Δυο συμβολικές κινήσεις, που θα μπορούσαν όμως θεωρητικά να ενταφιάσουν οριστικά το καταστροφικό για τους Παλαιστίνιους πνεύμα του Όσλο, σημειώθηκαν την περασμένη εβδομάδα. Η πρώτη ήταν η ψήφιση από την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ της αναβάθμισης της Παλαιστινιακής Αρχής σε κράτος με ιδιότητα παρατηρητή (non-member observer state). Η δεύτερη ήταν η εκταφή του παλαιστίνιου ηγέτη Γιασέρ Αραφάτ, για να ερευνηθεί αν πραγματικά δηλητηριάστηκε.

Η Παλαιστινιακή αρχή και ο Αμπάς χρειάζονταν επειγόντως μια κίνηση η οποία θα έβγαζε από πάνω τους, έστω κι προσωρινά τη ρετσινιά της «κυβέρνησης μαριονέτα» που συνεργάζεται με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Ως εκ τούτου κινήθηκαν εκτός της αμερικανικής γραμμής που συνήθως ακολουθούν και σταμάτησαν να κωλυσιεργούν σχετικά με την ψηφοφορία. Η συνέχεια ήταν δεδομένη καθώς μόνο οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και ορισμένα ανύπαρκτα νησάκια, που αναμένουν οικονομικά ανταλλάγματα από την Ουάσινγκτον θα καταψήφιζαν την πρόταση. Σε αυτές τις σκοτεινές δυνάμεις προστέθηκε απλώς και η Τσεχία η οποία βρίσκεται άμεσα προσδεδεμένη στο άρμα των ΗΠΑ από την εποχή των συνομιλιών για την τοποθέτηση της αντιπυραυλικής ασπίδας του Τζορτζ Μπους στην ανατολική Ευρώπη.

Για το άμεσο μέλλον βέβαια η ψηφοφορία δεν αλλάζει κάτι σημαντικό στην καθημερινότητα των Παλαιστινίων. Η δυνατότητα όμως που τους προσφέρει να προσφεύγουν στο διεθνές ποινικό δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα του Ισραήλ θα αποτελεί ένα συνεχή πονοκέφαλο για την Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ. Το δικαστήριο, το οποίο ουσιαστικά δημιουργήθηκε για να τιμωρεί ασήμαντους δικτάτορες στην Αφρική και τα θύματα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού σε άλλες περιοχές του πλανήτη, μπορεί τώρα να αποτελέσει μπούμερανγκ για την αμερικανο-ισραηλινή συμμορία στη Μ.Ανατολή. Με την προϋπόθεση φυσικά ότι η Παλαιστινιακή Αρχή θα θελήσει να χρησιμοποιήσει αυτό το όπλο. Κάτι που με τις σημερινές ισορροπίες δεν είναι και τόσο βέβαιο.

Σε βάθος χρόνου η ψηφοφορία μπορεί να αποτελέσει την αρχή για την οριστική εγκατάλειψη της συμφωνία του Όσλο που κυριαρχεί σαν νοοτροπία στην Παλαιστινιακή Αρχή, παρά το γεγονός ότι έχει ξεπεραστεί από τις εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα. Είναι ίσως ειρωνεία της τύχης ότι η εκταφή του Γιασέρ Αραφάτ, του ανθρώπου που αποδέχτηκε την καταστροφική συμφωνία του Οσλο, συνέπεσε με την ψηφοφορία του ΟΗΕ. Σαν να ήθελε να διορθώσει ένα λάθος και να ξαναμοιράσει λίγο από την ανυπότακτη δύναμή του.

Άρης Χατζηστεφάνου

ΠΡΙΝ 3/12/2012

CLOSE
CLOSE