Δεκάδες νέοι Ισραηλινοί έστειλαν στον πρωθυπουργό, Βενιαμίν Νετανιάχου, ένα γράμμα στο οποίο δήλωναν την άρνησή τους να υπηρετήσουν τον Ισραηλινό στρατό. Αποτελούν τη μεγαλύτερη ομάδα αρνητών στράτευσης στην ιστορία του Ισραήλ.

Όπως επισημαίνουν σε σε κοινή ανακοίνωσή τους το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων «Σπάρτακος» και η Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων, πρόκειται για την πρώτη κίνηση μετά από 5 χρόνια, που, όμως, έπεται μιας μακράς πράδοσης κοινών αντιρρησιών συνέιδησης. Η σημερινή κυβέρνηση του Ισραήλ επιχειρεί να διευρύνει την στρατολογία σε όλες τις εθνικές ομάδες που βρίσκονται στο Ισραήλ παρά τη θέλησή τους και στους νέους ανθρώπους σε όλη την επικράτεια που αντιδρούν με την άρνησή τους να υπηρετήσουν τον ισραηλινό στρατό.

Σκοπός της δήλωσης αυτής είναι η διαμαρτυρία ενάντια στην παρατεταμένη κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών, όπου, σύμφωνα με τους υπογραφόμενους «τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατώνται και πράξεις που ορίζονται από το διεθνές δίκαιο σαν εγκλήματα πολέμου διαιωνίζονται σε καθημερινή βάση». Διαμαρτύρονται, επίσης, για τον τρόπο κατά τον οποίο ο στρατός επηρεάζει την ζωή του πολίτη, βαθαίνοντας το σεξισμό, τον μιλιταρισμό, τη βία, τις ανισότητες και το ρατσισμό που συναντώνται στην ισραηλινή κοινωνία.

Ο Mandy Cartner, ένας 16χρονός υπογραφόμενος από το Tel Aviv αναφέρει: «Οι πράξεις του στρατού μας απομακρύνουν από το να βρούμε μια λύση και από το να δημιουργήσουμε ειρήνη, δικαιοσύνη και ασφάλεια. Η άρνησή μου αποτελεί έναν τρόπο έκφρασης της αντίθεσής μου στα λάθη που πραγματοποιούνται καθημερινά στο όνομα μας και μέσα από εμάς».

Ο Shaked Harari, ένας 17χρονός υπογραφόμενος από το Bat Yam, είπε: «Ο στρατός υπηρετέι τους κατέχοντες την εξουσία και όχι τους πολίτες, οι οποίοι είναι μονάχα ένα εργαλείο. Οι φίλοι μου και εγώ αρνούμαστε να είμαστε βορά αυτών των κανονιών».

Ο Roni Lax, ένας 20χρονός υπογραφόμενος από το Bnei Brak: «Στεκόμαστε με αλληλεγγύη με τους ορθόδοξους νέους και την αραβική νεολαία- χριστιανούς και δρούζους, κάποιοι από τους οποίους κρατόνται κατά καιρούς στις στρατιωτικές φυλακές».

Ακολουθεί η δήλωση – επιστολή των αρνητών στράτευσης:

«Εμείς, πολίτες του κάρτους του Ισραήλ, έχουμε κληθεί να υπηρετήσουμε τον ισραηλινό στρατό.

Κάνουμε έκκληση στους παραλήπτες αυτής της επιστολής να παρακάμψουν ό,τι θεωρούνταν πάντα δεδομένο και να λάβουν υπόψη τις επιπτώσεις της στρατιωτικής θητείας.

Εμείς, οι υπογραφόμενοι, προτιθέμεθα να αρνηθούμε να υπηρετήσουμε στον στρατό και κυριότερος λόγος για αυτό είναι η αντίθεσή μας στην στρατιωτική κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών. Οι παλαιστίνιοι στις περιοχές υπό κατοχή ζουν υπό την κυβέρνηση του Ισραήλ χωρίς να το έχουν επιλέξει και μη έχοντας νόμιμη διέξοδο ώστε να επηρεάσουν τις διαδικασίες που λαμβάνονται οι σχετικές αποφάσεις. Κάτι τέτοιο δεν είναι ούτε ισότιμο ούτε δίκαιο. Στα εδάφη αυτά, καταστρατηγούνται τα ανθρώπινα διακιώματα, και πράξεις που ορίζονται από το διεθνές δίκαιο σαν εγκλήματα πολέμου διαιωνίζονται σε καθημερινή βάση. Αυτές περιλαμβάνουν δολοφονίες, η σύνταξη παράνομων συμφωνιών στα κατοχικά εδάφη, διοικητικές κρατήσεις, βασανιστήρια, ομαδικές τιμωρίες και η άνιση κατανομή πηγών όπως ηλεκτρισμός και νερό. Οποιαδήποτε μορφή στρατιωτικής θητείας ενισχύει αυτό το καθεστώς. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τη συνείδησή μας, δε μπορούμε να συμμετάσχουμε σε ένα σύστημα που διαπράττει τα ανωτέρω.

Το πρόβλημα με το στρατό δεν αρχίζει ούτε τελειώνει με την κατστροφή που επιβάλλει στην παλαιστινιακή κοινότητα. Διεισδύει καθημερινά και στην ισραηλινή κοινωνία: διαμορφώνει το εκπαιδευτικό σύστημα, τις ευκαιρίες στην αγορά εργασίας, ενώ παράλληλα προωθεί το ρατσισμό, τη βία και τον εθνικισμό, τις διακρίσεις βάσει εθνικότητας και φύλου.

Αρνούμαστε να συμβάλλουμε στο στρατιωτικό σύστημα προάγοντας και διαιωνίζοντας την αρσενική κυριαρχία. Κατά τη γνώμη μας, ο στρατός ενθαρρύνει ένα βίαιο αρσενικό ιδεατό, το οποίο είναι επιβλαβές για όλους, ειδικά για όσους δεν «χωρούν» σε αυτό. Επιπλέον, αντιτιθέμεθα στην καταπίεση και τις διακρίσεις και σε μεγάλο βαθμό τις έμφυλες δομές εξουσίας μέσα στο στρατό.

Αρνούμαστε να εγκαταλείψουμε τις αρχές μας ως όσο για να γίνουμε αποδεκτοί από την κοινωνία. Έχουμε σκεφθεί την άρνηση μας αυτή βαθειά και εμμένουμε στις αποφάσεις μας.

Καλούμε τους συνομηλίκους μας, αυτούς που τώρα υπηρετούν ή που εκκρεμεί η θητεία τους, και ευρύτερα την ισραηλινή κοινωνία, να επανεξετάσουν τη στάση τους απέναντι στην κατοχή, το στρατό, και το ρόλο του για την ισραηλινή κοινωνία. Πιστεύουμε στη δύναμη και τη δυνατότητα των πολιτών να αλλάξουν την πραγματικότητα προς το καλύτερο δημιουργώντας μια πιο δίκαιη κοινωνία.

Η άρνησή μας εκφράζει την πεποίθηση μας αυτή».

20
CLOSE
CLOSE