σερίφης -πάλι με προλάβατε- είναι εδώ μετά από μια σκευωρία των διωκτικών Αρχών.
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Πιθανό να γνωρίζετε ότι ο κατηγορούμενος Γιάννης Σερίφης διώχθηκε με παραγγελία του Εισαγγελέα Εφετών ο οποίος ήταν στην ανάκριση για την υπόθεση της 17Ν και απολογήθηκε απ΄ ευθείας από τακτικό ανακριτή.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Το ξέρω.
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Δηλαδή οι Αρχές στη δίωξη του κ. Σερίφη δεν είχαν θέση.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Υπονοείτε ότι σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να έκαναν σκευωρία; Αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον. Αυτό που λέτε κ. Εισαγγελέα είναι σοβαρό.
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Είναι μια πραγματικότητα.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Δηλαδή σε άλλες περιπτώσεις π.χ. του Γιωτόπουλου μπορεί να υπάρχει περίπτωση σκευωρίας. Αυτό λέτε τώρα. Έτσι κατάλαβα εγώ.
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Σας είπα για τον κ. Γιωτόπουλο, ή για τον κ. Κουφοντίνα ξεκίνησε η υπόθεση από σχετικές πράξεις των αστυνομικών Αρχών, της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Δεν παρακολουθείται ο Σερίφης τόσα χρόνια ως συνήθης ύποπτος;
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Δεν το ξέρω και ούτε με απασχολεί.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Το ξέρω εγώ και με απασχολεί. Αφήστε που αυτό θέτει κι ένα άλλο θέμα: Αν είχε κάνει κάτι τόσα χρόνια θα έπρεπε να είναι και αυτοί που τον παρακολουθούσαν εδώ κατηγορούμενοι ως συνένοχοι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συνεχίστε κ. Ρούση.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Λέω ότι η φύση των διωκτικών Αρχών, η ιστορία τους σε αυτό τον τόπο ξέρετε δεν είναι και η πιο λαμπρή.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είμαι και μεγαλύτερος και την έχω ζήσει.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Την ξέρετε λοιπόν καλύτερα από εμένα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μόνο που οι αξιολογήσεις μας μπορεί να διαφέρουν.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Λέτε ότι έχουν λαμπρή ιστορία; Εσείς, τόσο ευφυής άνθρωπος;!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν είμαι ευφυής.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Δυο-τρεις μέρες που σας παρακολουθώ μου δείχνετε ότι καταλαβαίνετε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εκείνοι που καταλαβαίνουν δεν το δείχνουν.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Έλεγα λοιπόν ότι όλη τους η ιστορία, η ίδια τους η φύση ως κατασταλτικού μηχανισμού του κράτους και το γεγονός ότι συνεργάστηκαν με ξένες υπηρεσίες, δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά για το κατά πόσο δεν υιοθέτησαν τόσο την αντίληψη περί τρομοκρατίας αυτών των υπηρεσιών, όσο και τις μεθόδους της. Σας διαβάζω δυο γραμμές από τα «ΝΕΑ» που λέει το εξής για τους ξένους πράκτορες: «Χρησιμοποίησαν εξαγορές, δελεασμό ή ακόμη και εκβιασμό αυτές οι υπηρεσίες». Τα «ΝΕΑ» το γράφουν, δεν το λέω εγώ και μάλιστα λένε ότι το παραθέτουν, «Με βάση πηγές των Αρχών ασφαλείας του τόπου μας». Επίσης είναι γνωστή η αντίληψη των ΗΠΑ για την τρομοκρατία. «Πας μη συμφωνών μαζί μας τρομοκράτης»! Είναι επίσης γνωστό -και αυτό ίσως να μην το ξέρετε- ότι εκδόθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία τα απομνημονεύματα του πρώην διευθυντή της Scotland Yard του Πολ Γκόρντον. Μάλιστα υπήρξαν τρομερές πιέσεις για να μην τα δημοσιεύσει. Τι λέει αυτός; «Πολλοί Βρετανοί πολίτες βρίσκονται στις φυλακές, μετά από σκευωρία οργάνων της υπηρεσίας μου». Αυτή λοιπόν η αντίληψη αυτών των αρχών, των αμερικάνικων, για την τρομοκρατία και το ότι η άλλη υπηρεσία με την οποία συνεργάστηκαν οι δικές μας αρχές, δηλαδή η Αγγλική, χρησιμοποιεί την σκευωρία κατά κόρον, οδηγούν αβίαστα στο συμπέρασμα ή τουλάχιστον αφήνουν πολλά ερωτηματικά σε εμένα κατά πόσον και οι ελληνικές Αρχές δεν υιοθέτησαν μια τέτοια αντίληψη των πραγμάτων και μια τέτοια μεθόδευση. Τα ερωτηματικά αυτά τείνουν να γίνουν βεβαιότητα όταν ο κ. Λοβέρδος στη Βουλή όταν υπογραφόταν η σύμβαση για την χρηματοδότηση των τρομοκρατικών οργανώσεων είπε ότι δυστυχώς σήμερα στον κόσμο το τι είναι τρομοκρατία το ορίζει ο ισχυρός. Αυτό τι σημαίνει; Μπορεί εσείς να διαφωνείτε, σημαίνει όμως ότι η ελληνική Κυβέρνηση το υιοθετεί.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εγώ επειδή είμαι της ιστορικής σχολής του δικαίου πιστεύω ότι το δίκαιο πηγάζει από τη βάση και μετά το βρίσκει έτοιμο ο νομοθέτης και το θεσμοθετεί, αλλά δεν πειράζει, τι να κάνουμε. Εσείς μπορείτε να το δέχεστε έτσι.