Έντονη αποφορά πλαστογραφίας αρχίζει να αποκτά η υπόθεση της περίφημης επιστολής διαμαρτυρίας για την αποπομπή του Σωτήρη Χατζάκη από την καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου.

Ένας μετά τον άλλο αρκετοί υπογράφοντες υποστηρίζουν ότι είδαν το όνομά τους στη λίστα χωρίς ποτέ να έχουν ερωτηθεί και χωρίς να γνωρίζουν καν το περιεχόμενο της επιστολής.

Υπενθυμίζεται ότι ο Χατζάκης, ο οποίος απομακρύνθηκε με πρωτοβουλία του αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού Ν.Ξυδάκη, κατηγορείται για πλήρη αδιαφάνεια στις αναθέσεις συμβάσεων και σειρά παραβάσεων του άρθρου 3 παρ. 16 εδ. β’ του Ν. 2273/1994. Ο ίδιος αρνείται τις κατηγορίες.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου, ανέφερε ότι: «Ουδείς με ενημέρωσε για την ύπαρξη και το περιεχόμενο της επιστολής διαμαρτυρίας για την υπόθεση Χατζάκη και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται το όνομά μου χωρίς να έχω καν ερωτηθεί».

Επίσης ο Ακις Βλουτής, ηθοποιός και καλλιτεχνικός διευθυντής Θεατρικού Οργανισμού Συν Επί (+x), σημειώνει: «Ουδέποτε έλαβα και ουδέποτε υπέγραψα αυτήν επιστολή».

Σύμφωνα με το Monopoli.gr  η σκηνοθέτις Αντζελα Μπρούσκου προστίθεται σε εκείνους που διαψεύδουν την συμμετοχή τους σε αυτή την πρωτοβουλία. Σε σημείωμά της αναφέρει μεταξύ άλλων: «Θα επιθυμούσα να μην αναφέρεται το όνομα μου στην επιστολή διαμαρτυρίας υπέρ του κ. Χατζάκη που μάλλον από κεκτημένη ταχύτητα προστέθηκε χωρίς να είναι απόφαση μου.

Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και θα κρίνει μεταξύ άλλων και τα ΜΜΕ που έσπευσαν να εξαπολύσουν επιθέσεις εναντίον του Ν.Ξυδάκη.

Η δική μας παρατήρηση πάντως παραμένει: Όσοι πραγματικά υπέγραψαν την επιστολή λαμβάνουν θέση υπέρ του Χατζάκη χωρίς ακόμη να γνωρίζουν τα πραγματικά περιστατικά για τα οποία καλείται να αποφανθεί και η δικαιοσύνη. Αυτό σημαίνει ότι αν τελικά αποδειχθεί ένοχος θα έχουν εκφράσει την ηθική τους στήριξη στη διασπάθιση δημοσίου χρήματος και σε σειρά παραβάσεων της νομοθεσίας.

Φίλος μεν Πλάτων, φιλτάτη δʼ αλήθεια – Ο Πλάτων είναι αγαπητός, όμως πιο αγαπητή είναι η αλήθεια, έλεγε ένα αρχαίο ρητό το οποίο οι άνθρωποι του πολιτισμού που υπέγραψαν την επιστολή φαίνεται να έχουν ξεχάσει. Εκτός αν γνωρίζουν κάτι που εμείς αγνοούμε.

CLOSE
CLOSE