«Οι θέσεις του Μαρξ για τον Φόιερμπαχ. Το «μεγαλοφυές έμβρυο της νέας κοσμοθεώρησης» (Φ. Ένγκελς)» είναι η θεματική της διάλεξης που πραγματοποιείται την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου στις 6.30μ.μ. στο αμφιθέατρο Μ318 του Ε.Μ.Π.

Οι θέσεις για τον Φόιερμπαχ ως σταθμός στη διαμόρφωση του μαρξισμού (αρχές του 1845, εξορία και μετάβαση στις Βρυξέλλες): Οι περιορισμοί της ενατενιστικής-εποπτικής σχέσης του παραδοσιακού υλισμού προς την αντικειμενική πραγματικότητα, που δεν μπορεί να συλλάβει την πρακτική ως αντικειμενική δραστηριότητα, αφήνοντας την ενεργό πλευρά του υποκειμένου στη δικαιοδοσία του ιδεαλισμού. Η επαναστατική πρακτικά κριτική δραστηριότητα σε αντιδιαστολή με την αγοραία.

Η κοινωνική πρακτική ως γενεσιουργός βάση της νοητικής σύλληψης της πραγματικότητας και ως κριτήριο της αλήθειας. Απόσπαση της νόησης από την πράξη και σχολαστικισμός.

Ο ενατενιστικός υλισμός της απόσπασης της μεταβολής των συνθηκών από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Ο διχασμός της κοινωνίας σε υπεράνω αυτής «υποκείμενα-εκπαιδευτές» και «αντικείμενα-εκπαιδευόμενους», σε «διαφωτιστές-καθοδηγητές» και «εκτελεστές» κ.ο.κ. Η νομοτελής «εκπαίδευση των εκπαιδευτών», ο μετασχηματισμός των αντικειμενικών και υποκειμενικών όρων ως «επαναστατική πράξη». Κοινωνικοπολιτικές και παιδαγωγικές προεκτάσεις.
Η ανεπάρκεια της φοϋερμπαχιανής αντίληψης της θρησκευτικής αυτοαποξένωσης ως δεδομένου και της αναγωγής της θρησκείας στην εγκόσμια βάση της. Το καθήκον της διερεύνησης της αντιφατικότητας για τον επαναστατικό μετασχηματισμό της και την (θεωρητική & πρακτική) άρση κάθε μυστικισμού.

Η ανεπάρκεια της φοϋερμπαχιανής στροφής στην εποπτεία σε αντιδιαστολή με την ιδεαλιστική αφηρημένη νόηση. Η αναγκαιότητα σύλληψης της πρακτικής ως βάσης της ιδιότυπα ανθρώπινης αισθητηριακότητας.

Η μονομέρεια της αναγωγής από τον Φόυερμπαχ της θρησκευτικής ουσίας στην ανθρώπινη και της τελευταίας σε μια αφαίρεση που κατοικεί στο κάθε μεμονωμένο υποκείμενο. Η πραγματικότητα της ουσίας του ανθρώπου ως «διατεταγμένο σύνολο (ensemble) των κοινωνικών σχέσεων». Όσο δεν γίνεται αντιληπτό αυτό είναι νομοτελές: 1. να συλλαμβάνεται η θρησκευτικότητα και κάθε μυστικισμός ανιστορικά, έχοντας ως προϋπόθεση το μεμονωμένο αφηρημένο ανθρώπινο άτομο και 2. η ανθρώπινη ουσία να συλλαμβάνεται μόνο στη νατουραλιστική αμεσότητα της βωβής γενικότητας του «γένους».

Αδυναμία αντίληψης του «θρησκευτικού θυμικού» και του αφηρημένου ατόμου- φορέα του ως αναγκαίου γεννήματος συγκεκριμένου ιστορικού τύπου κοινωνικών σχέσεων.

Η πρακτική ουσιώδης βάση συγκεκριμένου ιστορικά κοινωνικού βίου ως γενέτειρα των μυστικισμών.

Η εποπτεία (ενατενιστική στάση) των μεμονωμένων ατόμων της κοινωνίας των ιδιαωτών ως η μέγιστη σύλληψη του εποπτικού υλισμού, σε αντιδιαστολή με την αντίληψη της αισθητηριακότητας ως πρακτικής δραστηριότητας.

Η εμπλοκή του ενατενιστικού υλισμού στην αστική κοινωνία των ιδιωτών. Ο νέος υλισμός ως προοπτική εξανθρωπισμού της κοινωνίας και κοινωνικοποίησης του ανθρώπου.

Η επανάπαυση της ενατενιστικής και θεωρησιακής φιλοσοφίας σε ερμηνείες του κόσμου ως έχει. Η επαναστατική θεωρία ως όρος του επαναστατικού μετασχηματισμού της ανθρωπότητας.

Την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου στις 6.30μ.μ. στο αμφιθέατρο Μ318 της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Ε.Μ.Π. – τ. πτέρυγα των Ηλεκτρολόγων προς την οδό Μπουμπουλίνας, 3ος όρ. (είσοδος από οδό Στουρνάρη)

Σου άρεσε αυτό το θέμα; Βοήθησέ μας να συνεχίσουμε ενισχύοντας το INFO-WAR