Διαβάστε στο UNFOLLOW 42:

«Μην ακουμπάτε τον Αλέξη Τσίπρα!», άρθρο της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου και του Αυγουστίνου Ζενάκου

«Η επόμενη μέρα για το ψηφιακό τηλεοπτικό τοπίο – οι πολιτικές, τα πρόσωπα, τα συμφέροντα…», ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου και του Ερρίκου Σωμερίτη

Αριστείδης Μπαλτάς: «Περίμενα κριτική, όχι ψεύδη και διαστρεβλώσεις», συνέντευξη στην Έφη Γιαννοπούλου

«Ένας πόλεμος στα σύνορά μας…», άρθρο της Γιάννας Κούρτοβικ

«Τα τζάκια του Πειραιά, οι Κινέζοι και η «αριστερή» ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ», ρεπορτάζ του Λεωνίδα Βατικιώτη και του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

«Θα ακυρωθεί η επιζήμια συμφωνία με τη Siemens;», ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

«Οι Έλληνες εργολάβοι στο Κατάρ», ρεπορτάζ του Άρη Χατζηστεφάνου

«Το δεύτερο χειρότερο σενάριο για την ΕΡΤ», ρεπορτάζ του Νίκου Νικολάου

 

UNFOLLOW 31

 

Τα θέματα του UNFOLLOW 42, αναλυτικά:

«Μην ακουμπάτε τον Αλέξη Τσίπρα!», άρθρο της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου και του Αυγουστίνου Ζενάκου. Οι κριτικές φωνές μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι πολλές και η κριτική τους βάσιμη – τόσο για τη μετάλλαξη του κόμματος όσο και για τις υπαναχωρήσεις της κυβέρνησης από τις προεκλογικές εξαγγελίες. Παρά τη σφοδρότητα των συγκρούσεων, όμως, τίποτε δεν αγγίζει ποτέ τον πρωθυπουργό…

«Ποια Ευρώπη «των λαών»;», άρθρο του Αδάμ Γιαννίκου. Πάνω από 30 δημοψηφίσματα που σχετίζονται με την Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν διεξαχθεί σε χώρες της Γηραιάς Ηπείρου τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Ο αριθμός γίνεται ακόμα μεγαλύτερος αν προστεθούν δημοψηφίσματα σχετικά με πολιτειακά, κοινωνικά και άλλα ζητήματα εσωτερικού ενδιαφέροντος, ενώ πολλαπλασιάζεται αν συνυπολογιστούν τα δημοψηφίσματα που διεξάγονται κάθε χρόνο στην Ελβετία. Κατά τα φαινόμενα, εκατοντάδες δημοψηφίσματα δεν κατάφεραν μέχρι σήμερα να φτιάξουν την Ευρώπη των λαών. Μπορεί να το καταφέρει η Ευρωπαϊκή Αριστερά;

«Ένας πόλεμος στα σύνορά μας…», άρθρο της Γιάννας Κούρτοβικ. Ένας πόλεμος γίνεται στα σύνορά μας. Είναι ένας πόλεμος ενάντια στους φτωχούς.

«Εργατικά δυστυχήματα: Η κορυφή του παγόβουνου», άρθρο του Βασίλη Δρακόπουλου. Το εργατικό δυστύχημα με θύματα έξι εργαζόμενους, τέσσερις από τους οποίους έχασαν τη ζωή τους, στο διυλιστήριο των Ελληνικών Πετρελαίων στον Ασπρόπυργο, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Τα εργατικά ατυχήματα είναι η μια πλευρά της επαγγελματικής νοσηρότητας, του φόρου αίματος των εργαζομένων στον καθημερινό πόλεμο της εργασίας. Η άλλη πλευρά, η βάση του παγόβουνου, είναι οι επαγγελματικές ασθένειες. Στην ΕΕ των 27 έχουμε ετησίως 7.460 θανάτους από εργατικά ατυχήματα και 159.000 θανάτους από επαγγελματικά νοσήματα…

«Μπορούν να εξορθολογιστούν οι δημόσιες δαπάνες;», άρθρο του Ερρίκου Σωμερίτη. Η κυβέρνηση πρέπει να αναλάβει το κόστος της κατάργησης των προνομίων και των πελατειακών εξυπηρετήσεων – όχι προάγοντας τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την αίσθηση ότι κάποιοι εργαζόμενοι είναι πιο «ένοχοι» από άλλους, αλλά εξετάζοντας με εντιμότητα κάθε μικροπτυχή της δημόσιας δαπάνης και εκπονώντας ένα πρόγραμμα σταδιακής αντικατάστασης των στρεβλώσεων με μια δίκαιη κατανομή των πόρων εκεί όπου πραγματικά απαιτούνται.