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Εγώ λέω τι είπε ο Υφυπουργός Εξωτερικών της χώρας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο δε Πλάτωνας το αφήνει αμφίβολο.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Από τον Πλάτωνα κατεβήκαμε στον Λοβέρδο. Κατάντια αλλά τι να κάνουμε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι σας παρακαλώ.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Από Πλάτωνα στον Λοβέρδο είναι κατάντια.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, δεν επιτρέπεται.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Τους εξωμοιώνετε;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν ισοπεδώνουμε, αλλά δεν θέλω να κάνουμε τέτοια.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Λέει, λοιπόν, ο Λοβέρδος ότι είκοσι χρόνια πριν οι αρχές περί Ποινικού Δικαίου, το λέει ο Υφυπουργός Εξωτερικών της χώρας μας, θα έθεταν στην άκρη ένα τέτοιο κείμενο, ως επικίνδυνο. Αναφέρεται στο κείμενο περί χρηματοδότησης τρομοκρατικών οργανώσεων. Δυστυχώς όμως θα πρέπει να το δεχθούμε, διότι σήμερα το τι είναι τρομοκρατία, το ορίζει ο ισχυρός. Αυτό σημαίνει τι; Ότι οι ελληνικές αρχές αποδέχονται τον ορισμό περί τρομοκρατίας των Ηνωμένων Πολιτειών, στις οποίες όπως γνωρίζετε ισχύει το «πάτριοτ ακτ», τα βασανιστήρια κλπ, κλπ, και συνεπώς εγώ εύλογα διερωτώμαι μήπως αποδέχθηκαν και τις ίδιες μεθόδους των Αμερικάνων ή των Βρετανών. Τώρα όσον αφορά πιο συγκεκριμένα τον Γιάννη Σερίφη. Εδώ δεν ξέρω εάν έχετε διαβάσει ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλιαράκι, πραγματικά αξίζει να το διαβάσετε, εγώ δηλαδή αν ήμουν δικαστής σε μια τέτοια δίκη θα το διάβαζα. Πρόκειται για ένα βιβλίο του Ιταλού φιλοσόφου Τόνι Νέγκρι. Ο Τόνι Νέγκρι λοιπόν κατηγορήθηκε ως αρχηγός των Ερυθρών Ταξιαρχιών, σ’ ένα μικρό βιβλιαράκι, «Η ζωή μου από το άλφα ως το ωμέγα», απαντάει σε αυτήν την κατηγορία. Δυο πράγματα λέει εκεί. Το πρώτο είναι, ότι η νομική κατοχύρωση της κατάδοσης μέσω των μεταμεληθέντων οδήγησε στο να μπουν στη φυλακή και να κατηγορηθούν άνθρωποι που ήταν αθώοι, πράγμα που αποδείχθηκε εκ των υστέρων. Και δεύτερο πράγμα που λέει και είναι περίεργο που είναι και η ίδια ορολογία, με εδώ, έψαχναν και εκεί «παππούδες» , «αρχηγούς», στα ιταλικά ψάχνανε τον grand de veccio (το μεγάλο γέρο) και μόλις το διάβασα αυτό θυμήθηκα τον Γιωτόπουλο. Τι λέει λοιπόν εδώ; Τι λέει λοιπόν ο Νέγκρι. Λέει ότι πέρα απ’ αυτό από το σύστημα της κατάδοσης που έχωσε αθώους μέσα, λέει ότι ήταν αδιανόητο στις αρχές, να φανταστούν ότι νέοι άνθρωποι στην πλειοψηφία τους, κάνανε τις πράξεις που κάνανε, χωρίς καθοδήγηση. Και γι’ αυτό με ενοχοποιήσανε εμέ. Δεν θέλω να σας διαβάζω, ούτε να σας κουράζω τα αποσπάσματα. Το θέμα είναι γιατί να βρίσκεται εδώ ο Γιάννης Σερίφης; Άλλοι εύλογα, άλλοι με δόλο λένε, δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά, υπάρχουν και ορισμένοι που το λένε με δόλο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εμείς θέλουμε να δούμε την φωτιά για να πούμε ένοχος.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Όχι, εμείς θέλουμε να δούμε, ποιος έστησε τον καπνό.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εμένα δεν μου φτάνει ο καπνός, αν δεν δω την φωτιά, για να πω ένοχος.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Εγώ να σας πω όμως ποιος έστησε τον καπνό, γιατί θα σας βοηθήσω και ως προς την φωτιά. Τον καπνό λοιπόν τον έστησαν εκείνοι, που θέλουν να τελειώνουν όχι μόνο με την τρομοκρατία, αλλά με κάθε μορφή αντίστασης στην υπάρχουσα τάξη πραγμάτων.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτό είναι δικό σας.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Δικό μου είναι βέβαια. Και απ΄ αυτή την άποψη η συμπαράσταση στον Σερίφη για με έχει και έναν χαρακτήρα αυτοπροστασίας. Γιατί θέλω να συνεχίσω να αντιστέκομαι και αν άνθρωποι που είναι αθώοι, βγουν ένοχοι, αυτό είναι και ένα προοίμιο για το τι μέλλει γενέσθαι στο μέλλον. Και πολύ φοβάμαι ότι ο Σερίφης είναι τεστ ανοχής της κοινωνίας και της κοινής γνώμης. Και γιατί διαλέξαμε τον Σερίφη τώρα και όχι κάποιον άλλον; Διότι μέχρι τώρα, ενοχοποιούσαμε συνέχεια στις διάφορες λίστες, ανένταχτους αριστερούς της εποχής του πολυτεχνείου και να σας πω όλοι αυτοί σε ένα βαθμό πρέπει να ευγνωμονούν και τον Σάββα Ξηρό, γιατί εάν δεν είχε σκάσει η μπόμπα στα χέρια του, μπορεί να βρίσκονταν αυτοί εδώ σήμερα. Αν δεν είχε συμβεί το γνωστό περιστατικό στον Πειραιά, μπορεί να βρίσκονταν αυτοί στη θέση του, θα βρισκόταν εδώ όλοι όσοι όλο αυτό το διάστημα ήταν σε λίστες των ΗΠΑ που δεν είχαν καμία σχέση με την 17Ν.
