Μια θάλασσα από ψεύτικα δάκρυα κόντεψε να πλημμυρίσει το κοινοβούλιο καθώς ο πρωθυπουργός, κατά την προσφιλή του όπως φαίνεται πλέον μέθοδο, άφησε τη φωνή του να σπάσει καθώς καταδίκαζε… τα κροκοδείλια δάκρυα των Ευρωπαίων για τους πρόσφυγες.

Την επόμενη μέρα τα δάκρυα πέρασαν στα μάτια των διαδηλωτών που επιχείρησαν να φτάσουν στο φράχτη του αίσχους στον Έβρο αλλά χτυπήθηκαν από τα ΜΑΤ. Ενώ δηλαδή ο μισός ΣΥΡΙΖΑ καλούσε τον κόσμο να διαδηλώσει εναντίον του φράχτη ο άλλος μισός έδινε εντολή να τους χτυπήσουν με δακρυγόνα και κρότου λάμψης.

Το λες και καλοστημένη παγίδα… με δεδομένο ότι, από όσο γνωρίζουμε, κανείς από αυτούς που καλούσαν στη συγκέντρωση δεν παραιτήθηκε διαμαρτυρόμενος.

Το πραγματικό έγκλημα όμως βρίσκεται αλλού. Η νέα επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης επιχειρεί να αποσυνδέσει τους εκατοντάδες πνιγμούς στο Αιγαίο από τον φράχτη που η ίδια διατηρεί στον Έβρο. Ας δούμε όμως την κατάσταση λίγο πιο αναλυτικά μέσα από ένα παλαιότερο κείμενό μας για τον φράχτη του Έβρου.

Όπως απέδειξε το 2014 η ομάδα Μετανάστευσης του ΕΛΙΑΜΕΠ ο φράχτης στοίχισε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ αλλά το βασικό αποτέλεσμα από την δημιουργία του ήταν η μεταφορά των μεταναστευτικών ροών προς τα θαλάσσια περάσματα του Αιγαίου.

Σε έκθεσή της με τίτλο «Αξιολογώντας τη σχέση κόστους-αποτελέσματος των πολιτικών ελέγχου της παράτυπης μετανάστευσης στην Ελλάδα» η ερευνήτρια Άννα Τριανταφυλλίδου και η επιστημονική της ομάδας απέδειξαν ότι το μισό δισεκατομμύριο που ξόδεψαν οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έφερε πενιχρά αποτελέσματα.
Ειδικά για τον φράχτη του έβρου η Εφημερίδα των Συντακτών ανέφερε τότε σε σχετικό ρεπορτάζ της:
«Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του φράχτη στον Εβρο και της επιχείρησης «Ασπίδα», που τοποθέτησε 1.900 αστυνομικούς κατά μήκος των χερσαίων ελληνοτουρκικών συνόρων. Τη διετία 2010-2012, ο έλεγχος των συνόρων στον Εβρο κόστισε 67 εκατομμύρια ευρώ (το κόστος του φράχτη ήταν συνολικά 5,5 εκατομμύρια ευρώ, από τα οποία τα 3,16 εκατομμύρια δόθηκαν στην κατασκευαστική εταιρεία. Τους πρώτους έντεκα μήνες, όσο διατηρούταν το σύνολο των αστυνομικών στην περιοχή, η επιχείρηση «Ασπίδα» κόστισε 24 εκατομμύρια ευρώ).
Εκ πρώτης όψεως, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι τα χρήματα έπιασαν τόπο, καθώς πράγματι σχεδόν εκμηδενίστηκε η μεταναστευτική ροή στον Εβρο. Στην πραγματικότητα, όμως, οι μετανάστες στράφηκαν στα θαλάσσια περάσματα του Αιγαίου και το πρόβλημα απλά μετατοπίστηκε, δημιουργώντας νέους πονοκεφάλους για τον έλεγχο των θαλάσσιων συνόρων».

Στη μεταφορά των μεταναστευτικών ροών από τα χερσαία περάσματα προς τα θαλάσσια είχε αναφερθεί και ο επικεφαλής του γραφείου της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες Γ. Τσαρμπόπουλος, επισημαίνοντας όχι μόνο τον τεράστιο κίνδυνο για τους μετανάστες αλλά και το υπέρογκο κόστος που επωμίζεται ο κρατικός μηχανισμός και οι τοπικές νησιωτικές κοινωνίες.

Δεκάδες μελέτες τα τελευταία χρόνια απέδειξαν ότι κανένας φράχτης δεν σταμάτησε τις προσφυγικές ροές γιατί πολύ απλά δεν μπορείς να σταματήσεις κάποιον που θα πεθάνει αν δεν εγκαταλείψει τη χώρα του. Το μόνο που πετυχαίνει ένας φράχτης είναι να στέλνει τους πρόσφυγες σε πιο επικίνδυνα περάσματα. Και ύστερα ως άλλος Πρετεντέρης μπορείς να αναφωνήσεις «τι φταίει η ελληνική κυβέρνηση εάν οι πρόσφυγες  παίρνουν τα παιδιά τους ανεβαίνουν σε μια βάρκα και πάνε και πνίγονται».

Αυτό που κάνει η κυβέρνηση Τσίπρα διατηρώντας τον φράχτη του Έβρου είναι να στέλνει, εν γνώσει της, χιλιάδες ανθρώπους να πνιγούν στο Αιγαίο.

Είναι και αυτός ένας τρόπος να μην ενοχλείς τους Ευρωπαίους εταίρους και να εξασφαλίζεις την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Άρης Χατζηστεφάνου

23
CLOSE
CLOSE