Βέβαια εδώ χωρούν πολλά ερωτήματα. Τι είμαστε τελικά; Εκπαιδευτικοί ή δια βίου εκπαιδευόμενοι; Ανειδίκευτοι ή υπερειδικευμένοι; Άνεργοι ή με 3 δουλειές του ποδαριού; Ανασφάλιστοι ή αυτασφάλιστοι; Συμβιβασμένοι ή πεινασμένοι; Πάντως σε κάθε περίπτωση ευέλικτοι και αναλώσιμοι.
Έχουμε ξεχάσει ότι είμαστε εκπαιδευτικοί. Έχουμε συμβιβαστεί με την ιδέα της εργασιακής περιπλάνησης, λέγοντας στον εαυτό μας ότι είναι κάτι προσωρινό και ότι θέλει θυσίες η εργασιακή αποκατάσταση, αλλά πλέον αυτή η περίοδος διαρκώς παρατείνεται τείνοντας να γίνει μόνιμη. Το προφίλ ενός απόφοιτου παιδαγωγικής ή καθηγητικής σχολής περιλαμβάνει την εργασιακή περιπλάνηση σε δουλειές που προσφέρουν χαρτζιλίκια ή απλώς εμπειρία και καινούρια bullets στο βιογραφικό, από φροντιστήρια μέχρι καφετέριες, χωρίς συλλογικές συμβάσεις, χωρίς στοιχείωδη εργατικά δικαίωματα με συμβιβασμένες συμβάσεις ή μαύρη εργασία. Κι όλο αυτό νομιμοποιείται από μια λογική συμβιβασμού σε ένα πλέγμα χαμηλών απαιτήσεων, μια λογική του να λες κι ευχαριστώ που έχεις και μια δουλίτσα. Έχουμε φτάσει σε σημείο να αμφισβητούμε κάθε μέρα την δυνατότητα μας να τα βγάλουμε πέρα οικονομικά, αγωνιώντας για το αν θα ανανεωθεί η σύμβαση, αν θα μας ξαναπάρουν αναπληρώτριες/ες, αν θα βγει καινούρια προκήρυξη στα ντροπιαστικά voucher. Εννοείται φυσικά ότι μας στερείται κάθε δυνατότητα να οργανώσουμε τη ζωή μας και το μέλλον μας, γεγονός που οδηγεί στον κατακερματισμό της προσωπικότητας μας και στην καταβαράθρωση των προσδοκιών μας.

Την ίδια στιγμή που οι εν δυνάμει εκπαιδευτικοί βρισκόμαστε σε αυτή την κατάσταση, η εκπαίδευση βιώνει μια τεράστια κρίση. Εκατοντάδες σχολεία έχουν κλείσει ή συγχωνευθεί, οι συνταξιοδοτήσεις δεν συνοδεύονται από αντίστοιχες προσλήψεις (η λέξη διορισμός έχει βγει από την ατζέντα του υπουργείου!), με αποτέλεσμα να υπάρχουν χιλιάδες λειτουργικά κενά και υπεράριθμα τμήματα. Σε αυτές, λοιπόν, τις συνθήκες δραματικών περικοπών στον κρατικό προϋπολογισμό θα βρεθούμε αντιμέτωποι με την εκτίναξη της αδιοριστίας και της ελαστικής εργασίας με προσλήψεις εκπαιδευτικών όχι μόνο μέσω ΕΣΠΑ αλλά και μέσω voucher από το Υπουργείο Εργασίας πεντάμηνης ή οκτάμηνης διάρκειας και δουλοκτητικά σύμφωνα απασχόλησης των 400 ευρώ σε εκπαιδευτικές δομές που θα πάψουν να βρίσκονται υπό την αιγίδα του ΥΠΟΠΑΙΘ. Η ευθύνη για την υποβάθμιση της εκπαίδευσης επιχειρείται να μετατεθεί στις πλάτες των εκπαιδευτικών μέσω της αξιολόγησης και του αυστηρού πειθαρχικού δικαίου, αλλά και των γονέων, που για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της εκπαίδευσης καταφεύγουν σε φροντιστήρια και ιδιαίτερα. Το μεγαλύτερο κόστος το επωμίζονται τα παιδιά, που καλούνται από νωρίς να προσαρμοστούν στο πρότυπο του πειθήνιου εργαζόμενου. Η εκπαίδευση έχει πάψει να θεωρείται κοινωνικό αγαθό και αντιμετωπίζεται σαν μια αντιπαραγωγική επιχείρηση που πρέπει να προσαρμοστεί στους νόμους της αγοράς. Είναι επίθεση στα εκπαιδευτικά και μορφωτικά δικαίωματα της νέας γενιάς θέλει να διαμορφώσει μια νέα γεννιά νέων εργαζομένων που θα κουμπώνει στον εργασιακό μεσσαίωνα που ετοιμάζουν.