Γ.ΠΕΤΣΟΣ: διακόπτει…

Γ. ΡΟΥΣΗΣ : Μην διακόπτετε κύριε Πέτσο. Αν και εσάς κανονικά δεν έπρεπε να σας απευθύνω το λόγο, διότι τηλεοπτικά, πράγμα που κάνατε και στη δίκη, με κατηγορήσατε ότι οπλίζω το χέρι της 17Ν. Το θυμήθηκα τώρα που τον είδα. Τον θυμόσαστε έτσι; Και αυτά είναι απαράδεκτα, ειδικά όταν ήσαστε πολιτική αγωγή.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας παρακαλώ πολύ. Υπήρξε θύμα επίθεσης της 17Ν.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Άρα λέτε ότι έχει το ακαταλόγιστο.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν είπα ότι έχει το ακαταλόγιστο, υπήρξε θύμα επίθεσης της 17Ν ο κ. Πέτσος, μην στρέφεστε εναντίον του, το λιγότερο που μπορούμε να προστατεύσουμε εδώ πέρα, ανθρώπους που υπήρξαν θύματα της 17Ν.

Γ. ΠΕΤΣΟΣ: Αν εξεφράσθην έτσι για τον κ. Ρούση, θα έπρεπε να πει τι είχε πει τότε.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Τα λέω που λέω σήμερα με άλλα λόγια.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εγώ δεν είδα πάντως να απολογείται, εγώ είδα να λέει πώς δημιουργείται η βία.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Τελειώσαμε με τον Πέτσο.
Γ. ΠΕΤΣΟΣ: Δεν θα μου πείτε «τελειώσαμε», ο Πρόεδρος θα το πει αυτό.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Εγώ τελείωσα με σας κ. Πέτσο, δεν ασχολούμαι άλλο μαζί σας. Αλλά μου θέσατε το ερώτημα και έπρεπε να σας το πω αυτό. Πάτε γυρεύοντας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μην είστε κ. Ρούση επιθετικός.
Γ. ΠΕΤΣΟΣ: Υπηρετείτε το κατεστημένο.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Το πώς υπηρετώ το κατεστημένο φαίνεται εδώ μέσα, τα έχετε ξαναπεί αυτά.
Γ. ΠΕΤΣΟΣ: Εγώ δεν έχω υπηρετήσει ποτέ το κατεστημένο
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Εσείς είστε γνωστός επαναστάτης.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παρακαλώ πολύ κ. Ρούση να τα πείτε σε μένα. Εσείς όμως πήγατε και του επιτεθήκατε του ανθρώπου.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Τον ακούτε;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ναι αλλά εσείς του επιτεθήκατε, ήρξατε χειρών αδίκων.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Για να καταλάβω εδώ παίρνει το λόγο όποιος θέλει κύριε Πρόεδρε;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είναι συνήγορος αυτή τη στιγμή.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Παίρνει το λόγο όποιος συνήγορος θέλει, ότι ώρα θέλει;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, αλλά σας έδωσα εγώ το λόγο να απευθυνθείτε στον κ. Πέτσο;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Όταν ο ίδιος τον παίρνει χωρίς να τον ζητήσει για να με διακόψει, είμαι υποχρεωμένος να του απαντήσω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, πριν τον πάρει, γυρίσατε και του είπατε για παράθυρα και για πορτούλες και δεν ξέρω τι άλλο. Εδώ μιλάμε για την υπόθεση. Και ήρθαμε να πούμε για τον κ. Σερίφη. Μας είπατε τέλος πάντων αυτά τα πολιτικά όπως εσείς τα αντιλαμβάνεστε και όπως τα μεταδώσατε με ενάργεια προς το Δικαστήριο, πείτε και για τον κ. Σερίφη.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Την συμμετοχή του εις το μαζικό κίνημα, που σας την είπαν υποθέτω οι συνάδελφοί του δεν συνάδει μ’ αυτού του είδους πράξεις.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Γιατί δεν συνάδει;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Θα αρχίσω διάλεξη 20 λεπτών.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, όχι, παραιτούμαι της ερωτήσεως.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Όταν γίνονται τέτοιες ερωτήσεις, ή η απάντησή μου θα είναι, είμαι με τον Ολυμπιακό, ή θα κάνω είκοσι λεπτά διάλεξη.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι εγώ παραιτούμαι της ερωτήσεως.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Συνεπώς μίλησα για την συνεπή παρουσία του Γιάννη Σερίφη στο μαζικό, πολιτικό και συνδικαλιστικό κίνημα, η οποία δεν συνάδει με τέτοιες μορφές δραστηριότητας. Δεύτερον, κουβεντιάσαμε με τον Γιάννη επανειλημμένα, για την συγκεκριμένη μορφή, την ατομική τρομοκρατία. Πέρα των άλλων, τι μου είπε: Και μάλιστα τον πείραξα γιατί του λέω αυτό που κάνεις είναι μαρξιστική ανάλυση, ότι είναι αναποτελεσματική, δεν έχει κανένα νόημα, διότι το ίδιο το σύστημα έχει τη δυνατότητα να αναπαράγει τους μηχανισμούς, οι οποίοι υποτίθεται ότι πλήττονται μέσω αυτής της δραστηριότητος. Τρίτο, σας το είπα και πριν, με δεδομένο ότι