Τάσος Παππάς
Πηγή: ΕΦΣΥΝ

Οι αντιλαϊκιστές όλου του κόσμου (φυσικά και οι εγχώριοι) παρακολουθούν με μεγάλη αγωνία τα γεγονότα στη Βενεζουέλα. Τα μέσα ενημέρωσης που ελέγχουν αναδεικνύουν τις δυσκολίες, διεκτραγωδούν την κατάσταση και δεν κρύβουν τον ενθουσιασμό τους για τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και τη διαδικασία συλλογής υπογραφών ώστε να γίνει δημοψήφισμα και να φύγει ο Μαδούρο.

Άλλος ένας κρίκος της αριστερής αλυσίδας στη Λατινική Αμερική είναι έτοιμος να σπάσει. Το τι θα ακολουθήσει αν έρθουν στα πράγματα τα κόμματα της αντιπολίτευσης που διοικούνται από πολυεκατομμυριούχους οι οποίοι έχουν στενές σχέσεις (πιο στενές δεν γίνεται) με την Ουάσιγκτον μπορούμε να το προβλέψουμε, αν κρίνουμε απ’ αυτό που συμβαίνει τούτη την ώρα στην Αργεντινή.

Όταν κέρδισε τις εκλογές ο νεοφιλελεύθερος και πολύ πλούσιος Μαουρίτσιο Μάκρι στη μεγάλη αυτή χώρα οι αντιλαϊκιστές το πανηγύρισαν δεόντως. Επιτέλους -αναφώνησαν- ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για το τέλος της λαϊκιστικής Αριστεράς, τα κόμματα της οποίας είχαν κυριαρχήσει τις προηγούμενες δεκαετίες σε πολλές περιοχές της πίσω αυλής των ΗΠΑ. Ο νέος πρόεδρος έκλεισε αμέσως συμφωνία με τους γύπες των διεθνών αγορών για την αποπληρωμή του χρέους της χώρας και αποθεώθηκε από τον Μπαράκ Ομπάμα γιατί «επανένταξε τη χώρα στην παγκόσμια οικονομία».

Πέντε μήνες μετά, έχουμε την εξής εικόνα: Απολύθηκαν 100.000 από το δημόσιο τομέα και πολλές χιλιάδες από τον ιδιωτικό. Στα τιμολόγια των βασικών υπηρεσιών είχαμε αυξήσεις από 300% έως 700% και ο αριθμός των φτωχών αυξήθηκε κατά 1.400.000, ενώ οι εισαγγελείς ξεκίνησαν να ψάχνουν τον πρόεδρο για την υπόθεση των Panama Papers.

Όλα αυτά όμως, τα εξόχως διδακτικά, δεν παίζουν στα μέσα ενημέρωσης ούτε εδώ ούτε στην Ευρώπη. Οι προβολείς έχουν πέσει μόνο στη Βενεζουέλα. Λογικό από την πλευρά τους. Στην Αργεντινή κυβερνά ο σοβαρός Μάκρι, στη Βενεζουέλα ο γραφικός και επικίνδυνος Μαδούρο.

Οι κυρίαρχες πολιτικές και οικονομικές ελίτ θέλουν να τελειώνουν με τα αριστερά πειράματα στη Λατινική Αμερική. Παλιότερα το πετύχαιναν με πραξικοπήματα και στρατιωτικές επεμβάσεις, αφού είχαν προηγηθεί οι διαδηλώσεις της κατσαρόλας. Σήμερα το επιχειρούν με τον οικονομικό στραγγαλισμό, τους εκβιασμούς, τη συκοφαντία -η κατσαρόλα διατηρεί την ισχύ της- και βεβαίως με την επικοινωνιακή καταιγίδα που οργανώνουν τα τοπικά ΜΜΕ, τα οποία στην συντριπτική πλειονότητα τους είναι στην υπηρεσία των ολιγαρχών.

CLOSE
CLOSE