Αριστείδης Μπαλτάς: «Περίμενα κριτική, όχι ψεύδη και διαστρεβλώσεις», συνέντευξη στην Έφη Γιαννοπούλου. Ο υπουργός Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων είναι εκείνος από τους υπουργούς που έχει περισσότερο συγκεντρώσει το μένος και την οξεία κριτική των κομμάτων της αντιπολίτευσης, των αρθρογράφων των εφημερίδων, αλλά και μεγάλης μερίδας πανεπιστημιακών. Μιλήσαμε μαζί του για τις διαστρεβλώσεις των επικριτών του, τα σχέδιά του για την εκπαίδευση, αλλά και για τη διαπραγμάτευση και τις προοπτικές μετά το τέλος της.

«Έντιμα και επώδυνα», ρεπορτάζ του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου και του Παναγιώτη Σωτήρη. Η περίοδος της «δημιουργικής ασάφειας» έλαβε τέλος. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των συμμάχων του μπήκε με γοργά βήματα στο δρόμο του επώδυνου συμβιβασμού. Η αλλαγή πορείας σηματοδότησε και την απεμπόληση της όποιας ρήξης. Αυτή πλέον μπορεί να έρθει όχι με τη μορφή της συνειδητής πολιτικής επιλογής, αλλά μόνο με τη μορφή του «ατυχήματος», ως απόρροια της αδυναμίας της ελληνικής πλευράς να αποπληρώσει τις δόσεις προς τους πιστωτές της, αρχής γενομένης από τον τρέχοντα μήνα.

«Η επόμενη μέρα για το ψηφιακό τηλεοπτικό τοπίο – οι πολιτικές, τα πρόσωπα, τα συμφέροντα…», ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου και του Ερρίκου Σωμερίτη. Πολιτικοί, ισχυρά πρόσωπα της ελληνικής κοινωνίας, εκπρόσωποι μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, παραδοσιακά τζάκια. Όπως σε όλες τις μεγάλες μπίζνες, έτσι και στο υπό εκκαθάριση και ανασύσταση ψηφιακό τηλεοπτικό τοπίο, το παιχνίδι είναι χοντρό και άκρως ενδιαφέρον. Ήδη καταγράφονται νέες δυναμικές και νέες ισορροπίες από τους σημερινούς παίκτες, που οδεύουν ολοταχώς στη σφαγή. Το παιχνίδι του τεντωμένου σκοινιού έχει ως φόντο το… δημιουργικά ασαφές τοπίο που στήνει η κυβέρνηση και ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς.

«Το δεύτερο χειρότερο σενάριο για την ΕΡΤ», ρεπορτάζ του Νίκου Νικολάου. Το χειρότερο σενάριο ήταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να αθετήσει τη δέσμευσή της και να μην ανοίξει την ΕΡΤ. Σήμερα δηλώνει πως θα εκπληρώσει αυτήν τη δέσμευση και αναθέτει τη διοίκησή της για 5 χρόνια στον Λάμπη Ταγματάρχη, ο οποίος επιστρέφει με απόφαση του Αλέξη Τσίπρα και φέρνει στις βαλίτσες του το σχέδιο του πρώην υπουργού Ηλία Μόσιαλου. Αυτό που ενέκριναν ο Γιώργος Παπανδρέου και οι δανειστές το καλοκαίρι του 2011. Ήταν το δεύτερο χειρότερο σενάριο… Κι όλα αυτά στην υπηρεσία της υπόθεσης πως η κυβέρνηση θα καταφέρει να ανοίξει την ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου…

«Τα τζάκια του Πειραιά, οι Κινέζοι και η «αριστερή» ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ», ρεπορτάζ του Λεωνίδα Βατικιώτη και του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου. Ανεπανόρθωτα εκτεθειμένη βρίσκεται η κυβέρνηση ενόψει της επικείμενης ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ, καθώς το ξεπούλημα του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας αποδεικνύει την αναντιστοιχία των προεκλογικών λόγων και των μετεκλογικών έργων της…