ο Σερίφης ανήκε στην κατηγορία των συνήθων υπόπτων, αν όλο αυτό το διάστημα 27 χρόνια πόσα είναι, ήταν πράγματι σε μια τέτοια οργάνωση, το λιγότερο που θα είχαμε να κάνουμε σήμερα, αν είχε κάνει μια πράξη τέτοια, να ήταν εδώ συγκατηγορούμενοι και οι αστυφύλακες που τον παρακολουθούσαν. Αλλά δεν βλέπω κανέναν βλέπω μόνο τον Σερίφη. Τέταρτο, υπάρχει μια κατάθεση ότι ο Γιάννης Σερίφης, αν δεν κάνω λάθος, ήταν και τάχθηκε υπέρ της ένοπλης πάλης. Καταρχήν άλλο είναι η ένοπλη πάλη, και άλλο η ατομική τρομοκρατία. Κατά δεύτερον, άλλο να λέει ότι είμαι υπέρ της ένοπλης πάλης, ως μιας πιθανής μορφής και άλλο να την ασκώ άμεσα. Εδώ θα σας θυμίσω ότι η Ρώσικη Επανάσταση καθ’ αυτό ήταν αναίμακτη παντελώς. Χρησιμοποίησαν τα όπλα οι Μπολσεβίκοι μετά την αντεπανάσταση και τον εμφύλιο, παρόλο που είχαν σαν στόχο την ένοπλη πάλη, δεν χρειάστηκε. Άρα από το να κάνεις τον συλλογισμό και να λες, κάπου δήλωσε σε κάποιο αμφιθέατρο ή σε κάποιο καφενείο, είμαι υπέρ της ένοπλης πάλης, άρα είναι υπέρ της ατομικής τρομοκρατίας και μάλιστα την άσκησε στην πράξη, νομίζω απέχει πολύ. Σας θυμίζω ότι ένα τμήμα της αριστεράς, και πιο ειδικά το ΚΚΕ, έχει σήμερα στο πρόγραμμά του ως εναλλακτική μορφή, σαν αντίδραση σε περίπτωση που η εργατική τάξη, έτσι όπως λέει αυτό, πάρει την εξουσία και αντιδράσουν οι αστοί, δεν αποκλείει και την ένοπλη πάλη. Και θα πρέπει να δούμε και σε ποια περίοδο έγινε αυτή η δήλωση του Σερίφη. Σε μια περίοδο, που ο Ανδρέας Παπανδρέου μετά την ουσιαστική αθώωση των βασανιστών της χούντας έλεγε, ότι «ο λαός πρέπει να επαγρυπνεί και να οργανώνεται, για να μην περάσει το κράτος της δεξιάς, το κράτος του Μάλλιου και του Μπάμπαλη». Ο Ανδρέας Παπανδρέου το είπε. Συνεπώς σε μια περίοδο που υπήρχε στους χώρους της αριστεράς, ένας φόβος επανάληψης του πραξικοπήματος και η αριστερά δεν ήθελε να βρεθεί στη κατάσταση του ’67. Ξέρετε ότι η ΑΥΓΗ τότε είχε βγει με πρωτοσέλιδο, την ημέρα της δικτατορίας, γιατί δεν θα γίνει δικτατορία. Το έλεγε ο Κύρκος στο Μητσοτάκη όταν βρέθηκαν στο ίδιο κελί.

Γ. ΠΕΤΣΟΣ : Τα ίδια μας λέει και ο Γιωτόπουλος.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ο κ. Πέτσος με διακόπτει και πάλι, θα τον επαναφέρετε στη τάξη; Διότι διαφορετικά θα επανέλθω εγώ δριμύτερος εναντίον του.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Πέτσο δεν κάνουμε τίποτα, θα πει αυτά που πρέπει να πει, και θέλει να πει. Ας τον αφήσουμε να εκφραστεί ελεύθερα για να τα πει.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Έτσι μπράβο. Δεν αποκλείεται να συμφωνώ και με πράγματα που λέει ο κ. Γιωτόπουλος, είναι κακό αυτό απαρχής, δεν κατάλαβα; Πρέπει απαραιτήτως να διαφωνώ με τον κ. Γιωτόπουλο;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας παρακαλώ προχωρήστε.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Μα με διακόπτουν κ. Πρόεδρε τι να κάνω, μια ο κ. Πέτσος μια ο Εισαγγελέας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ξέρετε, εγώ δεν έχω το αυταρχικό μοντέλο δίκης, ούτε να κάνω παρατηρήσεις και να φωνάζω όλη την ώρα.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ναι, αλλά σας ξεφεύγει η διαδικασία και αυτό είναι κακό.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν μου ξεφεύγει η διαδικασία, όπως είδατε για να φθάσω να έχω εξετάσει γύρω στους 500 μάρτυρες, δεν μου ξεφεύγει.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Τελειώνοντας με τον Σερίφη, μου είναι αδύνατον να φανταστώ πώς ένας άνθρωπος επί 27 χρόνια είναι σε μια τέτοια οργάνωση και δεν έχει βρεθεί ένα αποτύπωμα, ένα εργαστηριακό εύρημα σε γιάφκα κλπ, εκτός εάν θεωρήσουμε ότι ο Σερίφης ήταν αόρατος, άυλος, είναι μικροκαμωμένος η αλήθεια είναι, αλλά δεν είναι αόρατος, έχει ύλη άρα κάτι θα έπρεπε να έχει βρεθεί. Πιστεύω λοιπόν ότι είναι αθώος. Και βεβαίως αν τον αθωώσετε που αυτή είναι η γνώμη μου, θα πρέπει να αναζητηθούν και να τιμωρηθούν οι πραγματικοί τρομοκράτες εκείνοι που προσπάθησαν να τον ενοχοποιήσουν, αλλιώς θα έχετε κάνει μισή δουλειά. Αν δε τον απαλλάξετε λόγω αμφιβολιών, ή λόγω παραγραφής, η γνώμη μου είναι ότι θα γράψετε άλλη μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της ελληνικής δικαιοσύνης. Τελειώνω με κάτι άλλο για να είμαι ειλικρινής και ξεκάθαρος με σας. Δυο λέξεις. Η παρουσία μου εδώ σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί από την μεριά μου νομιμοποίηση μιας διαδικασίας, για την οποία έχω σοβαρές αμφιβολίες. Που σημαίνει πρώτον, θεωρώ ότι η δικαιοσύνη γενικά ως τμήμα της πολιτικής εξουσίας, της κυρίαρχης εξουσίας, δεν μπορεί να είναι σε καμιά περίπτωση ούτε ουδέτερη, ούτε ανεξάρτητη.