Βέβαια η εκπαίδευση δεν βρίσκεται σε κοινωνικό κενό. Η εκπαιδευτική πολιτική που ασκείται και εφαρμόζεται από τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ( ως συνέχεια και της πολιτικής των προήγουμενων κυβερνήσεων), αποτελεί κομμάτι της γενικότερης νεοφιλελεύθερης πολιτικής η οποία εφαρμόζεται και στη χώρα μας με συντονισμένες κινήσεις μέσω των εντολών της ΕΕ, με σκοπό την ακόμα μεγαλύτερη συγκέντρωση του πλούτου σε λίγα χέρια και την ακόμα μεγαλύτερη δική μας φτωχοποίηση. Η ΕΕ μαζί με τα ντόπια οικονομικά συμφέροντα μέσω των μνημονίων προωθούν την υποβάθμιση και την εξαγορά του δημόσιου τομέα, καταστρέφουν το κοινωνικό κράτος και καταστρατηγούν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα στο βωμό του κέρδους. Τελικά υποτιμούν την ίδια την ανθρώπινη υπόσταση καθιστώντας τον άνθρωπο εργαλείο κερδοφορίας.

Μπροστά σε αυτό το φαινομενικό αδιέξοδο δεν χωρούν ούτε οι συντεχνιακές διεκδικήσεις ούτε η ατομική εξέγερση μέσω καναπέ. Πιστεύουμε πως μόνο μέσω της συλλογικότητας και του αγώνα μπορούμε να ανατρέψουμε τους όρους που δημιουργούν αυτή την πραγματικότητα και να προτάξουμε μια άλλη, βάσει των αναγκών μας και των αδιαπραγμάτευτων δικαιωμάτων της κοινωνικής πλειοψηφίας. Γι’ αυτό προχωρούμε στην ανασύσταση του συλλόγου αδιόριστων εκπαιδευτικών προκειμένου να οργανωθούμε σε αγωνιστική κατεύθυνση όλοι οι άνεργοι, αναπληρωτές, ωρομίσθιοι και αδιόριστοι εκπαιδευτικοί, χωρίς διαχωρισμούς και συντεχνιακές λογικές. Ο σύλλογος αυτός ήταν ο πρωταγωνιστής της συγκλονιστικής μάχης κατά του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ το 1998, μιας μάχης που σε μια εποχή κινηματικής νηνεμίας πέτυχε νίκες (μεγάλη αύξηση διορισμών από την επετηρίδα τότε) αλλά και διαμόρφωσε αγωνιστική συνείδηση σε μια ολόκληρη γενιά. Σήμερα, η κρισιμότητα της εποχής, δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη για την ανασύσταση ενός τέτοιου συλλόγου.

Ως σκοπούς και αιτήματα του συλλόγου θέτουμε:
Άμεσος διορισμός όλων των εκπαιδευτικών. Κάλυψη των αναγκαίων κενών στα σχολεία.
Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Ριζική μείωση των ωρών εργασίας και ταυτόχρονη ριζική αύξηση των αποδοχών. Ίση αμοιβή για ίση εργασία.
Πλήρη ασφαλιστική κάλυψη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους και για όσο διάστημα βρίσκονται στην ανεργία.
Να καταργηθούν τα προγράμματα δουλείας του ΟΑΕΔ.
Αύξηση κονδυλίων για την εκπαίδευση
Επαναλειτουργία των συγχωνευμένων σχολείων
Αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων που απορρέουν από το πτυχίο
Επαναφορά της επετηρίδας. Κατάργηση του ΑΣΕΠ.
Παιδαγωγική ελευθερία και αναγνώριση της επαγγελματικής συγκρότησης του εκπαιδευτικού από την κοινωνία
Αύξηση των μισθών και των συντάξεων
Κατάργηση της κάθετης ιεραρχίας στην εκπαίδευση
Ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο για όλα τα παιδιά. Ποιοτική αναβάθμιση της παρεχόμενης παιδείας, ουσιαστική μόρφωση και όχι επιφανειακή κατάρτιση και κατακερματισμένη γνώση των μαθητών. Μείωση των παιδιών ανά τμήμα.

Βασική μας αρχή είναι η λειτουργία του συλλόγου με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, με ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων τη γενική συνέλευση. Θέλουμε ένα σύλλογο ενιαίο, ανοιχτό και δημοκρατικό. Δεν θέλουμε ένα σύλλογο σφραγίδα ή ένα κλειστό, κομματικοκεντρικό σύλλογο. Οι δράσεις του συλλόγου θα περιλαμβάνουν:

Συσπείρωση όλων των αδιόριστων και επισφαλώς εργαζομένων εκπαιδευτικών. Παρεμβάσεις σε σχολεία, φροντιστήρια, χώρους εργασίας και σχολές.
Μαζικές παραστάσεις διαμαρτυρίας σε υπουργεία, διευθύνσεις εκπαίδευσης κλπ.
Συντονισμό με σωματεία εκπαιδευτικών, με το σωματείο εργαζομένων στα φροντιστήρια, με τις δομές οργάνωσης των ανέργων (Δίκτυο ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων, ATTACK)
Συντονισμό με όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας.

Καλούμε όλες και όλους στην πρώτη ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση του συλλόγου, με συμμετοχή παλιών και νέων μελών, στις 13/12 στην ΕΔΟΘ στις 18:00 και στην πρώτη γενική συνέλευση του συλλόγου στα μέσα Γενάρη με στόχο να συγκροτήσουμε ένα μαζικό και αγωνιστικό σύλλογο που αφουγκράζεται τις ανάγκες μας και διεκδικεί τα δικαιώματά μας.

20
CLOSE
CLOSE