H Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης καλεί σε αντιφασιστική-αντιεθνικιστική συγκέντρωση την Κυριακή 1 Ιουλίου στις 6μ.μ. στο πάρκο δίπλα από το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

Ενημέρωση: Λίγη ώρα πριν τη συγκέντρωση, ήδη η πλατεία στο άγαλμα Βενιζέλου, στο σημείο όπου είχε καλεστεί η εθνικιστική συγκέντρωση, καταλήφθηκε από αντιφασίστες. Όλα τα αντιφασιστικά καλέσματα μεταφέρθηκαν για το σημείο.

Η αναθέρμανση του μακεδονικού ζητήματος αποτέλεσε μια σπάνια ευκαιρία για κάθε λογής εθνικιστικό και φασιστικό κατακάθι να πάρει μια θέση στον δημόσιο λόγο και να προσπαθήσει να προωθήσει τα δολοφονικά πολιτικά του σχέδια.

Τα εθνικιστικά συλλαλητήρια του Γενάρη σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα εξυπηρέτησαν αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Έγινε φανερό και στους πλέον αφελείς, ότι ο υποτιθέμενα α-κομμάτιστος και α-πολίτικος χαρακτήρας των συλλαλητηρίων, που διαφημίστηκε με τόση επιμέλεια από τα ΜΜΕ, ήταν απλώς μια προβιά που από κάτω της κρύφτηκε το θηρίο -και όπως αποδείχτηκε, δε του πήρε πολύ να νιώσει σίγουρο και να φανερώσει το πραγματικό του πρόσωπο. Κάπως έτσι, οι χρήσιμοι ηλίθιοι μετατράπηκαν σε επικίνδυνους ηλίθιους.

Είναι προφανές πως αρκετές τάσεις του ακροδεξιού κι εθνικιστικού χώρου θεωρούν πως ήρθε η ώρα για ένα κοινοβουλευτικό κόμμα της ακροδεξιάς πέρα από τη νεοναζιστική Χρυσή Αυγή. Επίσης προφανές είναι όμως πως από το ιδεολόγημα της εθνικής ενότητας, που αποβλέπει στην ενστάλαξη της συμφιλίωσης με την ταξική και κοινωνική ανισότητα και καταπίεση, δεν ωφελούνται μόνο αυτοί οι κύκλοι αλλά σχεδόν το σύνολο της κυριαρχίας, καθώς η εξάπλωση του εθνικιστικού δηλητηρίου κατακερματίζει την κοινωνική βάση και την αποπροσανατολίζει από τα πραγματικά της προβλήματα και συμφέροντα, ειδικά σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης.

Επί σειρά ετών έχουμε από την εδώ πλευρά των συνόρων μια παράλογη απαίτηση να έχει το ελληνικό κράτος τον κύριο λόγο απέναντι στην ονομασία ενός άλλους έθνους-κράτους, η οποία δυστυχώς στηρίζεται κοινωνικά από σημαντικό μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Μια απαίτηση που μετριάζεται πλέον από τη θέληση της ΕΕ να εντάξει τη Δημοκρατία της Μακεδονίας στους κόλπους της και την ανάγκη του ΝΑΤΟ να επεκτείνει τη σφαίρα επιρροής του. Από την άλλη πλευρά των συνόρων βλέπουμε έναν αυξανόμενο εθνικισμό ο οποίος στοχεύει στην δημιουργία και παγίωση του δικού τους «εθνικού μύθου» και συχνά παίρνει εντελώς γελοίες μορφές, σαφώς όμως ούτε ελάχιστα πιο γελοίες από ότι ο «δικός» μας εθνικισμός. Μια ματιά στις φωτογραφίες από τα δύο συλλαλητήρια επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.

Τώρα, που οι «διαβουλεύσεις» μεταξύ των «δυο» πλευρών κατέληξαν στο όνομα «Βόρεια Μακεδονία» για τη γείτονα χώρα για μια ακόμα φορά η εθνική αγανάκτηση ξεχειλίζει (!) για το θράσος των γειτόνων που ζουν στο βόρειο τμήμα της γεωγραφικής περιοχής που ονομάζεται Μακεδονία να «καπηλεύονται» το όνομα «Βόρεια Μακεδονία» (!).

Τι και αν η χρήση του όρου «Μακεδονία» έχει γίνει αποδεκτή προ πολλού από την ελληνική πλευρά (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας); Αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους πατριώτες που θα σπεύσουν για άλλη μία φορά να δώσουν το παρόν σε εθνικιστικά συλλαλητήρια την ίδια ώρα που εξανίστανται ότι δεν είναι φασίστες. Οι Μακεδονικές στολές θα ξαναβγούν από τη ντουλάπα, η φάτσα του Μεγαλέξανδρου (κι ας είναι ο Δαβίδ του Μικελάντζελο) θα ξαναμοστραριστεί παντού και οι (όχι κεκαλυμμένοι) φασίστες θα βρουν μία πρώτης τάξης ευκαιρία να βγουν στο προσκήνιο.

