Διαβάστε στο Unfollow Μαΐου που κυκλοφορεί στα περίπτερα:

  • «Μαρινάκης εναντίον Μελισσανίδη: Πόλεμος στο λιμάνι με στόχο τον Δήμο», ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου και του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου
  • «Τι στ’ αλήθεια συνέβη με τη Σαμπιχά», ρεπορτάζ της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου και του Αυγουστίνου Ζενάκου
  • «Ο “ενσκήψας τραγικός τσαρλατάνος”», προσωπογραφία του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ από τον Διονύσιο Καλιντέρη
  • «Σταύρος Θεοδωράκης: Η μαριονέτα των εκδοτών», ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου
  • «“Very unhappy to say that to some point it’s true”: Για το ελληνικό ακροδεξιό σύμπτωμα», άρθρο του Δημήτρη Χριστόπουλου
  • «Γιώργος Καμίνης: Ο δήμαρχος του Μνημονίου», προσωπογραφία του Αδάμ Γιαννίκου
  • «Τ’ είν’ αυτό που μας ενώνει: Η οικεία Χρυσή Αυγή και η λειτουργία της», άρθρο του Δημήτρη Παπανικολάου
  • «Πεθαίνω σαν χώρα: Κρίση και παιδί», ρεπορτάζ της Ντίνας Ιωακειμίδου
  • «Πολιτισμός των Ιδρυμάτων: Ο άξονας της Λ. Συγγρού», άρθρο του Θεόφιλου Τραμπούλη

Τα θέματα του UNFOLLOW 29, αναλυτικά:

«Μπάλα και εξουσία: Από τον Μοάτσο στον Μαρινάκη», άρθρο του Διονύση Ελευθεράτου. H διαπλοκή πολιτικών ελίτ και ποδοσφαιρικών παραγόντων, η «αθλητική» μάχη Φασούλα-Αγραπίδη, η «σχολή Ψωμιάδη», ο Ευάγγελος Βενιζέλος ως «πατέρας της νίκης» του ΠΑΟΚ στην υπόθεση Γαλακτερού, η ιδιαιτερότητα του Πειραιά: μια διαδρομή που αρχίζει από το 1952.

«“Very unhappy to say that to some point it’s true”: Για το ελληνικό ακροδεξιό σύμπτωμα», άρθρο του Δημήτρη Χριστόπουλου. Δύο ακροδεξιές συμπτώσεις και δύο συμπεράσματα για το πρόβλημα που μας έγινε ιστορικά οικείο υπό τον όρο «παρακράτος».

«Τ’ είν’ αυτό που μας ενώνει: Η οικεία Χρυσή Αυγή και η λειτουργία της», άρθρο του Δημήτρη Παπανικολάου. Δεν φτάνει μόνο η περιγραφή της Ακροδεξιάς ως όπλου του συστήματος, ούτε η ανάδειξη των συμφερόντων που τη στηρίζουν και της ευθύνης των ΜΜΕ για την άνοδό της. Αντί να σχολιάζουμε πόσα μας χωρίζουν από αυτόν το σχηματισμό, θα ήταν ίσως καλύτερο να ασχοληθούμε και με όλα αυτά που, σε ένα κατασκευασμένο συλλογικό υποσυνείδητο, μας ενώνουν με τη Χρυσή Αυγή.

«No posing», άρθρο του Δημήτρη Πλάντζου. Για πολλούς Έλληνες –είτε είναι αρχαιολόγοι και φύλακες, είτε μέλη του ευρύτερου κοινού– η απαγόρευση των αναμνηστικών φωτογραφιών μαζί με τις αρχαιότητες διαφυλάσσει τα υλικά κατάλοιπα του προγονικού μας πολιτισμού από τις ασεβείς πόζες μιας καταφανώς βάρβαρης νεωτερικότητας.

«Το μυστικό ημερολόγιο του Αντώνη Σαμαρά». Ο Πιτσιρίκος φέρνει στο φως το ημερολόγιο του αρχηγού της ΝΔ και αποκαλύπτει τις αγωνίες του για το μέλλον…

«Η απάτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης», άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου. Η θέση πως η ΕΕ μπορεί να μετατραπεί σε «Ευρώπη των λαών», άσχετα αν μερικές φορές κυκλοφορεί με τη μάσκα της πολιτικής αφέλειας, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια μεγάλη απάτη…

«Σταύρος Θεοδωράκης: Η μαριονέτα των εκδοτών», ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου. Το Ποτάμι δημιουργήθηκε με την παρέμβαση και τις ευλογίες του Βαρδινογιάννη, με την υπογραφή του τετραπέρατου δολοπλόκου Σταύρου Ψυχάρη και τις ευχές του εθνικού εργολάβου Μπόμπολα, για να αποτελέσει δεκανίκι ή και πολιορκητικό κριό των στόχων τους.