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Γιατί;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Γιατί είναι αναπόσπαστο τμήμα της κυρίαρχης εξουσίας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι λέτε κύριε, εδώ έχουμε το Σύνταγμα. Δεν μου λέτε εσείς φοβάστε κανέναν, που έρχεστε εδώ και λέτε ένα σωρό πράγματα; Σας ρωτάω, ναι ή όχι;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Εγώ δεν φοβάμαι και έρχομαι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ούτε και εγώ φοβάμαι κύριε και δεν μπορείτε να με υβρίζετε, να είστε πιο ευγενής. Σιγά να μη μου λέτε τώρα ότι εγώ υπολογίζω τίποτα.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Αυτό σας είπα; Σας είπα ότι η δικαιοσύνη δεν είναι ανεξάρτητη εξ ορισμού.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εξ ορισμού δεν είναι ανεξάρτητη; Δηλαδή επειδή υπόκειται στο Σύνταγμα και στους νόμους δεν είναι ανεξάρτητη;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Επειδή είναι τμήμα της κυρίαρχης εξουσίας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Γι’ αυτό έτσι γενικά; Αρνείστε όλη την εξουσία και τελείωσε. Εντάξει.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Το εάν αρνούμαι ή όχι είναι άλλη ιστορία.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ωραία, δηλαδή τι θέλετε εδώ πέρα για όνομα του Θεού, ποιους να φέρουμε εδώ; Γιατί φέρανε και κάτι άλλοι κάτι άλλους και χύσανε δάκρυα πικρά μετά ταύτα, στέλνουν τα παιδιά τους υπηρέτες. Ελάτε τελειώνετε μ’ αυτές τις ιστορίες. Ελάτε αφήστε τις θολούρες, εδώ ήρθατε να μας πείτε…

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Αρχίζετε να παραληρείτε. Εγώ αυτό που λέω και επιμένω είναι ότι κατά την άποψή μου η δικαιοσύνη είναι τμήμα της εξουσίας και εξυπηρετεί την κυρίαρχη τάξη…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν με ενδιαφέρει η άποψή σας.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Λέω ακόμη ότι το ίσο στη θεωρία αστικό δίκαιο είναι άνισο στην πράξη γιατί απευθύνεται σε άνισους πραγματικούς ανθρώπους.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καλά κάνει, να πάτε να το αλλάξετε.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Μα γι’ αυτό αγωνίζομαι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτά διδάσκετε στα παιδιά μας;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ε, βέβαια, αλίμονο, τι άλλο να διδάξω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε πολύ.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Και λέω ότι αυτά συμβαίνουν κάτω από κανονικές συνθήκες. Όταν πόσο μάλλον βρισκόμαστε σε μια δίκη, με μια προδικασία για την οποία επιτρέψτε μου να έχω σημαντικές αμφιβολίες τότε τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα….
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να έχετε, τις είπατε.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ναι, ότι όταν βρισκόμαστε σε μια δίκη μετά από έκτακτα νομοθετικά μέτρα από τα οποία προκύπτει και η ίδια η σύνθεση του Δικαστηρίου σας και σε μια δίκη που δεν αποδεχθήκατε τον πολιτικό της χαρακτήρα….
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν είπαμε τέτοια πράγματα, το πολιτικό έγκλημα, τα πολιτικά κίνητρα τα ψάχνουμε κύριε. Και εισφέρατε πάρα πολύ, αλλά έρχεστε και δίνετε μια κλωτσιά στο τέλος στο γάλα και πάει το χύνουμε και τελειώνουμε. Όταν μου λέτε ότι το κράτος δεν είναι τίποτα, η δικαιοσύνη δεν είναι τίποτα.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Μα δεν σας λέω τέτοια, μη μου βάζετε πράγματα που δεν είπα. Είπα εγώ ότι το σημερινό κράτος δεν είναι τίποτα; Αυτό σας είπα; Μα τότε θα είχαμε κομμουνισμό, θα είχαμε ακρατική κοινωνία. Δυστυχώς δεν έχουμε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Την ακρατική την γνώρισε ο κόσμος. Αφήστε τώρα και αυτήν.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Μακάρι να την είχε γνωρίσει. Λέω λοιπόν ως προς την απόφαση σας περί πολιτικής δίκης, ότι εγώ δεν της αποδίδω ιδιαίτερη σημασία. Όταν π.χ. η Ιερά Εξέταση αποφάσισε διάφορα τρελά αυτό δεν είχε σαν συνέπεια να αλλάξει η πραγματικότητα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι δουλειά έχουμε εμείς με την Ιερά Εξέταση; Αν έχετε μια φαντασία καλπάζουσα και όλα τα συνδέετε μεταξύ τους, όλη την ιστορία, και την Ιερά Εξέταση με το Δικαστήριο.