Οι καταπιεσμένοι/ες κι εκμεταλλευόμενοι/ες δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε μεταξύ μας. Οι καταπιεστές μας είναι κοινοί κι έχουν το ίδιο όνομα, ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους, κι αυτοί είναι το κράτος και το κεφάλαιο. Το μοναδικό που καταφέρνει ο εθνικισμός είναι να διαχωρίζει και να αποπροσανατολίζει τους από-τα-κάτω διευκολύνοντας τα αφεντικά, και αυτή ακριβώς είναι η υπηρεσία που προσφέρει στην κυριαρχία, αυτός είναι ο λόγος που συστηματικά προωθείται και φυτεύεται στην κοινωνική βάση. Εμείς, από την πλευρά μας, θα παλέψουμε για τη διάλυση κάθε διαχωρισμού πάνω στο σώμα των καταπιεσμένων κι εκμεταλλευόμενων. Να αγωνιστούμε λοιπόν από κοινού με τους καταπιεσμένους και τους εκμεταλλευόμενους όλων των χωρών για να δημιουργήσουμε ένα κοινό διεθνιστικό μέτωπο που θα υψώσει φράγμα στους εθνικισμούς και στον φασισμό, που θα παλέψει ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, που θα βροντοφωνάξει πως δεν θα αφήσει τα αφεντικά μας να μας διαχωρίσουν βάσει εθνικότητας, χρώματος, σεξουαλικής κατεύθυνσης, κατεύθυνσης φύλου, θρησκείας ή οποιασδήποτε άλλης διαχωριστικής γραμμής. Που θα αγωνιστεί για μία α-κρατική, α-ταξική, α-εθνική ζωή.

Παράλληλα με τον εθνικισμό, θα παλέψουμε για να τσακίσουμε την πιο προωθημένη μορφή του: το φασισμό, κάθε φορά που αυτός προσπαθεί να σηκώσει κεφάλι. Σε αυτήν την πόλη είδαμε τα διάφορα φασιστοειδή να προσπαθούν να εμφανιστούν στο δρόμο με διάφορες αφορμές. Τους βλέπουμε και τώρα να πρωτοστατούν στα α-χρωματιστά συλλαλητήρια, πρώτη μούρη πίσω από τα πανό, πρώτη μούρη στα “επεισόδια”. Τα εθνικιστικά συλλαλητήρια έχουν δώσει την ευκαιρία να συγκροτηθεί διακριτά στη δημόσια σφαίρα ένας αντιδραστικός-φασιστικός πόλος, εχθρικά διακείμενος στους εκμεταλλευόμενους και καταπιεσμένους, ιδιαίτερα στους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Στις 27/6 η προμετωπίδα του εθνικιστικού αυτού εσμού που απαρτίζει τα συλλαλητήρια για το μακεδονικό, οι φασίστες δηλαδή, βεβήλωσαν με μπογιές το μνημείο του ολοκαυτώματος των Εβραίων που βρίσκεται στην πλατεία Ελευθερίας, επικυρώνοντας μέσα από αυτήν την αντισημιτική τους ενέργεια πως αποτελούν ένα ξεκάθαρα ναζιστικό ρεύμα. Κατόπιν, μετά το πέρας του εθνικιστικού συλλαλητηρίου, ομάδα φασιστών κυνήγησε έναν μετανάστη στην περιοχή της Ροτόντας, ξυλοκοπώντας τον την ώρα που εκείνος προσπαθούσε να βρει καταφύγιο σε μαγαζί της περιοχής, στο οποίο οι φασίστες προκάλεσαν φθορές. Τα ρατσιστικά τραμπουκίσματα συνεχίστηκαν και στο εθνικιστικό συλλαλητήριο στις 29/6.

Εμείς, ως αντιφασίστριες και αντιφασίστες, ανεξαρτήτως των αφορμών που οι φασίστες επικαλούνται για να βγουν από την τρύπα τους και να συσπειρώσουν διάφορους ρατσιστές, ελληνόψυχους, θρησκόληπτους, βλέπουμε το φασισμό ως το μακρύ χέρι του κεφαλαίου. Και για αυτό δε διαχωρίζουμε την πάλη μας απέναντι στο φασισμό από αυτή απέναντι στον καπιταλισμό. Ο φασισμός είναι η εντατικοποίηση της καπιταλιστικής συνθήκης της εξαίρεσης. Ο φασισμός μας θέλει δούλους των αφεντικών. Ο φασισμός εντείνει την παρανομοποίηση και την στρατιωτικοποίηση της εργασίας, θέτοντας όρους εξόντωσης στο «περισσευούμενο» εργατικό δυναμικό.

Ο φασισμός είναι γέννημα αυτού του κόσμου καταπίεσης, εκμετάλλευσης και εξαιρέσεων. Γι’ αυτό και αντιμετωπίζεται με ταξικούς όρους, ανατρέποντας το σύστημα που τον εκτρέφει και το οποίο αυτός πάντα υπηρετεί. Δε θα αφήσουμε την πόλη μας έρμαιο στους φασίστες και τους υπερ-εθνικιστές, όσο λίγοι και αν είναι, όσο γελοίοι και αν φαντάζουν.

ΚΑΝΕΝΑ ΟΝΟΜΑ ΔΕ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΕΙ
ΚΑΝΕΝΑ ΕΘΝΟΣ ΔΕ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ

Αντιφασιστική – αντιεθνικιστική συγκέντρωση: Κυριακή 1/7, 18.00, στο Πάρκο δίπλα από το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης – μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας