«Κριτικά σκεπτόμενες προσωπικότητες» και «λαϊκέςμάζες» – Το πρώτο κοινό έργο Μαρξ – Ένγκελς: «Η Αγία οικογένεια, ή κριτική της κριτικής κριτικής» (9-11/ 1844) είναι η θεματική της διάλεξης που πραγματοποιείται την Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου στις 6.30μ.μ. στο αμφιθέατρο Μ318 του Ε.Μ.Π.

Ο υποκειμενικός ιδεαλισμός των νεαρών εγελιανών: ο “κριτικός ριζοσπαστισμός” που οδηγεί στη στροφή από τον αντικειμενικό στον υποκειμενικό ιδεαλισμό και στην αυτοαναφορική εσωστρέφεια.

Γιατί ο Μπ. Μπάουερ απορρίπτει την εγελιανή “απόλυτη ιδέα”, θεωρεί κομβική την επίλυση της αντίφασης μεταξύ υπόστασης και αυτοσυνείδησης και απολυτοποιεί την αυτοσυνείδηση; Από την ιδέα, κατά την οποία είναι εφικτή η αναδόμηση της κοινωνίας μέσω της αλλαγής της συνείδησης, στην παραίτηση από την αλλαγή της κυρίαρχης τάξης πραγμάτων.

Πως ορισμένου τύπου “αριστερός ριζοσπαστισμός” -στη βάση της πρακτικής παραίτησης από τον μετασχηματισμό της πραγματικότητας- αρκείται στην αρνητική κριτική πλευρών της, στην αλλαγή των αντιλήψεων για αυτή την πραγματικότητα, θεωρώντας την τελευταία ανυπέρβλητη και ανίκητη. Η ελιτίστικη “θεωρία” περί πανίσχυρων “κριτικών προσωπικοτήτων”, με αντίστοιχη αφ’ υψηλού θεώρηση του λαού ως “εχθρού του πνεύματος” και ποταπού-παθητικού υλικού στοιχείου της ιστορίας.

Η αντίληψη κατά την οποία κινητήριος δύναμη της ιστορίας είναι η διανοητική δραστηριότητα, ο αγώνας των ιδεών-εννοιών στα κεφάλια της αυτόκλητης “πρωτοπορίας”, των “κριτικά σκεπτόμενων προσωπικοτήτων”, των “κριτικών κριτικών”. Οι εκλεκτές προσωπικότητες που διαθέτουν “υψηλά ανεπτυγμένη ατομική αυτοσυνείδηση” ως ενεργητικοί δημιουργοί της ιστορίας και η βεβαρημένη από υλικές βιοποριστικές φροντίδες “μάζα” του λαού, ως αδρανής και παθητική.

Πως η «κριτική προσωπικότητα» αναλαμβάνει τις λειτουργίες του αποκλειστικού φορέα του κοινωνικού ιδεώδους, ενώ θεωρεί αυτοαναφορικά ως βεβήλωση του ιδεώδους κάθε εμπλοκή σε αυτό των λαϊκών μαζών, του προλεταριάτου κ.ο.κ.

Ο επαναστατικός φιλοσοφικός αναστοχασμός από τους Μαρξ & Ένγκελς της συμβολής των νεαρών χεγκελιανών, του εγελιανού ιδεαλισμού και της ιδεοκρατίας εν γένει. Ανάδειξη των γνωσιολογικών ριζών του ιδεαλισμού.

Κριτική εξέταση της ιστορίας του γαλλικού υλισμού και της σύγκρουσης μεταξύ υλισμού – ιδεαλισμού. Ανίχνευση της σύνδεσης μεταξύ υλισμού και επαναστατικής προοπτικής (των ιδεών του σοσιαλισμού/κομμουνισμού).

Ζητήματα διαλεκτικής. Για τον καθοριστικό ρόλο της υλικής παραγωγής. Σκιαμαχίες ιδεών και κοινωνικές υλικές ανάγκες. Το πρόβλημα του ιστορικού υποκειμένου. Η ανάδειξη του ρόλου των λαϊκών μαζών: μάζες και προσωπικότητα στην ιστορία. Η φιλοσοφία του Φόιερμπαχ εκλαμβάνεται ως θεωρητική βάση του κομμουνισμού.

Επανεμφάνιση εκδοχών ελιτίστικου «αριστερού ριζοσπαστισμού» στη σύγχρονη πραγματικότητα. Η επικαιρότητα της κριτικής που άσκησαν οι Μαρξ και Ένγκελς.

Την Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου στις 6.30μ.μ. στο αμφιθέατρο Μ318 της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Ε.Μ.Π. – τ. πτέρυγα των Ηλεκτρολόγων προς την οδό Μπουμπουλίνας, 3ος όρ. (είσοδος από οδό Στουρνάρη)

Σου άρεσε αυτό το θέμα; Βοήθησέ μας να συνεχίσουμε ενισχύοντας το INFO-WAR
No more articles