Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τηρεί τις προεκλογικές της δεσμεύσεις και στα ΜΜΕ, προχωρώντας αποφασιστικά στην κάθαρσή τους. Και γι’ αυτό, δημοπρατώντας τέσσερις τηλεοπτικές άδειες, κυριολεκτικά …τσάκισε την διαπλοκή, αντικαθιστώντας τρεις παλιούς μεγαλοεπιχειρηματίες καναλάρχες με δύο νέους, φρέσκους και έτοιμους να προσθέσουν νέες σελίδες στο βιβλίο της ελεγχόμενης, συστημικής και εχθρικής προς την κοινωνία, ενημέρωσης!

Από την πλευρά τους, νέοι και παλιοί καναλάρχες έδειξαν πρωτοφανή ετοιμότητα να διαθέσουν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, σε εποχή κρίσης και σε ένα κλάδο που κατά δήλωσή τους είναι ζημιογόνος. Με προφανή στόχο, αφενός να εξασφαλίσουν την πρόσβαση στο νέο σκηνικό της διαπλοκής που στήνεται από την κυβέρνηση και, αφετέρου, να έχουν ένα ισχυρό μέσο πίεσης για να εκβιάζουν και να «ξεπλένουν» τα ανομήματά τους, καθώς ο καθένας «σέρνει» μαζί του ανοιχτούς λογαριασμούς.
Όπως συμβαίνει πάντα δε, το συμβόλαιο που θα σφραγίσει αυτό το σκηνικό, με συνεταίρους τους καναλάρχες, την κυβέρνηση και φυσικά τις τράπεζες, θα υπογραφεί με το αίμα των εργαζομένων στα ΜΜΕ. Τόσο των χιλιάδων που θα απολυθούν από τα κανάλια τα οποία θα κλείσουν ή θα συρρικνωθούν, όσο και εκείνων που θα συνεχίσουν να εργάζονται, στα παλιά και τα νέα «μαγαζιά».

Δεν χωράει αμφιβολία ότι τα 246 εκατ. που διατέθηκαν για τις τέσσερις άδειες θα κληθούν να τα αποσβέσουν οι εργαζόμενοι. Με νέες μειώσεις μισθών, με συνθήκες γαλέρας στη δουλειά τους, αλλά και με λιγότερα δικαιώματα. Η κυβέρνηση, άλλωστε, φροντίζει να διαμορφώσει το κατάλληλο νομικό πλαίσιο υπέρ των επιχειρηματιών: Ήδη, ολοκληρώνει τη διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος και των Ταμείων, με τις ενοποιήσεις και την κλοπή των αποθεματικών τους, ενώ σύντομα και στο πλαίσιο της νέας «αξιολόγησης» από τους δανειστές, σχεδιάζει να διευκολύνει τις μαζικές απολύσεις, να μειώσει στο ελάχιστο τις αποζημιώσεις και να επιβάλει αντιδραστικούς περιορισμούς στο δικαίωμα της απεργίας και της συνδικαλιστικής δράσης.

Ακόμη και η πολυδιαφημισμένη διασφάλιση 400 θέσεων εργασίας ανά κανάλι συνιστά απάτη από την πλευρά της κυβέρνησης. Κι αυτό διότι την άνοιξη, όπως καταγγέλθηκε από τα σωματεία των τεχνικών (η ΕΣΗΕΑ δεν ακούστηκε…) υπαναχώρησε μετά τις πιέσεις των καναλαρχών από τη δημόσια δέσμευσή της ότι οι θέσεις αυτές θα αντιστοιχούσαν στο σύνολό τους σε ειδικότητες τεχνικών, διοικητικών και δημοσιογράφων και τις περιόρισε στο μισό, δηλαδή στις 200. Έτσι, άφησε στους ιδιοκτήτες τους το περιθώριο να χρησιμοποιήσουν τις υπόλοιπες 200, με όποιο τρόπο θέλουν και κατά πάσα πιθανότητα για το «πανελολόι», το τηλεκουτσομπολιό και άλλες παντελώς άσχετες ειδικότητες.

Αλήθεια, πόσο ακόμα μπορεί να αντέξει αυτός ο κλάδος τον μνημονιακό εφιάλτη της ανεργίας, της καταστροφής των κεκτημένων, της διαφθοράς; Πόσο μπορεί η κοινωνία να ανεχτεί την ξεδιάντροπη εκχώρηση του αγαθού της ενημέρωσης στα κοράκια του κεφαλαίου και στα διάφορα κέντρα εξουσίας;
Πόσο ακόμα θα συνεχίζουν να κλείνουν κανάλια, εφημερίδες, ραδιόφωνα, περιοδικά και οι εργαζόμενοι του κλάδου να περιμένουν «φως» από διαπραγματεύσεις με τους σφαγιαστές μας, κυβέρνηση και εργοδότες; Πόσο θα συνεχίσουν να μας κοροϊδεύουν οι πλειοψηφίες στις διοικήσεις των συνδικαλιστικών ενώσεων του κλάδου, οι οποίες είναι συνένοχες για τα αλλεπάλληλα εγκλήματα που συντελούνται και τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους συναδέλφους που θα μείνουν άνεργοι και την «ελεύθερη ενημέρωση» που πλήττεται;

• Εδώ και τώρα ο κλάδος πρέπει να κινηθεί με διαδικασίες βάσης σε απεργιακές κινητοποιήσεις διαρκείας ενάντια σε κυβέρνηση και εργοδότες, ενάντια σε ολόκληρο το σύστημα παλιάς και νέας διαπλοκής.
• Εδώ και τώρα τα ασφαλιστικά ταμεία και το κράτος πρέπει να διασφαλίσουν κάθε εργαζόμενο απέναντι στην απειλή της ανεργίας και της απώλειας καλύψεις σε υγεία και πρόνοια.
• Εδώ και τώρα, οφείλουμε να αγωνιστούμε για να ενωθούν όλοι οι εργαζόμενοι στον κλάδο των ΜΜΕ σε ένα ενιαίο συνδικάτο και να ασφαλιστούν σε ένα ενιαίο Ταμείο
• Εδώ και τώρα οφείλουμε να διεκδικήσουμε μια νέα συλλογική σύμβαση εργασίας, η οποία θα εγγυάται αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και αμοιβές για όλους τους εργαζόμενους, σε έντυπα και ηλεκτρονικά Μέσα.
• Εδώ και τώρα οφείλουμε να επιβάλουμε κανόνες δεοντολογίας στην ενημέρωση, που θα διασφαλίζουν τον κοινωνικό-εργατικό έλεγχο σε όλα τα επίπεδα.
Το «μαύρο» δεν απειλεί τις τηλεοπτικές οθόνες, είναι «μαύρο» στην ζωή χιλιάδων εργαζόμενων και των οικογενειών τους.

Πρωτοβουλία για την Ανατροπή

20
CLOSE
CLOSE