«Θα ακυρωθεί η επιζήμια συμφωνία με τη Siemens, ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου. Δαιδαλώδεις διαδρομές μαύρου χρήματος με αποδέκτες πολιτικούς, κόμματα και κρατικούς αξιωματούχους. Σκανδαλώδεις συμφωνίες και υποσημειώσεις με αστερίσκους και μικρά γράμματα που επέτρεπαν στη γερμανική εταιρεία να πλουτίζει. Μια λυσσαλέα προσπάθεια συγκάλυψης της υπόθεσης από τις κυβερνήσεις και τα μέσα ενημέρωσης. Ένας σκανδαλώδης εξωδικαστικός συμβιβασμός σε βάρος του Δημοσίου, τον οποίο η Πρόεδρος της Βουλής δηλώνει ότι θέλει να ακυρώσει, και μια καυτή πατάτα στα χέρια του ΣΥΡΙΖΑ… Από όλα έχει το σκάνδαλο της Siemens. Ας τα βάλουμε σε μια σειρά. Με σκοπό να ακυρωθεί η συμφωνία και να μάθει ο ελληνικός λαός.

«Το μελάνι της μνημονιακής σουπιάς», ρεπορτάζ του Γεράσιμου Λιβιτσάνου. Συντονισμένη προσπάθεια για κουκούλωμα από Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ στην Εξεταστική Επιτροπή για την υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς των μνημονίων.

«Οι Έλληνες εργολάβοι στο Κατάρ», ρεπορτάζ του Άρη Χατζηστεφάνου. Εξήντα δύο ανθρώπινες ζωές θα κοστίζει κάθε αγώνας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του Κατάρ το 2020. Είναι οι 4.000 εργάτες που υπολογίζεται ότι θα έχουν σκοτωθεί για την κατασκευή των εγκαταστάσεων. Τηρουμένων των αναλογιών, ίσως το πιο αιματοβαμμένο έργο από την εποχή των πυραμίδων. Και φυσικά οι ελληνικές κατασκευαστικές δεν θα μπορούσαν να μη δώσουν το «παρών»…

«Η αποκαθήλωση ενός έργου τέχνης και τα όρια του μαικήνα», άρθρο της Έφης Γιαννοπούλου. Το έργο Stills του Kris Verdonck υποχρεώθηκε να αποσύρει από το Fast Forward Festival η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση. Το περιστατικό αλλά και ο τρόπος που εντάχθηκε στην ελληνική δημοσιότητα λειτουργούν αποκαλυπτικά τόσο για τον τρόπο αντιμετώπισης των ιδιωτικών ιδρυμάτων, όσο και για τα όρια της λειτουργίας του μαικήνα ως νέου κεντρικού παίκτη στο πολιτιστικό πεδίο.

 

Οι στήλες του UNFOLLOW:

«Ανακόλουθα»: Η Έφη Γιαννοπούλου μετράει «Μία ώρα» λιγότερη

 «Social Μήδεια»: Η Αργυρώ Μουστάκα-Βρεττού απευθύνεται στον «Ηγέτη του αιώνα»

«Zaraleaks»: Ο Χριστόφορος Ζαραλίκος απαιτεί να μείνουν «Και τα λείψανα της Αγ. Βαρβάρας εντός ευρώ»

 «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα»: Ο Depressed Pasok μας υπενθυμίζει τι θα μείνει αν η Ελλάδα καταστραφεί: «Μια ελιά, ένα κλήμα και το ΠΑΣΟΚ»

«Εύκολα λόγια ή σκληρές αλήθειες;»: Ο Αδιάσειστος εκφράζει την αλληλεγγύη του με ένα σύνθημα: «Εργοδότη πολέμα σου πίνουνε το αίμα»

 «Διερευνητικά»: Ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος παρατηρεί ότι «Οι κυβερνήσεις πέφτουνε, μα η μονταζιέρα μένει…»

 

Στο UNFOLLOW 42, διαβάστε ακόμη:

«Απόβραδο στο χειρουργείο», ποίημα του Κώστα Καναβούρη

«Το φάντασμα του κομμουνισμού», κριτική του Χρήστου Νάτση

«Πουτάνες», κόμικ του Σπύρου Δερβενιώτη

«ξεφτιλεμάρκετινγκ», σκίτσα της Αλέξιας Οθωναίου

και… σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου

CLOSE
CLOSE