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Λέω ότι η Ιερά Εξέταση αποφάσισε να καταδικάσει τον Κοπέρνικο και τον Γαλιλαίο, αλλά η γη δεν έπαψε να γυρίζει γύρω από τον ήλιο, ούτε να ισχύει η πειραματική μέθοδος. Πράγμα που σημαίνει ότι μια απόφαση του δικαστηρίου σας περί μη πολιτικού χαρακτήρα της δίκης δεν είναι ικανή από μόνη της να ανατρέψει την πραγματικότητα, αυτό είπα, τίποτα άλλο. Τώρα αν δεν θέλετε ή δεν μπορείτε να καταλάβετε δεν με αφορά. Και για να μην σας κουράζω άλλο τελείωσα εδώ.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας είπα τα πολιτικά κίνητρα τα εξετάζουμε και σας είπα εισφέρατε πάρα πολύ στο πρώτο μέρος και όταν αρχίσατε να λέτε ότι η δικαιοσύνη και η πατρίδα μου, να την κατεδαφίσω την πατρίδα μου τώρα θέλετε;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ίσα – ίσα να την αναβαθμίσω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έτσι μ’ αυτές τις θεωρίες τις δικές σας;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Βεβαίως Για να μην έχουμε την κυριαρχία του χρήματος, τον μονοθεϊσμό του χρήματος, την διαφθορά και την εξάρτηση που έχουμε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εγώ δεν έχω πιστέψει ποτέ το χρήμα και το ξέρουν όσοι με γνωρίζουν.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Εσείς δεν ξέρω τι κάνετε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μην αποδίδετε λοιπόν στο Δικαστήριο ιδιότητες τις οποίες δεν έχει. Μας βάλατε δηλαδή όλοι ότι είμαστε όργανα των καπιταλιστών και ότι είμαστε η κυρίαρχη ιδεολογία κλπ. τι να τα κάνω εγώ αυτά; Τι να τα κάνω; Σας είπα στο πρώτο μέρος εισφέρατε και στο δεύτερο στη δίκη πάρα πολλά, στο τέλος, δώσατε μια κλωτσιά στην καρδάρα.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ναι, το τέλος ενοχλεί τι να κάνουμε; Γι’ αυτό και το άφησα για το τέλος.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ενοχλεί, προσβάλει το Δικαστήριο, γι’ αυτό. Δεν έχετε δικαίωμα να προσβάλετε το Δικαστήριο.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Όχι, δεν προσβάλει το Δικαστήριο. Μια επιστημονική άποψη για τη δικαιοσύνη εξέφρασα. Διαβάστε λίγο Σούτσκα, διαβάστε Πασουκάνι, διαβάστε ακόμη και τον Τσάτσο τον Δημήτρη. Ότι η δικαιοσύνη σαν θεσμός, σε όποιο κράτος ακόμη και σοσιαλιστικό, είναι τμήμα του κρατικού μηχανισμού. Δεν είναι;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βεβαίως.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Άρα δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητη απ΄ αυτόν, αυτό λέω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτό είπατε, εγώ πολύ καλά καταλαβαίνω, δηλαδή είμαστε εξαρτημένοι από κάποιον άλλον. Από ποιον;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Είσαστε τμήμα του κρατικού μηχανισμού.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δηλαδή από ποιον είμαστε εξαρτημένοι;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Είσαστε τμήμα της πολιτικής εξουσίας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έχω εγώ σχέση με την πολιτική εξουσία; Διαβάζετε την τριχοτόμηση των εξουσιών; Είναι άλλη η πολιτική εξουσία, άλλη η δικαστική, άλλη η νομοθετική; Μήπως δεν τα έχετε μάθει;

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Θέλετε διάλογο επί του προκειμένου. Πότε γεννήθηκε αυτό; Στην Εγγλέζικη Επανάσταση. Σαν τι γεννήθηκε; Σαν συμβιβασμός αστών, αριστοκρατίας, παπαδαριού. Όταν πήρε την εξουσία η αστική τάξη καθ’ ολοκληρία τότε αυτή η διάκριση έπαψε να έχει ουσιαστική σημασία. Όλος ο κρατικός μηχανισμός συμπεριλαμβανομένης της δικαιοσύνης, εκφράζει τα συμφέροντα της αστικής τάξης.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν μπορείτε να μιλάτε απαξιωτικά για την Δικαιοσύνη της πατρίδας μας.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Τα είπατε αυτά. Τελειώσατε;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ας τον αφήσουμε τον μάρτυρα. Τι να κάνουμε τώρα; Να έρχεται να μας βρίζει εδώ πέρα;…

Π. ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Να διευκρινίσω κ. Πρόεδρε. Εγώ κ. μάρτυς εκπροσωπώ την Πολιτική Αγωγή ως προς τον αείμνηστο Παύλο Μπακογιάννη. Μπορείτε να μου εξηγήσετε ποιες δυνάμεις οδήγησαν αιτιωδώς στον θάνατο του; Και δεύτερον, πώς αξιολογείτε την ανθρωποκτονία του Παύλου Μπακογιάννη μέσα σε όλον αυτόν τον ιστό σκέψεων και αξιολογήσεων που προηγουμένως μας εκφέρατε;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Μάλιστα. Θα σας απαντήσω πολύ σύντομα. Κάποτε, περίοδο χούντας, με συνέλαβαν στα σύνορα Βελγίου – Γαλλίας γιατί είχα πλαστό διαβατήριο. Βρέθηκα σε μια αστεία θέση. Δεν μπορούσα να πάω ούτε στη Γαλλία, ούτε στο Βέλγιο. Δεν με άφηναν να μπω δηλαδή ούτε η μια χώρα ούτε η άλλη. Η λύση για να μπω στο Βέλγιο ήταν να πάω να ζητήσω πολιτικό άσυλο γιατί μου είχαν αφαιρέσει το διαβατήριο, με είχαν καταδικάσει στην Ελλάδα το Στρατοδικείο. Όταν πήγα να ζητήσω πολιτικό άσυλο στα Ηνωμένα Έθνη, εκεί μου ζήτησαν να υπογράψω μια δήλωση κατά της βίας. Ήταν και επικίνδυνο. Αν δεν την υπέγραφα θα με έδιωχναν από το Βέλγιο. Τους απάντησα ότι αρνούμαι να την υπογράψω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είπατε ότι αρνείστε;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Βεβαίως, να σας εξηγήσω γιατί. Διότι αν το έκανα δεν θα σεβόμουν τη μεγάλη ηρωίδα Βελγίδα αγωνίστρια Γκαμπριέλ Πετί, αντιστασιακή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία χρησιμοποίησε βία για να διώξει τους Γερμανούς από τον τόπο της. Πράγμα που σημαίνει ότι μια ερώτηση ως προς το είσαι υπέρ ή κατά στο οποιοδήποτε φαινόμενο, μόνο στο επίπεδο είμαι υπέρ ή κατά του Ολυμπιακού μπορεί να απαντηθεί. Σας είπα λοιπόν πριν ότι αξιολογώ τη συγκεκριμένη πράξη -το είπα εκτός αν δεν το προσέξατε- ως αντίδραση σε ένα σύμβολο -κατά την άποψη αυτών που την έκαναν και ούτε ξέρω και ποιοι είναι, ποιοι κατηγορούνται γι’ αυτό- σε ένα σύμβολο του συστήματος, το οποίο ήταν ο κ. Μπακογιάννης και ως αντίδραση με τα μέσα του ίδιου του συστήματος. ……..

