Την έντονη αντίδραση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών προκάλεσε η απόφαση της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών και της σκηνοθέτιδας Ρούλας Πατεράκη να απομακρύνουν απροειδοποίητα την Μάνια Παπαδημητρίου από την παράσταση «Inferno – προς Δαμασκόν».

Η Μ.Παπαδημητρίου, όταν πληροφορήθηκε την απομάκρυνσή της, ανέβαζε την παράσταση Το όνομά μου είναι Ρέιτσελ Κόρι, για τη δολοφονία της γνωστής ακτιβίστριας από τα ισραηλινά στρατεύματα κατοχής.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του ΣΕΗ

Το ΔΣ του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών καταδικάζει απερίφραστα την συμπεριφορά της Ρούλας Πατεράκη, σκηνοθέτιδας της παράστασης «Inferno – προς Δαμασκόν», καθώς και της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών, προς το μέλος του ΣΕΗ Μάνια Παπαδημητρίου.

Σε όλα τα προγράμματα της Στέγης, η συνάδελφος εμφανίζεται ως συμμετέχουσα στην εν λόγω παράσταση. Το όνομά της αναφέρεται και στην ιστοσελίδα των εισιτηρίων, για τα οποία έχει αρχίσει προπώληση από τις 15 Μαρτίου. Ωστόσο, «απομακρύνθηκε» από την παράσταση με ασαφείς και ακατανόητες δικαιολογίες περί δήθεν προβλημάτων ωραρίου και οικονομικών διαφορών, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία σχετική συζήτηση, ενώ -κατά τους ισχυρισμούς του μέλους μας αλλά και του εκτελεστή παραγωγής της παράστασης- είχαν ήδη συμφωνήσει σε όλα.

Το ΣΕΗ καταγγέλλει την απαράδεκτη μεταχείριση των ηθοποιών, οι οποίοι αποτελούν τον βασικό πυρήνα της θεατρικής πράξης. Η χρησιμοποίηση του ονόματος του ηθοποιού στο πρόγραμμα επί εννέα μήνες αποτελεί συμβόλαιο, το οποίο δεν μπορεί να παραβιάζεται μονομερώς, προσβάλλοντας την καλλιτεχνική υπόσταση του συναδέλφου και στέλνοντάς τον στην ανεργία. Το σωματείο μας έχει δεχτεί συχνές αναφορές για παρόμοια συμπεριφορά της εν λόγω σκηνοθέτιδας και σε άλλες περιπτώσεις.

Απαιτούμε την άμεση αποκατάσταση της συναδέλφου Μάνιας Παπαδημητρίου ως προς το καλλιτεχνικό μέρος, και την πλήρη οικονομική και ασφαλιστική της κάλυψη.
Θεωρούμε αυτονόητη την συμπαράσταση των συναδέλφων που μετέχουν στην εν λόγω παράσταση.

Σε μια εποχή που το επάγγελμα του ηθοποιού δεν προστατεύεται από πουθενά, που οι εργασιακές σχέσεις διαλύονται, οι συλλογικές συμβάσεις έχουν καταργηθεί, η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία καλπάζει και η αξιοπρεπής σύνταξη είναι άπιαστο όνειρο, συμπεριφορές αντεργατικές και αντικαλλιτεχνικές όπως αυτή της κυρίας Πατεράκη, αλλά και η απαράδεκτη ανοχή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών, θα μας βρίσκουν πάντα αντιμέτωπους.

21
CLOSE
CLOSE