«Τι στ’ αλήθεια συνέβη με τη Σαμπιχά», ρεπορτάζ της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου και του Αυγουστίνου Ζενάκου. Ταξιδέψαμε στη Θράκη, αναζητήσαμε απαντήσεις, στραφήκαμε σε διπλωματικές πηγές, συγκεντρώσαμε υλικό, και το συμπέρασμά μας είναι ότι ο αδέξιος χειρισμός του ΣΥΡΙΖΑ –κι ενδεχομένως η απόπειρα να τον παγιδεύσουν στη συνέχιση μιας συγκεκριμένης μειονοτικής πολιτικής– είχε ένα ευεργετικό αποτέλεσμα: άνοιξε μια συζήτηση που κανένας δεν ήθελε να ανοίξει…

«Γιώργος Καμίνης: Ο δήμαρχος του Μνημονίου», προσωπογραφία του Αδάμ Γιαννίκου. Όλα αυτά τα χρόνια η ελληνική πρωτεύουσα βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, καθώς το ελληνικό μνημόνιο και οι τραγικές συνέπειές του αποτελούν το κεντρικότερο θέμα στο παγκόσμιο βιβλίο της κρίσης. Όσο απίστευτο κι αν θα φαίνεται στις επόμενες γενιές, όλα αυτά τα χρόνια η Αθήνα είχε δήμαρχο…

«Μαρινάκης εναντίον Μελισσανίδη: Πόλεμος στο λιμάνι με στόχο τον Δήμο», ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου και του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου. Σε ολομέτωπο πόλεμο οικονομικών συμφερόντων, στο φόντο ευρύτερων παιχνιδιών εξουσίας, με πρωταγωνιστές εφοπλιστές, εκπροσώπους μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και γνωστών πολιτικών τζακιών εξελίσσονται οι αυτοδιοικητικές εκλογές στον Πειραιά. Η ανακοίνωση του συνδυασμού «Πειραιάς Νικητής» με επικεφαλής τον Γιάννη Μώραλη και υποψήφιους, μεταξύ άλλων, τον Βαγγέλη Μαρινάκη και τον Πέτρο Κόκκαλη προβλημάτισε. Ιδίως καθώς ανέτρεψε γρήγορα τα δεδομένα και απειλεί να θέσει εκτός μάχης τον νυν δήμαρχο –και εκλεκτό του πρωθυπουργού– Βασίλη Μιχαλολιάκο. Ο Μιχαλολιάκος, εκτός από το Μαξίμου, έχει τη στήριξη του Δημήτρη Μελισσανίδη με σκοπό τις «κοινές» μπίζνες και απέναντι του τον Μητροπολίτη Πειραιά Σεραφείμ.

«Ο “ενσκήψας τραγικός τσαρλατάνος”», προσωπογραφία του Διονυσίου Καλιντέρη. Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ είναι γνωστό ότι επιδίδεται ανενόχλητος σε κηρύγματα μίσους. Λιγότερο γνωστό είναι το παρελθόν του, οι καταγγελίες του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας για την «ψυχοπαθολογική του κατάσταση» και η ικανότητά του στους ενδοεκκλησιαστικούς ελιγμούς. Αυτό που πλέον δεν κρύβεται είναι η χριστιανική αγάπη του για το ψηφοδέλτιο του Γιάννη Μώραλη στο Δήμο Πειραιά…

«Τατούλης κερνάει, Τατούλης πίνει…», ρεπορτάζ του Νίκου Τσακανίκα. Στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με περιφερειάρχη τον Πέτρο Τατούλη, πρώην βουλευτή της ΝΔ για μια εικοσαετία και πρώην υπουργό, γίνεται κάτι μάλλον «ασυνήθιστο» με τα έργα υποδομής που προκηρύσσονται, δημοπρατούνται και εκτελούνται από ιδιωτικές τεχνικές εταιρείες…

«Κυβέρνηση Σαμαρά: Τα υποβρύχια θέλουν τον Γερμανό τους!», ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου και του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου. Δώρο δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ στην Άνγκελα Μέρκελ και στα γερμανικά μονοπώλια που κατασκεύασαν το υποβρύχιο «Παπανικολής» –που γέρνει– έκανε μέσα στον Απρίλιο η κυβέρνηση…

«Πεθαίνω σαν χώρα: Κρίση και παιδί», ρεπορτάζ της Ντίνας Ιωακειμίδου. Η επέλαση των μνημονιακών «μεταρρυθμίσεων» επέφερε τη δραματική μείωση των γεννήσεων, την αύξηση των αμβλώσεων, την αύξηση των νεκρών εμβρύων, την αύξηση της βρεφικής θνησιμότητας και τους πλημμελείς προγεννητικούς ελέγχους: δραματική παρακαταθήκη μιας Ελλάδας σε ανθρωπιστική κρίση.

«Πολιτισμός των Ιδρυμάτων: Ο άξονας της Λ. Συγγρού», άρθρο του Θεόφιλου Τραμπούλη. Η οικονομική κρίση και η απόσυρση του κράτους από τον πολιτισμό αφήνει μεγάλο περιθώριο παρέμβασης σε ιδιωτικά ιδρύματα που αναλαμβάνουν ρόλο του γενναιόδωρου χορηγού, υλοποιώντας ηγεμονικές δράσεις τόσο στην παραγωγή πολιτισμού και υποδομών όσο και στη διαμόρφωση του δημόσιου χώρου.

Οι στήλες του Unfollow:

«Étant Donnés» του Αυγουστίνου Ζενάκου, «Κόκκινη γραμμή» του Νίκου Μπογιόπουλου, «Infowar» του Άρη Χατζηστεφάνου, «Διερευνητικά» του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου, «Πρακτικά» του Παναγιώτη Φραντζή

Στο Unfollow 29 διαβάστε ακόμη:

  • «του βασιλάκη σ.», ποίημα του Γιώργου Καρτάκη
  • «Το χαμόγελο που σκοτώνει», διήγημα του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη
  • «Επιστρέφοντας στον νεαρό Μαρξ», κριτική του Χρήστου Νάτση
  • «Η εξωστρεφής μιζέρια του Εθνικού μας Θεάτρου», κριτική του Θωμά Τσαλαπάτη
  • «Florilegium»: Προτάσεις και αντιπροτάσεις από την ομάδα του UNFOLLOW
  • και… «Πουτάνες», κόμικ του Σπύρου Δερβενιώτη
20
CLOSE
CLOSE