Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.

Ελάχιστα ποιήματα θα μπορούσαν να αποδώσουν καλύτερα το κλίμα μέσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ λίγο πριν από το «σιωπηλό συλλαλητήριο» που οργανώνεται το Σάββατο ενάντια στο νεοναζισμό.

Μόνο που η συγκεκριμένη πρωτοβουλία περισσότερο από συλλαλητήριο θυμίζει σιωπητήριο. Ο Καβάφης συναντά μια ιστορία του βρετανού ιστορικού Έρικ Χομπσμπάουμ, όπως ακριβώς την είχαμε διηγηθεί στο Infowar πριν από μερικούς μήνες.

[audio:05_10_2012.mp3]

Ένας «αόρατος» αντιναζιστικός θίασος περνούσε και στο κέντρο του Βερολίνου λίγες ημέρες πριν από την οριστική αναρρίχηση του Χίτλερ στην εξουσία – και ο Χομπσμπάουμ ήταν εκεί.

Ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες όμως η γερμανική Αριστερά είχε δώσει αληθινές, αιματηρές μάχες ενάντια στην άνοδο του ναζισμού. Δεν κατέβαινε σε σιωπηλά συλλαλητήρια ούτε άναβε ρεσό στις γωνιές των δρόμων. Αν έχασε τη μάχη (πέρα από τα δικά της τραγικά λάθη) ήταν γιατί οι σοσιαλδημοκράτες είχαν προδώσει (και τότε) τους πολίτες αλλά και την ίδια τη δημοκρατία.

Τότε όπως και τώρα οι κυρίαρχες δυνάμεις και τα ΜΜΕ μιλούσαν για τη «σύγκρουση των άκρων» ταυτίζοντας ουσιαστικά τους ναζιστές με τους αντιπάλους τους. Έτσι κατάφεραν να ανοίξουν το δρόμο σε μια από τις φρικιαστικές σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας.

Τώρα που ο ναζισμός κάνει και πάλι την εμφάνισή του. Τώρα που οι σύμβουλοι του πρωθυπουργού ζητούν συνένωση της Νέας Δημοκρατίας με τμήματα της Χρυσής Αυγής – η απάντηση δεν μπορεί να είναι σιωπηλή.

Άρης Χατζηστεφάνου

Σχετικά θέματα: