Επιμέλεια: Χρήστος Αβραμίδης

Μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση έλαβε χώρα, αναφορικά με το βιβλίο του Βασίλη Τσιράκη «Τα χρόνια ανάμεσα». Την εκδήλωση διοργάνωνε το συνεταιριστικό καφε-βιβλιοπωλείο Ακυβέρνητες Πολιτείες. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τόπος

Στην αρχή πήρε τον λόγο ο ιστορικός Κώστας Παλούκης. Αναφέρθηκε στην προσωπική στάση του συγγραφέα. Στη συνέχεια σημείωσε μεταξύ άλλων ότι υπάρχουν Αλλαγές ηρώων και πλοκής ακολουθώντας αλλαγές μεσοπολεμικής ιστορίας ενσαρκώνοντας έτσι λογοτεχνικά την αντίληψη πως το Είναι καθορίζει τη συνείδηση. Επίσης, μεταφέρει τους αναγνώστες σε ουτοπικούς και δυστοπικούς κόσμους του παρελθόντος. Ενώ ανέφερε πως οι Θεσσαλονικείς των μνημονιακών χρόνων κατασκευάζουν το παρελθόν που τους ταιριάζει καθώς η αριστερά και η δεξιά επανέρχεται και για αυτό είναι σημαντικό ένα τέτοιο βιβλίο.

Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε ο επίκουρος καθηγητής ΠΤΔΕ ΑΠΘ, Περικλής Παυλίδης. Υποστήριξε πως οι ήρωες μια συγκεκριμένης εποχής αντιφατική και ως εκ τούτου δυναμική αναπτυσσόμενη σχέση με την κοινωνική πραγματικότητα. Ενώ τόνισε πως ο άνθρωπος εξετάζεται ως δημιουργός της κοινωνικής πραγματικότητας.

Περιέγραψε την τέχνη ως η αλήθεια με εικόνες, ενώ ως μία από τις λειτουργίες της αναφέρθηκε η ανίχνευση στο παρελθόν από τις στάσεις των ανθρώπων, εκείνων των εικόνων που προσιδιάζουν στο ιδεώδες. Μίλησε επίσης για τη Θεσσαλονίκη που εκτυλίσσεται η ιστορία, ως προνομιακό τόπο για πολλές ιστορικές τάσεις όπως η επαναστατική παράδοση ή ακόμα και εκείνη του εθνικισμού.
Τέλος είπε πως υπάρχει μία κινηματογραφική και ιμπρεσιονιστική ματιά και περιέγραψε πολλούς από τους ήρωες. Θα πρέπει να σημειωθεί για τον αναγνώστη, ότι στη συγκεκριμένη ομιλία υπάρχουν αναλύσεις και για το τέλος του έργου…

Εν συνεχεία τοποθετήθηκε ο Γιώργος Γιαννόπουλος, ποιητής και εκδότης του περιοδικού Ένεκεν. Ανέφερε πως στο βιβλίο η συνθήκη της ταξικής πραγματικότητας έρχεται στο προσκήνιο, ενώ μίλησε και για τις σκέψεις του Μαρξ σχετικά με τη Λογοτεχνία. Χρησιμοποίησε τις αναλύσεις του Λούκατς για την αλλοτρίωση που αρθρώνεται στον λόγο και σημείωσε και τον ήχο του εμπορεύματος που ορίζει τις φωνές. Τέλος είπε πως η εποχή κρίνει τους συγγραφείς της, αλλά και οι συγγραφείς κρίνουν την εποχή τους.

Τελευταίος από το πάνελ πήρε τον λόγο ο δημοσιογράφος και συγγραφέας, Απόστολος Λυκεσάς.
Εστίασε στο ότι η πολιτική ταυτότητα δεν σημαίνει ότι γράφεις καλά βιβλία, ενώ υποστήριξε πως υπάρχουν ικανότατοι μυθιστοριογράφοι που έχουν γράψει εξαιρετικά σενάρια που δεν τα έκαναν ποτέ βιβλία. Ανέφερε επίσης ότι το βιβλίο ανιχνεύει ένα ερώτημα σημερινό. Μπορούμε να επιστρέψουμε πίσω; Η χαμένη αθωότητα,. Η αγιοσύνη του παλιού καιρού, oι καλοί άνθρωποι, oι καλές συνθήκες παραγωγής, μπορούν να επανέλθουν; Επιπλέον μίλησε για έναν πιθανό εναλλακτικό τίτλο «οι άνθρωποι ανάμεσα στις ιστορικές μυλόπετρες.»
Πέραν τούτων περιέγραψε ότι ο συγγραφέας έχει κάνει άλμα αναφορικά με την γλώσσα. Κάτι σημαντικό, καθώς «Ο Βάρναλης, δεν ήταν καλός ποιητής επειδή ήταν κομμουνιστής. Ήταν καλώς ποιητής γιατί ήταν καλός ποιητής και ευτυχώς ήταν και κομμουνιστής.» Τέλος, απευθυνόμενος στον συγγραφέα, είπε ότι η απαισιοδοξία δεν είναι αντεπαναστατική. Αλλά είναι καλή γνώση της πραγματικότητας που θέλουμε ν’αλλάξουμε.

Ολοκληρώνοντας, μία σύντομη τοποθέτηση έκανε και ο συγγραφέας, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι η τέχνη μπορεί να μην μπορεί να αλλάξει τον κόσμο από μόνη της. Αλλά ο κόσμος δεν μπορεί να αλλάξει χωρίς την τέχνη. Επίσης είπε πως το έγραφε παράλληλα με ένα από τα άλλα του βιβλία, το Σελανίκ, γιατί είχε και αυτός αγωνία να δει τι θα γίνει στο τέλος.

Ανάμεσα στις ομιλίες, διάβαζαν αποσπάσματα οι ηθοποιοί Ζωή Λύρα, Σωτήρης Παπαδόπουλος και Βάσω Ρουμελιώτη. Μπορείτε να δείτε την εκδήλωση μαζί με τις απαγγελίες, ολόκληρη σε αυτό το βίντεο

CLOSE
CLOSE