Π. ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Ακούστε κύριε. Ο μάρτυς, κατά την ελληνική ποινική δικονομία του κατεστημένου συστήματος μας, καλείται να καταθέσει περί πραγματικών γεγονότων.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Είναι πραγματικό γεγονός ότι αυτή η δίκη είναι πολιτική, είναι πραγματικά γεγονότα η σκευωρία και οι επεμβάσεις ξένων δυνάμεων και πρακτόρων, είναι πραγματικό γεγονός οι παραβιάσεις δικαιωμάτων και ελευθεριών κατά την προπαρασκευαστική διαδικασία, είναι πραγματικό γεγονός οι δημοσιογράφοι βαποράκια της ασφάλειας, όλα αυτά είναι πραγματικά γεγονότα … . (Διαλογικές συζητήσεις)

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: όσον αφορά στον Γιάννη Σερίφη. Σε ένα αγωνιστικό πρόσωπο έβαλαν ένα εγκληματικό προσωπείο. Να σας το πω απλά και παραστατικά για να το καταλάβετε.
Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΗΣ: Και ότι δεν έχει καμία συμμετοχή σε αυτό το εγκληματικό περιεχόμενο το οποίο πάνε να τους προσδώσουν.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Μάλιστα.
Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΗΣ: Συμφωνούμε σε αυτό. Εξ αυτού συμπεραίνω και πέστε μου αν είμαι λάθος ή σωστά, ότι εάν ένας άλλος, όχι ο κ. Σερίφης, ούτε κανείς άλλος εκ των παρόντων κατηγορουμένων, λέω ο κατηγορούμενος Χ απεδεικνύετο ότι ήταν δράστης ανθρωποκτονιών, εκρήξεων, αποπειρών, οτιδήποτε θέλετε, δεν θα ίσχυε ακόμη κι αν πράγματι είχε πολιτικά κίνητρα από μια ανάλογη ιδεολογία; Δεν θα κάνατε την αυτή υπεράσπιση που κάνατε για τον κ. Σερίφη;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Δεν κατάλαβα; Την ανάλυση την κοινωνική που έκανα, την ίδια ακριβώς θα έκανα για όλους τους κατηγορουμένους.
Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΗΣ: Δεν έχω αντίρρηση.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Δεν θα έβγαζα ούτε ένα γράμμα. Ο κ. Κουφοντίνας είχε γράψει σε μία συνέντευξη και φάνηκε παρανοϊκός «εμείς παρόλα αυτά αγαπάμε την ανθρώπινη ζωή». Το θυμάστε.
Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΗΣ: Το άκουσα κι εδώ το είπε. Δεν το αμφισβητώ.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Εδώ ακριβώς προσπάθησα να σας το εξηγήσω μέσω της αντίφασης προσώπου, κοινωνικού συμβόλου.
Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΗΣ: Κατάλαβα την θεωρητική σας στάση. Είστε ανθρωποκεντρικός.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Όχι, πάλι δεν καταλάβατε. Το ότι είμαι ανθρωποκεντρικός δεν έχει καμιά σχέση. Είναι σαφές ότι λειτουργούμε σε διαφορετικό μήκος κύματος. Γι’ αυτό δεν καταλάβατε φαίνεται.
Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΗΣ: Αυτό δεν είπατε;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Είπα ότι εκείνη την ώρα δεν έπληττε την ανθρώπινη ζωή καθ’ αυτό, αλλά αυτό που συμβόλιζε το συγκεκριμένο θύμα…….

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Σας είπα ότι είναι πολιτική ενέργεια και ως εκ τούτου και τα κίνητρά της δεν είναι ιδιοτελή και δεν είναι και ταπεινά κατά την αντίληψή μου, διότι θα ήταν λίαν επικίνδυνο να θεωρήσουμε ότι είναι ταπεινά κίνητρα όταν θέλουμε να αλλάξουμε προς το καλύτερο την κοινωνία. Συνεπώς ως προς αυτή την έννοια πρόκειται για αγωνιστική ενέργεια και σας ερμήνευσα γιατί χρησιμοποιήθηκαν τέτοια μέσα, τα μέσα του ίδιου του συστήματος. Αν δεν σας αρκεί, τι να κάνουμε;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να σας ρωτήσω κι εγώ κάτι σε συνέχεια σε αυτή. Τα ευγενή κίνητρα, αν είναι τώρα μια Οργάνωση Ακροδεξιά και αυτοί θέλουν να αλλάξουν κατά την αντίληψή τους προς το καλό την κοινωνία και αρχίζουν και λένε, μπαίνουν μετανάστες…..
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Κατάλαβα πριν τελειώσετε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να σκοτώσουμε τον τάδε ο οποίος δεν έχει διαβατήρια, να σκοτώσουμε τον άλλον. Θα γίνουμε ζούγκλα;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Τα ευγενή κίνητρα με αυτή την έννοια, είναι μία πολιτική αντίληψη η οποία δεν μπορεί να περιοριστεί στον χώρο ενός Δικαστηρίου. Είναι πολύ ευρύτερο.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αλλά για σας αν είναι Αριστερά είναι μια χαρά.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Δεν είναι θέμα Αριστερών. Εδώ τί κρίνουμε; Εάν κάποιος έχει το δικαίωμα πέραν από τα μέσα, ξεχάστε τα μέσα, εάν κάποιος έχει το δικαίωμα αντίστασης στην υπάρχουσα τάξη αν έχει το δικαίωμα του αγώνα για μια καλύτερη κοινωνία και τούτο πέρα από τα μέσα που χρησιμοποιεί……

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι αντίστασης….
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ενάντια στην υπάρχουσα πράξη πραγμάτων, κι αν έχει το δικαίωμα να αγωνιστεί για να καλυτερεύσει την υπάρχουσα πράξη πραγμάτων.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ακόμα και με 45άρια.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Τώρα μου το ρίχνετε το επίπεδο. Μπλέκετε σκοπίμως τα μέσα με το σκοπό.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αν έχει δικαίωμα και με 45άρι, αυτό λέω.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Το 45άρι είναι αυτοσκοπός;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το 45άρι όμως είναι το μέσον.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Αυτό είναι το κίνητρο;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτό είναι το μέσον.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Δεν συζητάμε για την ευγένεια του μέσου. Συζητάμε για την ευγένεια του κινήτρου. Ένας που θέλει να καλυτερεύσει την κοινωνία έχει ταπεινό κίνητρο;….

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και ο Ναζί θέλει να την καλυτερεύσει την κοινωνία.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Κατά τη δική σας άποψη είναι πιθανόν, κατά τη δική μου όχι. Και ο Μπους θέλει δικαιοσύνη και κάνει βομβαρδισμούς στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν. Γιατί δεν τον καταδικάζετε και αυτόν για τα μέσα που χρησιμοποιεί;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και αυτός αθώος λοιπόν; Όλοι αθώοι λοιπόν;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Αυτό σας λέω;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν ξέρω εγώ.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Τόση ώρα καταλάβατε ότι σας λέω ότι το μέσο που χρησιμοποιεί ο Μπους στο Ιράκ ή στο Αφγανιστάν είναι ευγενές; Εγώ είμαι συνεπής ξέρετε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν θέλω για τον Μπους, δεν θέλω ανθρώπους που είναι απόντες….

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Μα και οι φασίστες στους οποίους αναφερθήκατε εσείς νομίζω πως είναι απόντες από αυτή την αίθουσα. Γιατί λοιπόν σας ενοχλεί όταν αναφέρομαι στον αρχιτρομοκράτη Μπους; Μήπως θεωρείτε ότι το πετρέλαιο είναι ευγενές κίνητρο.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν μπορώ εγώ να τους κρίνω, ούτε με ενδιαφέρει. Να πούμε για μία Ναζιστική Οργάνωση είναι……
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Το πετρέλαιο λοιπόν δεν είναι ευγενές κίνητρο. Και δεν είναι διότι δεν είναι ανθρωποκεντρικός ο στόχος.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν είναι ανθρωποκεντρικός ο στόχος όταν λέω εγώ εδώ «η καθαρότητα …..».
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Ο φασισμός αφού επιμένετε δεν είναι ανθρωποκεντρική κοινωνία εξ ορισμού.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βλέπετε λοιπόν ότι έτσι έλεγαν και αυτοί. Αν λοιπόν φτιάξουμε 5-6-10-20 τέτοιες Οργανωσούλες και βαράει ο ένας τον άλλον δεν θα μείνει κανένας όρθιος. Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω πώς δεν τα βλέπετε από μία άποψη πιο ευρύτερη.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Πάρα πολύ ευρύτατη το βλέπω. Εσείς τα μπλέκετε σκόπιμα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Την βλέπετε σε στενή αντίληψη πάρα πολύ και λυπάμαι. Περίμενα από εσάς πιο ευρεία αντίληψη.
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Δεν είναι θέμα στενότητας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να πείτε ότι δεν πάει η βία γενικώς .
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Α, εδώ θα διαφωνήσω κάθετα. Είστε κατά της εθνικής αντίστασης κύριε Πρόεδρε;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι δουλειά έχει;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Έχει και πολύ μάλιστα. Η Αντίσταση χρησιμοποίησε βία και πιστόλι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ασφαλώς και ο Κολοκοτρώνης ……

Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Άρα ερχόσαστε στα λόγια μου. Δεν μπορούμε γενικώς και αορίστως να λέμε «είμαι κατά της βίας και του πιστολιού».
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σε περίοδο δημοκρατίας όμως;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Καταλάβατε τι σας λέω; Ότι αυτοί οι γενικοί αφορισμοί είναι επικίνδυνοι κ. Πρόεδρε. Η Γαλλική επανάσταση ήταν βίαιη, ένοπλη, την καταδικάζετε; Καταδικάζετε την εθνική αντίσταση που ήταν ένοπλη;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εσείς πήρατε αντίσταση στα χέρια σας επί δικτατορίας όπως ο Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης;
Γ. ΡΟΥΣΗΣ: Τί εννοείτε; Και τι σημασία έχει τι έκανα εγώ; Θα σας πω όμως κάτι που από σεμνότητα δεν έχω πει από τότε ποτέ δημόσια. Καταδικάστηκα τότε ερήμην σε 2 χρόνια τουλάχιστον φυλάκιση από το Στρατοδικείο. Τώρα το τι έκανα δεν έχω κανένα λόγο να έρθω εδώ να σας το πω, 30 χρόνια μετά δεν έχω κανέναν λόγο…….
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πρέπει να διακόψουμε για μισή ώρα».