αλήθειες προσφυγική κρίση εθνικισμός

10+1 αλήθειες απέναντι στην εθνικιστική υστερία — του καθηγητή Νικόλα Κοσματόπουλου

Ο επίκουρος καθηγητής Πολιτικής και Ανθρωπολογίας στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο Βηρυτού Νικόλας Κοσματόπουλος, με ανάρτησή του στο Facebook καταγράφει μια σειρά από αλήθειες, που όπως λέει αποτελούν ασπίδα απέναντι στις μισανθρωπικές κραυγές και την εθνικιστική υστερία.

Διαβάστε την ανάρτηση του καθηγητή:

Μερικές βασικές αλήθειες-ασπίδα απέναντι στις μισανθρωπικές κραυγές και την εθνικιστική υστερία.
1. Οι πόλεμοι στην Μέση Ανατολή είναι γενικευμένοι και δεν αφορούν μόνο στη Συρία. Αφγανιστάν, Ιράκ και Ιράν είναι ενεργά μέτωπα πολέμου ο οποίος διεξάγεται με έμμεσα (οικον. κυρώσεις) κι άμεσα (στρατιωτικές επιθέσεις) μέσα.
2. Η κατάσταση στο Ιντλίμπ είναι πολύπλοκη και δεν αφορά σε πετρέλαια, τα οποία υπάρχουν μόνο ανατολικά του Ευφράτη και τα οποία ελέγχουν αυτήν τη στιγμή οι ΗΠΑ.
3. Το μεγαλύτερο αγκάθι στο Ιντλίμπ αφορά έναν “ανεπιθύμητο πληθυσμό” γύρω στα 4 εκατομμύρια τον οποίο το καθεστώς “βλέπει” ως εχθρικό, ενώ θέλει να επαναπατρίσει τα εδάφη πάνω στα οποία βρίσκεται ο πληθυσμός. Αν επελάσει ο στρατός του Άσαντ στο Ιντλίμπ αυτός ο κόσμος πολύ απλά θα περάσει τα σύνορα με Τουρκία προσθέτοντας άλλα 1-2-3 εκατομμύρια στα ΗΔΗ υπάρχοντα 4 εκατομμύρια Σύρων προσφύγων στην χώρα.
4. Ο πληθυσμός του Ιντλίμπ είναι ΚΑΙ πρόσφυγες από άλλες περιοχές της Συρίας που μετακινήθηκαν εκεί ως τελευταία αντι-καθεστωτική νησίδα. Ελλείψει διεθνούς λύσης για αυτόν τον πληθυσμό υπάρχει βάσιμος φόβος ότι αν πέσει το Ιντλίμπ στα χέρια του Συριακού στρατού θα έχουμε γιγάντιο προσφυγικό κύμα. Η δύση έχει ευθύνες και στο Ιντλίμπ αφού μέχρι πρότινος υποστήριζε την αντιπολίτευση.
5. Η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας ήταν ακόμα μια συμφωνία της ΕΕ με τρίτη χώρα τις οποίες η ΕΕ δωροδοκεί, λαδώνει ή κι εκβιάζει για να σταματούν πρόσφυγες και να μην έρχονται στην Ευρώπη. Η συμφωνία μετέτρεψε την Τουρκία στη χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό Σύρων προσφύγων στον κόσμο και τη δεύτερη μεγαλύτερη (μετά τον Λίβανο) σε αναλογία πληθυσμού (4εκτ/80, ήτοι 5%).
6. Η ΕΕ – σύμφωνα με διμερείς πηγές – ΔΕΝ τηρεί βασικά μέρη της συμφωνίας όπως η πληρωμή των χρημάτων για ανθρωπιστική βοήθεια και η διευκόλυνση βίζας για Τούρκους πολίτες. Την ίδια στιγμή όσα χρήματα τελικά στέλνει τα διοχετεύει σε “δικές της” ή διεθνείς ΜΚΟ κι όχι στο τουρκικό κράτος, προκαλώντας περαιτέρω δυσαρέσκεια της Τουρκίας.
7. Η επίσειση του όρου “εργαλειοποίηση του προσφυγικού από τον σουλτάνο” είναι παραπλανητική, αποσιωπά την πολυπλοκότητα της κατάστασης και χαϊδεύει ακροδεξιά ακροατήρια. Την ώρα που οι πρόσφυγες κινήθηκαν ξανά προς την Ευρώπη το να τους βλέπουμε ως υποχείρια του Ερντογάν είναι βούτυρο στο ψωμί της ακροδεξιάς, υπεραπλούστευση μιας πολύπλοκης κατάστασης, και υποτίμηση των βουλών των κατατρεγμένων.
8. Και οι δύο χώρες (Τουρκία Ελλάδα) αντιμετωπίζουν παρόμοιες καταστάσεις – συνοριακές χώρες σε προσφυγιά λόγω πολέμου – και θα μπορούσαν – αν δούλευαν μαζί – να πιέσουν την Ευρώπη περισσότερο. Πολιτική της Δύσης είναι για άλλη μια φορά το αποικιοκρατικό Διαίρει και βασίλευε.
9. Κυβέρνηση και ΜΜΕ πρέπει να σταματήσουν άμεσα την ξενοφοβική προπαγάνδα, που μόνο ανεξέλεγκτες καταστάσεις μπορεί να προκαλέσει.
10. Το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες να γιγαντώσει με απαίτηση ταξιδωτικά έγγραφα σε όλους.

10+1. Και μια γενικότερη αλήθεια. Η μετανάστευση και η προσφυγιά είναι όσο ανθρώπινες όσο η πείνα, η αγάπη και η ελπίδα. Κανένα τείχος και κανένας στρατός δεν πρόκειται να εμποδίσει ανθρώπους που έχουν κυνηγηθεί από πόλεμο.
Όσο το συντομότερο το πάρουμε απόφαση τόσο το καλύτερο για τις ψυχές μας και την τύχη της ανθρωπότητας.