Το UNFOLLOW Ιουλίου κυκλοφορεί. Ζητήστε το στα περίπτερα.

Διαβάστε στο UNFOLLOW 19:

«Ζητούνται ναζί με «πολιτικά» για συγκυβέρνηση με τη ΝΔ» ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

«Ο Σαμαράς, ο Βορίδης, οι σημιτικοί και η νέα αφήγηση της κρίσης» ρεπορτάζ της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου και του Αυγουστίνου Ζενάκου

«Η ΕΡΤ, οι «συμβολικές» απολύσεις και η φάρσα των μεταρρυθμίσεων» ρεπορτάζ της Ντίνας Ιωακειμίδου

«Success story χωρίς happy end» άρθρο του Γιώργου Κατρούγκαλου

«Χρυσαυγίτες: οι νέο-χίτες των εφοπλιστών, τραπεζιτών και βιομηχάνων» ρεπορτάζ του Νίκου Μπογιόπουλου

«Ο νεοφιλελευθερισμός της μαντίλας» χρονικό του Άρη Χατζηστεφάνου, φωτογραφίες από την αποστολή της Στεφανίας Μιζάρα

«Πόλεμος Κόκκαλη- Μελισσανίδη με διαιτητή τον Σαμαρά» ρεπορτάζ του Κώστα Γυφτοδήμου και του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

«Η άρνηση του Ολοκαυτώματος δεν είναι «προνόμιο» μόνο της Χρυσής Αυγής» ρεπορτάζ του Spy- Jungle Report

«Οικονομική ή οικολογική κρίση; (Μέρος Α’)» ρεπορτάζ της Νέλλης Ψαρρού

«Η τρομερή επιμονή∙ κι ο τρόπος της» άρθρο του Δημήτρη Παπανικολάου

«Μια πόρτα πρέπει να είναι ή ανοιχτή ή κλειστή», διήγημα του Χρήστου Αγγελάκου

«Ο συμμαθητής μου Ιάκωβος», ποίημα της Παυλίνας Μάρβιν

Οι στήλες του UNFOLLOW:

«Τεχνηέντως» του Αυγουστίνου Ζενάκου, «Κόκκινη γραμμή» του Νίκου Μπογιόπουλου, «Lapsus Calami» της Έφης Γιαννοπούλου, «Μεσαιωνικά» του Θεόφιλου Τραμπούλη, «Αυθάδειες» της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου, «Ανάβαλε για λίγο το θάνατό σου» του Old Boy, «Ερωτοπραξίες» του George Le Nonce, «Infowar» του Άρη Χατζηστεφάνου, «Διάπλασις των παίδων» του Πιτσιρίκου, «Αδέσποτη» του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου, «Πρακτικά» του Παναγιώτη Φραντζή και η έκτακτη στήλη «Κέντρο Υποδοχής» την οποία αυτό το μήνα γράφει ο Βασίλης Κουφόπουλος.

Τα θέματα του UNFOLLOW 19, αναλυτικά:

«Success story χωρίς happy end» άρθρο του Γιώργου Κατρούγκαλου. Ακόμη κι αν η πολυθρύλητη «ανάκαμψη» έρθει εντός του 2014, αν και, λαμβάνοντας υπόψη τις συνεχείς διαψεύσεις των στόχων, αυτό μάλλον δεν θα συμβεί, οι πολιτικές που εφαρμόζονται προαναγγέλλουν υποτονική ανάκαμψη χωρίς νέες θέσεις εργασίας, μισθούς Βουλγαρίας και ποσοστά ανεργίας πάνω από 20%, σε συνδυασμό με τη διάλυση όχι μόνον των εργασιακών δικαιωμάτων, αλλά και κάθε άλλης ρύθμισης της οργανωμένης κοινωνικής συμβίωσης. Τα χειρότερα είναι μπροστά μας…

«Bulgarian story» άρθρο του Διονύση Ελευθεράτου. Εδώ μας λένε πως με μισθούς Βουλγαρίας και «φιλική» φορολογία θα γίνουμε Εδέμ ξένων επενδύσεων. Τι δεν μας λένε; Ότι η γειτονική χώρα έχει στερέψει από ξένες επενδύσεις…

«Ο λόγος που δεν έβγαλε ο Τσίπρας» κείμενο του λογογράφου. Ένα χρόνο μετά τις εκλογές και λίγο μετά το πραξικοπηματικό κλείσιμο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης από τον πρωθυπουργό, καταγράφουμε αυτά που δεν ακούσαμε στην ομιλία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην πλατεία Συντάγματος.

