Υπάρχει ακόμη, υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί… στην ελληνική δημοσιογραφία. Θέλουμε και εμείς με τη σειρά μας λοιπόν να πούμε ένα μπράβο στο δημοσιογράφο Αποστόλη Φουρνατζόπουλο για το ρεπορτάζ που έκανε το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου για τα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας.

Μας θύμισε ότι μπορείς να περιγράφεις δημοσιογραφικά τη δράση της αστυνομίας χωρίς να παπαγαλίζεις αυτούσια τα δελτία Τύπου και τις διαρροές από τη ΓΑΔΑ.

Μας θύμισε ότι μια πορεία που προηγείται των επεισοδίων αποτελεί επίσης είδηση στην οποία πρέπει να αναφερθείς. Συνήθως μάλιστα αποτελεί την βασική είδηση.

Μας θύμισε ότι μπορείς να περιγράφεις με ψυχραιμία επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας αποδίδοντας τις πραγματικές διαστάσεις των γεγονότων.

Μας θύμισε ότι η παρουσίαση περιστατικών αστυνομικής βαναυσότητας εναντίον πολιτών αποτελεί είδηση και ως εκ τούτου υποχρέωση κάθε δημοσιογράφου που ελέγχει την εξουσία, να τα μεταδίδει.

Μας θύμισε πως όταν το κράτος δολοφονεί παιδιά το αποκαλούμε «δολοφονία» και όχι «ατυχές περιστατικό».

Παρά το γεγονός ότι το ρεπορτάζ του Φουρνατζόπουλου έγινε viral λόγω της τελευταίας του φράσης (δείτε το βίντεο) ήταν η ποιότητα του δημοσιογραφικού λόγου, που προηγήθηκε, που το κάνει να ξεχωρίζει.

Όταν 11 χρόνια μετά την εν ψυχρώ δολοφονία ενός παιδιού δημοσιογράφοι του ANT1 κάνουν ακόμη λόγο για όπλο που «εκπυρσοκρότησε» η ανάγκη για ρεπορτάζ σαν αυτό του Αποστόλη Φουρνατζόπουλου γιγαντώνεται.

Παρεμπιπτόντως να σημειώσουμε ότι και η στάση του παρουσιαστή του δελτίου δημιουργούσε τις συνθήκες ώστε ο δημοσιογράφος να κάνει ανενόχλητος τη δουλειά του, κάτι που δεν συναντάμε πλέον σε κανένα τηλεοπτικό σταθμό.