«Πόλεμος Κόκκαλη- Μελισσανίδη με διαιτητή τον Σαμαρά» ρεπορτάζ του Κώστα Γυφτοδήμου και του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου. Στον «αέρα» βρίσκεται η πολυδιαφημιζόμενη και σκανδαλώδης αποκρατικοποίηση του ΟΠΑΠ, με ορατό πλέον το ενδεχόμενο να ακυρωθεί η πώλησή του, αφού η κοινοπραξία της EMM DELTA, που επικράτησε στο διαγωνισμό για την εξαγορά του, διαφωνεί με τους όρους για την εκμετάλλευση των κρατικών λαχείων και αμφισβητεί τη σύμβαση του ΟΠΑΠ με την Intralot του Σωκράτη Κόκκαλη, που είναι ο τεχνολογικός πάροχος του οργανισμού!

«Ο Σαμαράς, ο Βορίδης, οι σημιτικοί και η νέα αφήγηση της κρίσης» ρεπορτάζ της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου και του Αυγουστίνου Ζενάκου. Καταγγελία του διπόλου «μνημόνιο- αντιμνημόνιο», επαναφορά της «ισχυρής Ελλάδας», «νόμος και τάξη» στους δρόμους και Ευρώπη στην τηλεόραση. Ξεπούλημα, παράδοση της εθνικής κυριαρχίας, με πρόσχημα μια ευρωπαϊκή προοπτική με ισότιμους όρους, και συνεργασία με την ακροδεξιά. Έτσι σχεδιάζεται να παιχτεί το παιχνίδι από δω και πέρα…

«Αντώνης Σαμαράς: ο τελευταίος των Ρεπουσιστών» ρεπορτάζ του Λεωνίδα Βατικιώτη. Η Μαρία Ρεπούση, κήρυκας της κοσμοπολίτικης γραμμής της αστικής τάξης τόσο στην ιστορική επιστήμη όσο και στην πολιτική. Αδίκως δέχεται τόσα πυρά όταν ο Αντώνης Σαμαράς, πολύ πιο μαχητικός υπερασπιστής των ιδεών της, σχεδόν ακτιβιστής μουτζαχεντίν του ρεπουσισμού, βρίσκεται στο απυρόβλητο…

«Ζητούνται ναζί με “πολιτικά” για συγκυβέρνηση με τη ΝΔ» ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου. Σε αναζήτηση βιογραφικών φασιστοειδών με βαθιά γνώση της ναζιστικής ιδεολογίας αλλά και ικανότητα να ντύνουν τον ακραίο λόγο τους με πειστικό «εθνικιστικό» περίβλημα βρίσκεται η ηγεσία της Χρυσής Αυγής, προκειμένου να στελεχώσει τα ψηφοδέλτιά της στις επόμενες εκλογές. Στόχος: η συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία…

«Χρυσαυγίτες: οι νέο-χίτες των εφοπλιστών, τραπεζιτών και βιομηχάνων» ρεπορτάζ του Νίκου Μπογιόπουλου. Ο Μπρεχτ είχε δίκιο όταν έλεγε ότι «ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί παρά σαν καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή, σαν ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισμός». Όπως αποδεικνύει η Χρυσή Αυγή, τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει: από τους εφοπλιστές ως τις τράπεζες κι από τις αεροπορικές εταιρείες ως τη Χαλυβουργία, οι έλληνες νεοναζί φροντίζουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, εκτός και εντός της Βουλής.

«Η άρνηση του Ολοκαυτώματος δεν είναι “προνόμιο” μόνο της Χρυσής Αυγής» ρεπορτάζ του Spy- Jungle Report. Στην Ελλάδα οι χώροι που αρνούνται τη θηριωδία, αν εξαιρέσουμε τους κατεξοχήν ναζιστικούς, περιλαμβάνουν τη λεγόμενη «πατριωτική αριστερά» όσο και τη λεγόμενη «λαϊκή πατριωτική (ακρο)δεξιά». Και φυσικά τη Νέα Δημοκρατία.

«Ο νεοφιλελευθερισμός της μαντίλας» ρεπορτάζ του Άρη Χατζηστεφάνου φωτογραφίες από την αποστολή της Στεφανίας Μιζάρα. Η τουρκική εξέγερση ίναι ο προάγγελος του οικονομικού αδιεξόδου στο οποίο οδηγείται η χώρα με τις νεοφιλελεύθερες επιλογές του Ερντογάν, ο οποίος παρά τις επικρίσεις που δέχτηκε από δυτικές κυβερνήσεις (με εξαίρεση την ελληνική, που έβλεπε στο πρόσωπό του ένα πρότυπο διακυβέρνησης) δεν αποτελεί μια οπισθοδρομική εικόνα της ανατολής αλλά εικόνα του μέλλοντος.

«Η ΕΡΤ, οι “συμβολικές” απολύσεις και η φάρσα των μεταρρυθμίσεων» ρεπορτάζ της Ντίνας Ιωακειμίδου. Κάθε χρόνο υιοθετούνται σχεδόν 8.000 αποφάσεις κανονιστικού χαρακτήρα από την κεντρική κυβέρνηση. Την ίδια ώρα, οι λειτουργίες παροχής υπηρεσιών προς τους πολίτες αντιπροσωπεύουν μόλις το 4% του συνόλου της διοίκησης. Το αποτέλεσμα είναι το κόστος της γραφειοκρατίας να προσδιορίζεται στο 6,8% του ΑΕΠ, δηλαδή σε 14 δις ευρώ, όταν ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανέρχεται στο 3,5%. Θα εξοικονομηθούν αντίστοιχα ποσά από τη διενέργεια των απολύσεων; Τι σημασία έχει; Οι απολύσεις έχουν «συμβολικό χαρακτήρα», όπως είπε και ο πρωθυπουργός…

«Πληρώνουμε για να μας αγοράσουν;» ρεπορτάζ του Αδάμ Γιαννίκου. Το success story του ελληνικού σουρεαλισμού: ανακαινίζοντας αεροδρόμια που είναι προς πώληση από το ΤΑΙΠΕΔ, η ελληνική κυβέρνηση πληρώνει με χρήματα που δεν έχει τις ιδιωτικές εταιρείες από τις οποίες ζητεί να αγοράσουν τα αεροδρόμια.

«Η αρπαγή των ελληνικών υδρογονανθράκων» ρεπορτάζ του Αυγουστίνου Ζενάκου και του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου. Σε σκάνδαλο διαρκείας εξελίσσεται η υπόθεση με την απευθείας παραχώρηση από την κυβέρνηση των αδειών εκμετάλλευσης των πετρελαϊκών κοιτασμάτων του Πρίνου στον επιχειρηματικό όμιλο «Ενεργειακή Αιγαίου», μεγαλομέτοχο της Kavala Oil. Πίσω από όλα αυτά κρύβεται η παραχώρηση του ενεργειακού πλούτου της χώρας σε αμερικανικά κεφάλαια και στον μονοπωλιακό κολοσσό BP.

«Οικονομική ή οικολογική κρίση; (Μέρος Α’)» ρεπορτάζ της Νέλλης Ψαρρού. Έχει νόημα να μιλάμε για οικολογία, για προστασία του περιβάλλοντος, για απειλούμενα ζώα και περιοχές Νατούρα όταν στη χώρα μας υπάρχουν 1,5 εκατομμύρια άνεργοι; Μπορεί το περιβάλλον να μπει στον «πάγο» μέχρι να ανακάμψει η οικονομία μας; Πόσο σημαντική φαντάζει η οικολογική κρίση, που ήταν στο κέντρο του ενδιαφέροντος πριν από μόλις τέσσερα χρόνια, υπό το πρίσμα της κυριαρχίας της οικονομικής κρίσης; Ας απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα μέσω ενός επίκαιρου παραδείγματος: τα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική.

«Η τρομερή επιμονή∙ κι ο τρόπος της» άρθρο του Δημήτρη Παπανικολάου. Η τρομερή επιμονή γίνεται σιγά σιγά και μια αναζήτηση τρόπου. Το εναγώνιο ψάξιμο της μορφής, η αναζήτηση τρόπου εκφοράς, έκφρασης και απεύθυνσης, γίνεται σήμερα δυνατότητα ριζοσπαστική.

«Το θέατρο του πουρμπουάρ: Θέαμα και ηθοποιοί στη φτώχεια» ρεπορτάζ του Παναγιώτη Φραντζή. Η αλλαγή καλλιτεχνικής ηγεσίας στο Εθνικό Θέατρο φωτίζει ένα καινούργιο τοπίο που διαμορφώνεται στο χώρο του θεάτρου: Αυτοχρηματοδοτούμενες παραγωγές, μείωση κόστους, κυριαρχία των ιδιωτών και των ιδρυμάτων. Παράλληλα, προωθούνται εργασιακές σχέσεις που υπονομεύουν την επαγγελματική υπόσταση των ηθοποιών, ενώ η αγωνιστική δράση του σωματείου τους έχει ανασταλεί.

Στο UNFOLLOW 19 διαβάστε ακόμη:

«Μια πόρτα πρέπει να είναι ή ανοιχτή ή κλειστή», διήγημα του Χρήστου Αγγελάκου

«Ο συμμαθητής μου Ιάκωβος», ποίημα της Παυλίνας Μάρβιν

«Πρόχειρο». Γράφουν: Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου, Μιλτιάδης Φίνος, Ροντιόν Ρομάνοβιτς. Φωτογραφία: Στεφανία Μιζάρα. Σχέδια: Ντίνος Διμολάς

«Ανακόλουθα». Γράφουν: Old Boy, Έφη Γιαννοπούλου, Θεόφιλος Τραμπούλης

«Florilegium». Πολιτιστικές προτάσεις από όλη την ομάδα του UNFOLLOW

και… «Πουτάνες», κόμικ του Σπύρου Δερβενιώτη

20
CLOSE
CLOSE